ஈழப்பக்கம்

கூட்டமைப்பின் ஆபத்தான அணுகுமுறைகள்.

2012-01-29T21:19:00.000+01:00

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் கருத்துக்களும், செயற்பாடுகளும் தமிழ்மக்கள் ஆக்கபூர்மான பணிகளில் ஈடுபடுவதனை திசைதிருப்பும் கபடநோக்கம் கொண்ட உத்திகளே ஆகும். கடந்த வாரம் கனடா தமிழ் காங்கிரஸ் அமைப்பினால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த வருடாந்த தைப்பொங்கல் விழாவில் கலந்து கொண்டு தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் தேசியப் பட்டியல் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் எம்.ஏ.சுமந்திரன் அவர்கள் சிறப்புரை ஆற்றியிருந்தார். அந்த உரையில் அவர் கூறுகின்ற ஒருசில விடயங்கள் தொடர்பாக இந்த பத்தி ஆராய உள்ளது. இதற்கு காரணம் சுமந்திரன் அவர்கள் கூட்டமைப்பில் மிகவும் அனுபவம் குறைந்த பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தாலும் கூட, கூட்டமைப்பின் தலைமைப்பீடம் இவருக்கு அளித்துள்ள முக்கியத்துவத்தினை நோக்கினால் அவர் தமிழ்தேசியக் கூட்டமைப்பிலுள்ள கட்சித் தலைவர்கள் அனைவரையும் விட கூடுதல் அதிகாரமும் முக்கியத்துவமும் உடைய ஒருவராக கருதப்படுவதாலேயாகும். காரணம் உத்தியோக பூர்வமான அழைப்புக்களின் பெயரில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் கட்சித் தலைவர்கள் கலந்து கொள்கின்ற சந்திப்புக்களில் அவர்களுக்கு இணையாக சுமந்திரன் அவர்களும் கலந்து கொள்வதுண்டு.

அது மட்டுமன்றி வேறு சந்தர்ப்பங்களில் ஏனைய தலைவர்கள் அழைத்துச் செல்லப்படாது சுமந்திரன் அவர்களை மட்டும் சந்திப்புக்களுக்கு சம்பந்தன் அவர்கள் அழைத்துச் செல்வது குறிப்பிடத்தக்கது. அது மட்டுமன்றி அரசுக்கும் கூட்டமைப்புக்கும் இடையில் இடம்பெறும் பேச்சுக் குழுவின் உறுப்பினராகவும் சுமந்திரன் அவர்கள் உள்ளார். அந்த அடிப்படையிலேயே கனடாவில் அவர் ஆற்றிய உரை முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது. அந்த உரையின் ஆரம்பத்தில் தற்போது தாயகத்திலுள்ள களநிலைவரம் தொடர்பாக விளக்கமளித்துள்ளார். குறித்த உரையில் பல்வேறு கோணங்களில் மக்கள் அனுபவிக்கும் மனிதஉரிமை மீறலகள், துன்பங்கள், துயரங்கள், தாயகத்தில் சிறீலங்கா அரசு புரியும் சிங்கள மயப்படுத்தல், இராணுவமயப்படுத்தல் போன்ற அக்கிரமங்கள் அநியாயங்கள் அனைத்தையும் குறுகிய நேரத்தினுள் சுருக்கமாகவும் ஆனால் மிகத் தெளிவாகவும் விளக்கியுள்ளார்.

மேலும் இவ்விடயங்கள் தொடர்பாக ஏற்கனவே சிறீலங்கா பாராளுமன்றத்தில் 2011 யூலை 7ம் திகதியும், 2011 அக்டோபர் 21 ம் திகதியும் சிறீலங்காவின் வடக்கு கிழக்கு பிரதேசத்தின் நிலவர அறிக்கை என்ற தலையங்கத்தில் இரண்டு அறிக்கைகளையும் சமர்ப்பித்துள்ளார். அவரது இந்த முயற்சி ஏற்கனவே தமிழினத்திற்கு எதிராக தமிழர் தாயகத்தில் சிறீலங்கா அரசு மேற்கொள்ளும் இன அழிப்புச் செயற்பாடுகளை ஆவணப்படுத்துகின்ற வகையில் செயற்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு மனித உரிமை அமைப்புக்களும், மனிதாபிமான அமைப்புக்களும் மேற்கொண்டுவரும் முயற்சிகளுக்கு வலுச்சேர்க்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. தமிழர் தாயகத்தில் சிறீலங்கா அரசு மேற்கொள்ளும் அநியாயங்களை ஆவணப்படுத்தும் வகையில் அவர் வெளியிட்டுள்ள விபரங்களை நாம் வரவேற்பதுடன் பாராட்டுக்களையும் தெரிவித்துக் கொள்கின்றோம்.

அவரது பேச்சின் இரண்டாவது கட்டமாக மேற்சொன்ன பாதிப்புக்கள், அநியாயங்கள் இடைநிறுத்துவது தொடர்பாக உறுதியான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்ற அடிப்படையில் உரையாற்றினார். இந்த நடவடிக்கை அவசரமாக எடுக்கப்பட வேண்டும் இல்லாவிட்டால், தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் மேலும் தீவிரப்படுத்தப்படும் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இவ்விடயங்கள் உரிய முறையில் இடம்பெறுவதற்கு, அதாவது நடைபெற்றதற்கும் நடைபெறுவதற்கும் மீள்நல்லிணக்கம் அவசியம் என்று கூறுகின்றார். இவற்றிற்கெல்லாம் இனப்பிரச்சினைக்குரிய அடிப்படையான காரணங்கள் கண்டறியப்படல் வேண்டும் என்றும் அதற்கு தீர்வும் காணப்படல வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். முரண்பாடுகளை களைந்து மீள்நல்லிணக்கத்தை (Reconciliation) ஏற்படுத்துவதென்பது என்பது நடைபெற்ற அநியாயங்களுக்கு நீதி பெற்றுக் கொள்ளுதலும் இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வை பெற்றுக் கொள்ளுவதும் ஒரே நேரத்தில் நடைபெறும்போதே உண்மையான மீள்நல்லிணக்கம் ஏற்படும் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகின்றார். தத்துவரீதியாக சுமந்திரன் அவர்கள் மேலே கூறியுள்ள விடயங்களுடன் முரண்பட முடியாது. ஆனால் அவர்கூறும் இன மீள் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துதல் என்பதன் பிரதான இரு விடயங்களான, நீதி நியாயங்களை அடைந்து கொள்ளுவது தொடர்பாகவும் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வை அடைந்து கொள்வது தொடர்பாகவும் அவர் முன்வைத்துள்ள ஆபத்தான அணுகுமுறைகள் பற்றியே நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது.

உலகின் ஏனைய இடங்களில் இனங்களுக்கிடையில் மீள்நல்லிணக்கம் ஏற்பட்டுள்ள இடங்களை எடுத்துப் பார்த்தால், அநியாயங்கள் செய்த ஆட்சி கவிழ்ந்து, அநியாயங்கள் செய்த ஆட்சியாளர்களது கொள்கையை நிராகரிக்கும் புதிய ஆட்சியாளர்கள் ஆட்சிக்கு வந்த பின்னரே அத்தகைய முரண்பாடுகளை களைந்து மீள்நல்லிணக்கத்தை (Reconciliation) ஏற்படுத்தும் செயற்பாடுகள் நடைபெற்றிருக்கின்றது என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

அந்த விடயத்தை சுட்டிக்காட்டியவாறு தொடர்ந்து அவர்கூறும் விடயம் யாதெனில், இலங்கையை பொறுத்தவரை அநியாயங்கள் செய்த ஆட்சியே தற்போது அதிகாரத்தில் உள்ளது என்றும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். அந்த வகையில் உங்களுக்கு (புலம்பெயர் தமிழர்களுக்கு) ஓர் விடயத்தினை சுட்டிக்காட்ட விரும்புகின்றேன். அந்த விடயத்தினை நீங்கள் ஆழமாக கவனத்தில் எடுக்க வேண்டும் என்று கூறி பின்வரும் கருத்தை முன்வைத்துள்ளார்.

புலம்பெயர் தமிழ் மக்கள் சர்வதேச மட்டத்தில் அரசாங்கத்திற்கு எதிராகவும், ராஐபக்சவுக்கும், அவரது குடும்பத்தினருக்கும், இராணுவத் தளபதிகளுகு எதிராகவும், மேற்கொள்ளும் வழக்குத் தாக்கல் நடவடிக்கைகளும், ராஜபக்ச அரசாங்கத்திற்கு எதிரான ஏனைய நடவடிக்கைகளும், சர்வதேச சமூகத்திடமிருந்து வரும் அழுத்தங்களும் சிறீலங்கா அரசாங்கத்தினதும், ராஐபக்கசவின்தும் செல்வாக்கை சிங்கள மக்கள் மத்தியில் அதிகரிக்கவே செய்கின்றது என்றும் கூறியுள்ளார். இந்த விடயத்திற்கு நாம் ஓர் தீர்வு காணவேண்டும் என்றும் கூறியுள்ளார்.

இவரது உரையூடாக அவர் கூற முற்படும் விடயம் நீதிநியாயம் பெறுவதற்கும் தீர்வு பெறுவதற்கும் முதற்கட்டமாக ஆட்சி மாற்றம் தேவை என்பதாகும். அவ்வாறு ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படுவதற்கு ஆட்சியிலுள்ள ராஐபக்சவின் செல்வாக்கை அதிகரிக்கும் வகையிலான செயற்பாடுகளை மேற்கொள்ளக்கூடாது. ஆனால் புலம்பெயர் தமிழ் மக்களது செயற்பாடுகள் ராஐபக்சவின் செல்வாக்கை வளர்ப்பதாகவே அமைக்கின்றது என்றும் குறிப்பிடுகின்றார். இவ்வாறு செயற்பட்டால் ஓர் ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவது கடினம் என்றும் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்.

தமிழ் மக்கள் மீது புரியப்பட்ட போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனிதத்துவத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் தொடர்பாக நீதி பெறும் நோக்கில் புலம்பெயர் தமிழ் மக்கள் மேற்கொண்டு வரும் முயற்சிகளை தடுத்து நிறுத்தும் வகையில் சுமந்திரன் அவர்கள் கருத்துக்களை கூறுவது இது முதற் தடவையல்ல.

கடந்த ஒருவருடத்திற்கு முன்னர் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் இலண்டன் கிளை ஒழுங்கு செய்த கூட்டத்தில் அவர் உரையாற்றும் போது, போர்க் குற்ற விசாரணைகளை வலியுறுத்தும்போது புலம்பெயர் தமிழ் மகக்ள் நிதானமாக சிந்திக்க வேண்டும். ஏனெனில் போரில் ஈடுபட்டது இராணுவம் மட்டுமல்ல, தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளும் ஈடுபட்டனர். சிறீலங்கா அரசுக்கு எதிராக மட்டும் விசாரணையை கோரமுடியாது புலிகளுக்கு எதிராகவும் விசாரணை மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் அதற்கு நீங்கள் தயாரா? இல்லை என்றால் நீங்கள் அதனை வலியுறுத்துவதனை பற்றி சற்று சிந்திக்க வேண்டும் என்றும் கூறியிருந்தார்.

இதனை விடவும், ஏப்ரல் 2ம் திகதி, 2010 அன்று யாழ்ப்பாணம் டேவிட் றோட்டில் அமைந்துள்ள திருமறைக்கலாமன்றத்தின் கலைத்தூது மண்டபத்தில் சுமந்திரன் அவர்களுக்கும் எனக்கும் இடையில் நேரடி விவாதம் ஒன்று புத்திஜீவிகளால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. அந்த விவாதத்தில் கருத்துத் தெரிவித்த சுமந்திரன் அவர்கள், புலிகள் அழிக்கப்பட்டமை தர்மத்திற்கு கிடைத்த வெற்றி என்றும், தன்னைப் பொறுத்தவரை ஆயுதப்போராட்டம் தவறு என்றும், ஆயுதப் போராட்டத்தை தான் ஒருபோதும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்றும் கூறினார். தமிழ் மக்களது உரிமைக்கான ஆயுதப் போராட்டம் அழிக்கப்பட்டமையை மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்பது போலவே அக்கருத்துக்கள் அமைந்திருந்தன.

அத்துடன், விக்கிலீக்ஸ்(Wikileaks) ஊடாக நாம் அறியக்கூடியது யாதெனில், சிறீலங்காவுக்கான அமெரிக்கா தூதுவர் பற்றீசியா புட்டெனிஸ் அவர்கள், திரு.சம்பந்தன் அவர்களுடனான சந்திப்பொன்றில் போர்க்குற்றம் தொடர்பாக எத்தகைய கட்டமைப்பு நிறுவப்பட வேண்டும் என மீண்டும், மீண்டும் வினாவியதற்கு, சம்பந்தன் அவர்கள் பதிலளிக்காது தொடர்ச்சியாக மௌனம் காத்தார் என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேற்கூறிய அனைத்து விடயங்களையும் தொகுத்துப் பார்க்கையில், போர்க்குற்ற விசாரணை வேண்டும் என்றும், நீதி நியாயங்கள் வேண்டும் என்றும் கூட்டமைப்பினர் கூறிவருவது போர்குற்றம் போன்ற விடயங்களில் தாம் உறுதியான நிலைப்பாட்டில் இருப்பது போன்று தமிழ் மக்களை ஏமாற்றி நம்பவைத்து பிறசக்திகளின் நிகழ்ச்சி நிரல்களை நிறைவேற்றவுமே ஆகும். அத்துடன், நடைமுறை ரீதியில் போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பான சுயாதீனமான விசாரணையை இல்லாமல் செய்வதே கூட்டமைப்பினரின் இரகசிய நிகழ்ச்சி நிரல் என்பதும் தெளிவாகின்றது.

போர்க்குற்ற விசாரணையை கைவிடும் பாதையில் தாமும் செல்வதுடன், தமிழ் மக்களையும் விரும்பி கைவிடச் செய்யும் பாதையில், கொண்டு செல்வதே கூட்டமைப்பினரின் மறைமுக நோக்கம் என்பதனை எமது மக்கள் மிகவும் தெளிவாக விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். தமிழ் மக்களாக விரும்பி சுயாதீனமான சர்வதேச போர்க்குற்ற விசாரணையை கைவிடச் செய்வதற்கு இன்னும் பலகாரணங்களை கூறிக் கொண்டு, கூட்டமைப்பு உறுப்பினர்கள் எதிர்காலத்தில் பல்வேறு கோணங்களில் வந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை.

மேலும், ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படுத்துவதற்கு அவர் கூறும் இன்னுமொரு விடயம் யாதெனில், தமிழ் மக்கள் வேலைத்திட்டமொன்றை மேற்கொள்ள வேண்டுமாம். அதாவது நேரடியாக சிங்கள மக்களிடம் சென்று தமிழ் மக்களுக்கு என்ன பிரச்சினை உள்ளது, என்ன வேண்டும் ஏன் வேண்டுமென்ற நியாயங்களை தெளிவுபடுத்த வேண்டுமாம். தமிழ் மக்கள் நாட்டைப் பிரிப்பதற்கு முற்படுகின்றார்கள் என்று சிங்கள தலைவர்கள் சிங்கள மக்களுக்கு பொய்களை கூறி வருகின்றனர். அதனால் தற்போதுள்ள தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் நிலைப்பாடு பிரிக்கப்படாத நாட்டுக்குள் தீர்;வைக்காண வேண்டும் என்பதாகும் என்பதனை தெளிவுபடுத்தியுள்ளோம் என்றும் கூறியுள்ளார். அத்துடன் இவ்விடயங்களை நேரடியாக சிங்கள மக்கள் மத்தியில் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்றும் தெரிவித்துள்ளார்.

இவரது கருத்தானது சிங்கள மக்கள் முட்டாள்கள், அவர்களுக்கு தமிழ் மக்களுக்கு என்ன நடந்ததென்பதும், நடைபெறுகின்றதென்பதும், என்ன வேண்டும், என்பதும் பற்றி ஒன்றும் விளங்கவில்லை. அத்துடன், இது வரை காலமும் தலைமை வகித்த தமிழ் தலைவர்களுக்கு (தந்தை செல்வா உட்பட) சிங்கள மக்களுக்கு எமது பிரச்சினையை விளக்கும் எந்தகைய திறமையும்;, ஆற்றலும் இல்லை என்பது போலவும், தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிலுள்ள உறுப்பினர்களை விட திறமையான சிங்கள அறிவும் அரசியல் அறிவும் இருக்கும் விக்கிரமபாகு கருணாரட்ண போன்ற நபர்களால் கூட புரிய வைக்க முடியாததை சிங்கள மக்களுக்குப் புரிய வைக்கப்போகின்றார் என்ற தொனிப்படவே அவரது கருத்துக்கள் தென்படுகிறது. இக்கருத்தானது, தமிழ்மக்கள் ஆக்கபூர்மான பணிகளில் ஈடுபடுவதனை திசைதிருப்பும் கபடநோக்கம் கொண்ட உத்திகளே ஆகும். தமிழர்கள் தனிநாடு கேட்கின்றனர் என்றே சிங்கள மக்கள் கருதுகின்றனர் என்றும், தனிநாட்டுக்குப் பதிலாகவேறு தீர்வை ஏற்றுக் கொள்ள தமிழ் மக்கள் தயாராக உள்ளனர் என்பது சிங்கள மக்களுக்கு தெரியாது என்றும் அதனை நாம்(த.தே.கூ) சிங்கள மக்களுக்கு புரிய வைக்க வேண்டும் என்றும் கூறுகின்றார்.

இக்கருத்து சுமந்திரன் அவர்களது தனிப்பட்ட கருத்து என்றால், அவரது அரசியல் அனுபவம் இன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக இருக்கலாம். ஆனால் இதுவே கூட்டமைப்பினரின் கருத்தாக இருந்தால் அது பாரதூரமான விடயமாகும். ஏனெனில், 1970 ஆம் ஆண்டு, தேர்தலில் போட்டியிடும் தனிநாட்டை வலியுறுத்தும் நபர்களையும் கட்சிகளையும் நிராகரிக்குமாறும் சமஸ்டியை வலியுறுத்தும் இலங்கை தமிழரசு கட்சியை ஆதரிக்குமாறும் தந்தை செல்வா தலைமையிலான இலங்கை தமிழரசு கட்சி வெளிப்படையாக அதன் தேர்தல் விஞ்ஞானத்தில் வலியுறுத்தி போட்டியிட்டு, வெற்றியும் பெற்றிருந்தது. இது சிங்கள மக்கள் அறியாத விடயமல்ல. சமஸ்டி தனிநாடு இல்லை என்பது சிங்கள மக்களுக்கு தெரியாத ஒன்றல்ல. அத்துடன் 70 ஆம் ஆண்டு பாராளுமன்றத் தேர்தலில் தனிநாடு கோரிக்கையை வலியுறுத்துபவர்களை தோற்கடிக்க வேண்டும் என்றும் சமஸ்டியை வலியுறுத்தும் தம்மை வெற்றிபெறச் செய்யுமாறும் கோரி போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்ற செல்வநாயகம் அவர்கள் பற்றி சிங்கள மக்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

தனிநாட்டுக்கு முற்றிலும் எதிரானவரும் சமஸ்டியை கூட கொடுக்க தயாரில்லாதவருமான ரணில் விக்கரமசிங்க புலிகளுடன் ஒப்பந்தம் செய்தமைக்காக, அவர் சமஸ்டியை கொடுக்கப்போகிறார் என்று கருதிய சிங்கள மக்கள் அவரை தேர்தலில் தோற்கடித்து, இன்றுவரை அவரை ஓரம் கட்டியுள்ளனர். தமிழ் மக்களுக்கு உள்ள உரிமைகள் மதிக்கப்பட்டு அங்கீகரிக்கப்படல் வேண்டுமென்றும் தனிநாடு உருவாககுவதனை தான் விரும்பவில்லை என்றும் கூறிவரும் விக்கிரமபாகு கருணாரட்ண தோற்கடிக்கப்பட்டுள்ளார். மேற்கூறிய இரு சம்பவங்களுக்கும் காரணம் ஒன்றாகவே உள்ளது.

இவை அனைத்திற்கும் காரணம் சிங்கள மக்கள் தனிநாட்டை விரும்பவில்லை என்பது மட்டுமல்ல. தமிழ் மக்களுடன் அதிகாரங்கள் பகிரப்படுவதனை அவர்கள் விரும்பவில்லை. இதற்குக் காரணம் இலங்கை ஓர் பௌத்த சிங்கள நாடு என்றும், அதிகாரங்கள் பௌத்த சிங்களவர்களிடம் மட்டுமே இருக்க வேண்டுமென்றும் சிங்கள மக்கள் விரும்புகின்றனர். அது மட்டுமல்லாமல், தமிழர்கள் இலங்கைத் தீவின் ஏதாவதொரு பகுதியிலாவது உரிமைகோர இடமளித்தால், பிராந்தியத்தில் பெரும்பான்மையாக உள்ள தமிழர்கள் பிராந்தியத்தில் சிறுபான்மையாக உள்ள சிங்கள பௌத்தர்களை விழுங்கிவிடுவார்கள் என்றும் அஞ்சுகின்றனர்.

நான் ஏற்கனவே எனது முந்தைய பத்திகளில் குறிப்பிட்டது போல, அதாவது சிங்களவர்களை பொறுத்தவரையில், இலங்கைத் தீவில் தமிழருக்கு உரிமையை எப்பொழுது அங்கீகரிக்கின்றார்களோ, அன்றய தினம் அவர்களது இனத்தின் இருப்பின் அழிவுக்கு முதற்படியாக அமையுமென அஞ்சுகின்றனர். ஆகவே, அவர்களை மாற்றுவதற்கான நிர்ப்பந்தத்தை உண்டாக்கினாலே தவிர, எந்த நியாயத்தை கூறினாலும் அவர்களாகவே விரும்பி தமது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொள்ளப் போவதில்லை. இந்த விடயத்தினை கூட்டமைப்பினர் புரிந்தும் புரியாதது போல செயற்படுவது மிகவும் ஆபத்தான விடயமாகும். தனது உரையின் ஆரம்பத்தில் தமிழ் மக்களுக்கு நடக்கும் அநியாயங்கள் தொடர்பாகவும், சிங்கள அரசின் தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான செயற்பாடுகள் தொடர்பாக வெளிபடையாகவும், கடுமையாகவும் கூறுவதன் மூலம், தாம் தமிழ் மக்களது நலனில் அக்கறையுள்ளவர்கள் என்று தமிழ் மக்களை நம்பவைத்து, இவ்வாறு தம்மை நம்பிய மக்களை ஏமாற்றி, தாம் பிறசக்திகளது நலன்களை நிறைவேற்றும் பாதையில் கொண்டு செல்ல தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பினர் ஓராணியாக நின்று முயல்வது பற்றி தமிழ் மக்கள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். மீள்நல்லிணக்தின் அடுத்த கட்டம், இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு மற்றும் அதற்கான அணுகுமுறைகள் என அவரது உரையில் குறிப்பிடப்படும் விடயம் தொடர்பாக அடுத்த பத்தியில் ஆராய்வோம்.

- கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம்-

பழைய நிலைகளைக் கடக்காதவரை..........?

2012-01-29T13:16:00.000+01:00

தேசிய இனப்பிரச்சினைக்கு அரசியல் இணக்கத் தீர்வைக் காண்பதற்கான முயற்சிகள் என்று வரும் போது தற்போதைய சூழ்நிலையில் இரு தரப்பு பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்த வேண்டிய அல்லது தொடர வேண்டிய அவசியத்தைக் கொண்டவையாக அரசாங்கத்துக்கும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புக்கும் இடையே அதிகாரப் பரவலாக்கத்துடன் தொடர்புடைய முக்கிய விவகாரங்களில் ஏற்பட்டிருக்கும் முரண்பாடுகளே அமைந்திருக்கின்றன. இனப்பிரச்சினைத் தீர்வில் பங்கும் ஈடுபாடும் கொண்ட வேறு தரப்புகள் இருக்கின்ற போதிலும், அவை தற்போதைய சர்ச்சையில் சம்பந்தப்படாமல் இருப்பதையே காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. கடந்த வருடம் அரசாங்கத்துக்கும் கூட்டமைப்புக்கும் இடையே நடைபெற்றுவந்த பேச்சுவார்த்தைகள் தற்போது ஒரு முட்டுக்கட்டை நிலையை அடைந்திருக்கின்றன. அந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த நிலையில் ஒரு கட்டத்தில் முக்கியமான விவகாரங்கள் குறித்து அக்கறையுடன் ஆராய வேண்டிய நிலை வந்தபோது அரசாங்கம் பாராளுமன்றத் தெரிவுக் குழுவை அமைப்பது குறித்த யோசனையை முன்வைத்தது. கூட்டமைப்பினருடனான பேச்சுவார்த்தைகளில் எட்டப்படக்கூடிய எந்தவொரு இணக்கப்பாட்டையும் பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவில் முன்வைத்து ஏனைய தரப்பினரும் ஆராயக்கூடிய வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதாக அரசாங்கம் இணங்கியிருந்தது என்பதில் எந்தவிதமான இரகசியமுமேயில்லை. தாங்கள் அவ்வாறு இணங்கிக் கொள்ளவில்லையென்று அரசாங்கத் தரப்பினர் ஒருபோதுமே மறுதலிக்கவில்லை.

ஆனால், இருதரப்பு பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடரவேண்டுமானால் பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவுக்கு கூட்டமைப்பு அதன் பிரதிநிதிகளை நியமனம் செய்ய வேண்டுமென்ற நிபந்தனையை அரசாங்கம் விதிக்கத் தொடங்கியதையடுத்தே முட்டுக்கட்டை நிலை ஏற்பட்டதைக் காணக்கூடியதாக இருந்தது. தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்த வேண்டுமென்று இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் இலங்கை இனப்பிரச்சினையுடன் தொடர்புடைய சர்வதேச சக்திகளும் அரசாங்கத்தை வலியுறுத்தி கேட்கின்ற போதிலும் கூட, அரசாங்கம் அதன் நிலைப்பாட்டைத் தளர்த்துவதற்குத் தயாராயில்லை. தெரிவுக்குழுவில் பங்கேற்பதற்கு கூட்டமைப்பு முன்வராத பட்சத்தில் அதனுடன் இருதரப்புப் பேச்சுவார்த்தைகளை மீண்டும் ஆரம்பிக்க முடியாது என்று அரசாங்கம் அடித்துக் கூறிக்கொண்டிருக்கிறது.

உள்நாட்டுப் போரின் இறுதிக் கட்டத்தில் இடம்பெற்றிருக்கக் கூடிய மனித உரிமைமீறல்கள் தொடர்பில் அரசாங்கத்துக்கு இருக்கும் பொறுப்புடைமை குறித்து கடந்த இரண்டரை வருடங்களுக்கும் மேலாக சர்ச்சைகளைக் கிளப்பிவந்திருக்கும் சர்வதேச சமூகத்தின் முன்னணி வல்லாதிக்க நாடுகள் குறிப்பாக, அமெரிக்காவும் மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளும் அவற்றின் நிலைப்பாடுகளில் கணிசமான அளவுக்குத் தளர்வுகளைச் செய்து, இலங்கையில் சமூகங்கள் மத்தியில் மீண்டும் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு முன்னெடுக்கப்பட வேண்டிய செயன்முறைகளுக்கு உத்வேகத்தைக் கொடுப்பதற்காக அரசாங்கத்துடன் ஒத்துழைப்புத் தன்மையான அணுகுமுறையை கடைப்பிடிப்பதற்கான விருப்பத்தை வெளிக்காட்டிய வண்ணமிருக்கின்றன. கற்றுக்கொண்ட பாடங்கள் மற்றும் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அவதானிப்புகளிலும் கண்டுபிடிப்புகளிலும் இருக்கக்கூடிய பெருவாரியான குறைபாடுகளுக்கு மத்தியிலும் அதன் விதப்புரைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதில் அரசாங்கம் அக்கறை காட்ட வேண்டுமென்றும் இந்த நாடுகள் வேண்டுகோள் விடுத்தவண்ணமிருப்பதையும் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது. ஆனால், அரசாங்கம் மசிவதாக இல்லை. அது முன்னைய நிலைப்பாடுகளில் ஆழக்காலூன்றி நிற்கின்றதே தவிர, விட்டுக் கொடுப்புகளை சிறிதளவேனும் செய்து சமூகங்கள் மத்தியில் நல்லிணக்கம் ஏற்படுவதற்கான ஆரோக்கியமான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்துவதற்குத் தயாராயில்லை.

பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவின் செயன்முறைகளில் பங்கேற்க முடியாது என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு திட்டவட்டமாக மறுக்கவில்லை. அரசாங்கம் தங்களுக்கு அளித்த உறுதிமொழியின் பிரகாரம் இருதரப்புப் பேச்சுவார்த்தைகளில் காணப்படக்கூடிய எந்தவொரு இணக்கப்பாட்டையும் தெரிவுக்குழுவில் சமர்ப்பிக்கும் கட்டத்தில் அதில் பங்கேற்கத் தயாராயிருப்பதாக கூட்டமைப்பின் தலைவரான இரா.சம்பந்தன் பகிரங்கமாகவே கூறியிருக்கிறார். மறுபுறத்திலே இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வைக் காண்பதற்கான சகல வழிவகைகள் குறித்தும் பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவில் மாத்திரமே ஆராய முடியும் என்று கூறுகின்ற அரசாங்கம் எந்தெந்த விவகாரங்களில் அதிகாரங்களைப் பரவலாக்கம் செய்யவோ பகிர்ந்தளிக்கவோ முடியாது என்று முக்கிய அமைச்சர்களும் ஆளும் ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் பங்காளிக் கட்சிகளின் தலைவர்களும் எழுந்தமானமாகப் பிரகடனங்களைச் செய்வதற்கு அனுமதித்திருக்கிறது. தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு எதைக் கொடுக்கக்கூடாது என்று கூரைமுகட்டில் ஏறி நின்று எவர் வேண்டுமானாலும் கூச்சலிடலாம் அது பிரச்சினையில்லை. ஆனால், அதேமக்களுக்கு அவசியமானவை எவையென்று ஜனநாயக வழியில் கோரிக்கையை முன்வைப்பது மாத்திரம் தான் நாட்டின் இறைமைக்கும் சுயாதிபத்தியத்துக்கும் அச்சுறுத்தலானதாக அரசாங்கத் தலைவர்களின் கண்களுக்குத் தெரிகிறது.

இத்தகையதொரு பின்புலத்திலே முட்டுக்கட்டை நிலையை அகற்றுவதற்கு வழியென்ன என்ற கேள்வி எழுகிறது. அரசாங்கத்துடனான எதிர்காலப் பேச்சுவார்த்தைகளில் அனுசரணைப் பணிக்கு சர்வதேச உதவி கிடைக்குமானால் அது வரவேற்கத்தக்கது என்று தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் சில பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தெரிவித்திருக்கிறார்கள் . அண்மையில் கொழும்புக்கு விஜயம் செய்த அமெரிக்காவின் பிரதி உதவி இராஜாங்க அமைச்சர் அலிசா அய்ரெலைச் சந்தித்த கூட்டமைப்பு உறுப்பினர்கள் அனுசரணையாளராகச் செயற்படுமாறு அமெரிக்காவைக் கேட்டதாக செய்திகள் வெளியாகியிருக்கிறது. ஐக்கியநாடுகள், பொதுநலவாய அமைப்பு, பிராந்திய ஒத்துழைப்புக்கான தெற்காசிய சங்கம் அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்றவற்றின் அனுசரணையை கூட்டமைப்பு வரவேற்பதாகவும் இதுவிடயத்தில் தங்களது விருப்புக்குரிய தெரிவு என்று எதுவும் இல்லை என்றும் அதன் பேச்சாளரான சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் கூறியிருக்கிறார்.

ஆனால், கூட்டமைப்பின் தற்போதைய உள்நிலைவரங்களை நோக்கும் போது இத்தகைய அனுசரணை நாடும் நிலைப்பாடு அங்கத்துவக் கட்சிகளின் ஏகோபித்த கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கும் என்று நம்புவதற்கில்லை. அது வேறு விடயம். பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுவில் பங்கேற்பதில் கூட்டமைப்பு காட்டுகின்ற தயக்கத்துக்கு அடிப்படைக் காரணம் இலங்கை இனப்பிரச்சினையின் வரலாற்றில் இதுகாலவரையில் அரசியல் தீர்வைக் காண்பதற்கெனக் கூறிக் கொண்டு கூட்டப்பட்ட சர்வகட்சி மகாநாடுகளுக்கும் வட்டமேசை மகாநாடுகளுக்கும் பாராளுமன்றத் தெரிவுக்குழுக்களுக்கும் கைச்சாத்திடப்பட்ட உடன்படிக்கைகளுக்கும் நேர்ந்த கதி பற்றிய தமிழ் மக்களின் கசப்பானதும் கனதியானதுமான அனுபவங்களேயாகும். போரின் முடிவுக்குப் பின்னரான காலகட்டத்தில் தோன்றியிருப்பதாக அரசாங்கத் தலைவர்கள் கூறுகின்ற புதிய அரசியல் சூழ்நிலையில் அந்த பழைய விடயங்களை மறந்து புதிதாக சிந்திக்குமாறு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை வலியுறுத்தும் அரசாங்கம் பழைய ஆழக்காலூன்றிய நிலைப்பாடுகளில் இருந்து கிஞ்சித்தும் விலக மறுப்பதில் எந்த அசௌகரியத்தையும் காண்பதாக இல்லையே!

நன்றி தினக்குரல்

மீண்டும் ஜெனிவாவில் சூழும் கருமேகங்கள்!

2012-01-29T12:10:00.000+01:00

".....நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவை நியமித்துள்ளோம் அதன் அறிக்கை வரும் வரை பொறுத்திருங்கள் என்று அமைச்சர் மகிந்த சமரசிங்க மன்றாட்டமாகக் கேட்டிருந்தார். இப்போது நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை வந்து விட்ட நிலையில் அது குற்றச்சாட்டுகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் அமையவில்லை என்று மேற்குலக நாடுகள் விமர்சித்துள்ளன.இந்தநிலையில், அடுத்த கூட்டத்தொடரில் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவை காரணமாக வைத்து அரசினால் தப்பிக்கவும் முடியாது. அதேவேளை நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை குற்றங்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறும் வகையில் அமையவில்லை என்று கூறிய மேற்கு நாடுகளால் அதனை ஏற்றுக் கொள்வதாக கூறி ஒதுக்கி விடவும் முடியாது. எனவே அடுத்து வரும் கூட்டத்தொடரில் இலங்கை விவகாரம் குறித்து விவாதம் நடக்கும் என்றே நம்பப்படுகிறது. இந்தக் கூட்டத்தில் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை விவாதத்துக்கு வருவதை தடுக்க அரசதரப்பு முனைகிறது, அதற்காக ஆதரவு தேடுகிறது. அப்படி அது விவாதத்துக்கு வந்தாலோ, தீர்மானம் ஏதும் கொண்டு வரப்பட்டாலோ, அதை எதிர்கொள்வதற்கும் அரசாங்கம் முயற்சிகளை மேற்கொள்கிறது. அரசாங்கம் இந்தக் கூட்டத்தொடரையிட்டு அச்சப்படவில்லை, அதனை எதிர்கொள்ளத் தயார் என்று கூறுகின்ற போதும் உள்ளூர அதற்கு நடுக்கம் இருக்கிறது. அரசதரப்பு இப்போதே பரபரப்பாவதில் இருந்து இதனை நன்றாகவே புரிந்து கொள்ள முடிகிறது......"

வரப்போகும் பெப்ரவரி 27ம் திகதி தொடக்கம் மார்ச் 23ம் திகதி வரை ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவையின் 19வது அமர்வு நடைபெறவுள்ளது. இந்தக் கூட்டத்தொடர் இப்போது இலங்கை அரசுக்குப் பெரும் நெருக்கடியானதொரு விவகாரமாக மாறி வருகிறது. இந்தக் கூட்டத்தொடரில் இலங்கைக்கு எதிரான தீர்மானங்களை நிறைவேற்றும் முயற்சியில் ஈடுபடலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. குறிப்பாக அமெரிக்கா, பிரித்தானியா, கனடா, அவுஸ்ரேலியா, பிரான்ஸ், ஜேர்மனி போன்ற பல நாடுகள் ஜெனிவா கூட்டத்தொடரில் இலங்கைக்கு ‘செக்‘ வைக்க காத்திருக்கின்றன. அண்மையில் ஜெனிவா அக்கடமியில் மனிதஉரிமைகள் கண்காணிப்பகத்தின் ஏற்பாட்டில் ஒரு கலந்துரையாடல் ஒழுங்கு செய்யப்பட்டிருந்தது.ஜெனிவாவில் உள்ள பல்வேறு நாடுகளினதும் பிரதிநிதிகள் இந்தக் கலந்துரையாடலுக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தனர். இலங்கைக்கு மட்டும் அழைப்பு விடுக்கப்படவில்லை. அத்துடன் அழைப்பு விடுக்கப்படாத எவரையும் பங்கேற்க அனுமதி வழங்கப்படவும் இல்லை.இந்தக் கலந்துரையாடலில் பங்கேற்ற நாடுகளின் தூதுவர்கள், பிரதிநிதிகள் மத்தியில் உரையாற்றிய அமெரிக்க சட்டநிபுணரும், ஐ.நா பொதுச்செயலர் பான் கீ மூனினால் நியமிக்கப்பட்ட நிபுணர்குழுவின் உறுப்பினருமான பேராசிரியர் ஸ்டீபன் ரட்னர், இலங்கையில் இடம்பெற்ற போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பாக சர்வதேச விசாரணைகள் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியிருந்தார்.

போரின் இறுதிக்கட்டத்தில் இடம்பெற்ற போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பாக நம்பகமான சாட்சியங்கள் உள்ளதால், சர்வதேச விசாரணைகள் அவசியம் என்று ஐ.நா நிபுணர்குழு வலுவான பரிந்துரை ஒன்றைச் செய்திருந்தது. ஆனால் தனக்கு ஆலோசனை வழங்குவதற்காக நியமித்த இந்த நிபுணர்குழுவின் அறிக்கை மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமலேயே அதனை நீண்ட இழுபறிகளுக்குப் பின்னர் கடந்த நவம்பரில் ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவைக்கு அனுப்பியிருந்தார் பான் கீ மூன். இப்போதும் அவர் இந்த விவகாரம் தன் கையில் இருந்து போய்விட்டது என்றவாறே பதிலளிக்கிறார். இனிமேல் ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவையில் உள்ள உறுப்பு நாடுகள் பார்த்துக் கொள்ளும் என்று கடந்தவாரம் கூட ஐ.நா பொதுச்செயலரின் பேச்சாளர் கைவிரித்திருந்தார்.

ஆக,

இலங்கை மீதான எந்த நடவடிக்கையும் இனிமேல் ஜெனிவாவில் இருந்தே ஆரம்பிக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் பான் கீ மூனும் ஐ.நாவும் தெளிவான நிலைப்பாட்டில் உள்ளது உறுதியாகத் தெரிகிறது. இந்தநிலையில் அடுத்து வரப்போகும் கூட்டத்தொடரில், இலங்கை விவகாரம் குறித்த விவாதத்தைத் தடுப்பது அரசுக்குப் பெரும் சவாலான காரியமாக மாறியுள்ளது.

அடுத்துவரும் கூட்டத்தொடரில் இலங்கை விவகாரம் குறித்து விவாதம் நடப்பது பெரும்பாலும் உறுதி என்றே தகவல்கள் கூறுகின்றன.

இந்த அமர்வில் எப்படியாவது நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கையை சமர்ப்பித்து விவாதிக்க சர்வதேச சமூகம் குறிப்பாக அமெரிக்கா தலைமையிலான நாடுகள் விரும்புகின்றன. ஏற்கனவே அமெரிக்கா கடந்த கூட்டத்தொடரில் இந்த அறிக்கையை விவாதிக்க முயற்சி எடுத்தது. அது கைகூடவில்லை. இந்தக் கூட்டத்தொடரில் இலங்கை அரசு மூலம் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கையை விவாதத்துக்கு எடுத்துக் கொள்வதே சர்வதேச சமூகத்தின் திட்டம். அப்படி விவாதத்துக்கு எடுத்துக் கொள்வதன் மூலம் போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பான விவாதத்துக்குள் எப்படியாவது இலங்கையை இழுத்து விட்டு விடலாம் என்று அந்த நாடுகள் காத்திருக்கின்றன. ஐ.நா நிபுணர்குழுவின் அறிக்கை தொடர்பாக இன்னும் எந்த முடிவையும் ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவை அறிவிக்கவில்லை. அதற்காக அந்த அறிக்கையை மனிதஉரிமைகள் பேரவை தூக்கிப் போட்டு விட்டதாக அர்த்தம் கொள்ள முடியாது. அதனை அவர்கள் எந்த நேரத்திலும் கையில் எடுக்கலாம். எந்தவகையிலும் அதனைக் கவனத்தில் எடுக்காமல் மறைத்துவிட முடியாது, ஏனென்றால் அதில் தீவிரமான மனிதஉரிமை மீறல்கள் மற்றும் போர்க்குற்றங்கள் பற்றிய குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளடங்கியுள்ளன. அப்படி அந்த அறிக்கையை ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவை புதைத்து விடுமேயானால் அது மிகப்பெரிய கறையாக அமைந்து விடும்.

எனவே,

இந்தக் கூட்டத்தொடரில் எப்படியாவது இலங்கை விவகாரத்தைக் கையில் எடுக்க ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவை முயற்சிக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஐ.நா மனிதஉரிமைகள் பேரவையை இயக்குவது 47 உறுப்பு நாடுகளும் தான். அந்த நாடுகள் தான் தீர்மானிக்கும் சக்தியாகவும் இருக்கப் போகின்றன. இந்தக் கூட்டத்தொடரில் இதுவரை பலமுறை இலங்கை அரசு நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டிருந்தது. கடைசியாக கடந்த ஆண்டு இறுதியில்நடந்த கூட்டத்தொடரிலும் இலங்கை விவகாரம் குறித்து விவாதிக்க கனடா முயற்சிகளை மேற்கொண்டது. ஆனால் அரசாங்கம் ஒருவழியாக நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவைக் காரணம் காட்டித் தப்பித்துக் கொண்டது. நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவை நியமித்துள்ளோம் அதன் அறிக்கை வரும் வரை பொறுத்திருங்கள் என்று அமைச்சர் மகிந்த சமரசிங்க மன்றாட்டமாகக் கேட்டிருந்தார். இப்போது நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை வந்து விட்ட நிலையில் அது குற்றச்சாட்டுகளுக்குப் பதிலளிக்கும் வகையில் அமையவில்லை என்று மேற்குலக நாடுகள் விமர்சித்துள்ளன.

இந்தநிலையில்,

அடுத்த கூட்டத்தொடரில் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவை காரணமாக வைத்து அரசினால் தப்பிக்கவும் முடியாது. அதேவேளை நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை குற்றங்களுக்குப் பொறுப்புக்கூறும் வகையில் அமையவில்லை என்று கூறிய மேற்கு நாடுகளால் அதனை ஏற்றுக் கொள்வதாக கூறி ஒதுக்கி விடவும் முடியாது. எனவே அடுத்து வரும் கூட்டத்தொடரில் இலங்கை விவகாரம் குறித்து விவாதம் நடக்கும் என்றே நம்பப்படுகிறது. இந்தக் கூட்டத்தில் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை விவாதத்துக்கு வருவதை தடுக்க அரசதரப்பு முனைகிறது, அதற்காக ஆதரவு தேடுகிறது. அப்படி அது விவாதத்துக்கு வந்தாலோ, தீர்மானம் ஏதும் கொண்டு வரப்பட்டாலோ, அதை எதிர்கொள்வதற்கும் அரசாங்கம் முயற்சிகளை மேற்கொள்கிறது. அரசாங்கம் இந்தக் கூட்டத்தொடரையிட்டு அச்சப்படவில்லை, அதனை எதிர்கொள்ளத் தயார் என்று கூறுகின்ற போதும் உள்ளூர அதற்கு நடுக்கம் இருக்கிறது. அரசதரப்பு இப்போதே பரபரப்பாவதில் இருந்து இதனை நன்றாகவே புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

- நன்றி இன்போ தமிழ் -

அடுத்த பத்தாண்டுக்கான அமெரிக்காவின் பாதுகாப்புத் திட்டமும், ஈழத்தமிழர்களின் எதிர்காலமும்: பகுதி II

2012-01-29T10:24:00.000+01:00

சில சந்தர்ப்பங்களில், அனைத்துலக ஒழுங்கில் உண்டாகும் மாற்றங்களால் புரட்சிகள் உருவாகக்கூடும். வேறு சில சந்தர்ப்ங்களில், புரட்சிகளின் தோற்றத்தால் அனைத்துலக ஒழுங்கு மாற்றமடையும். கடந்த பத்தியிலே, பூகோள அரசியலில் பொருளாதாரத்தின் முக்கியத்துவம், அடுத்த பத்தாண்டுக்கான அமெரிக்காவின் பாதுகாப்புத் திட்டத்தின் சுருக்கமான முக்கிய உள்ளடக்கங்கள், எதற்காக ஆசிய – பசுபிக் பிராந்தியம் அமெரிக்காவால் இலக்கு வைக்கப்படுகிறது? இலக்காகியுள்ள ஆசிய – பசுபிக் பிராந்தியத்தில் அமெரிக்காவின் நகர்வுகள் போன்றவிடங்களை ஆய்வுக்குட்படுத்தியிருந்தேன். (அடுத்த பத்தாண்டுக்கான அமெரிக்காவின் பாதுகாப்புத் திட்டமும், ஈழத்தமிழர்களின் எதிர்காலமும்)

இந்தப்பத்தி, அடுத்த பத்தாண்டுக்கான அமெரிக்காவின் பாதுகாப்புத் திட்டத்தினை மையப்படுத்தி தமிழர்கள் மேற்கொள்ள வேண்டிய அணுகுமுறைகளுக்கான தயார்படுத்தல் மற்றும் அதற்கு ஆதரவான அனைத்துலக அளவிலான உதாரணங்களையும் ஆராய்கிறது.

தமிழர்களின் இருப்பையும், எதிர்காலத்தையும் உறுதிப்படுத்துவதற்கு அவசியமான சிந்தனைப் புரட்சியும், மாற்றங்களின் ஆரம்பமும்.

தமிழர்களின் துயர்படிந்த நெருக்கடி மிகுந்த இன்றைய சூழல் என்பது, எதிர்மறையான சிந்தனைப் பரப்புக்குள்ளேயே தமிழர்களை வைத்திருக்கத் தூண்டும். ஆகவே, எந்தப் புரட்சிக்கும் முன்னர், தமிழர்களுடைய மனங்களிலே ஆக்கபூர்வமான எதிர்காலத்தை நோக்கிய சிந்தனைப் புரட்சி உண்டாகவேண்டும்.

அத்துடன், தமிழர்கள் நலன்களை முன்வைத்து நகர்வது போல காட்டிக்கொள்ளும் நபர்கள், அமைப்புகள் மற்றும் நாடுகளின் இரகசிய நிகழ்ச்சி நிரலை புரிந்துகொண்டு, அதனைத் எதிர்கொண்டபடி அடுத்த கட்டத்தை உரியமுறையில் எட்டுவதற்கான உத்திகளும், உபாயங்களும் வகுக்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில், இத்தகைய சக்திகளே, தமிழர்களை எதிர்மறையான சிந்தனை தளத்திற்குள்ளேயே முடக்கி, தமிழ்த் தேசியத்திற்கு எதிரான திட்டங்களை நிறைவேற்றும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளன.

உலகிலேயே விடுதலைப் போராட்டங்களுக்கு முதன்மையாகத் திகழ்ந்த தமிழ்த் தேசிய ஆயுதப் போராட்டம், தமிழ் மக்கள் மட்டுமன்றி, உலகின் பல்வேறு சக்திகளும், தமிழ்த் தேசியத்துக்கு எதிரான சக்திகளுக்கும் கூட அதிர்ச்சியளிக்கக் கூடிய முறையில் முடிவுக்கு வந்தது.

அதேபோல், மத்திய கிழக்கு மற்றும் வட ஆபிரிக்க நாடுகளில் உண்டான ஆரம்பப் புரட்சிகளும், அதைத் தொடர்ந்து அங்கு ஏற்பட்ட ஆட்சிமாற்றமும் மேற்குலகின் புலனாய்வு அமைப்புகள் தொடக்கம் யாருமே எதிர்பார்த்திராத ஒன்றே.

கடந்த காலங்களிலே தாய்லாந்து மற்றும் பாகிஸ்தானில் இடம்பெற்ற இராணுவப் புரட்சிகள் கூட எதிர்வுகூறல்கள் இன்றி இடம்பெற்ற சம்பவங்களே ஆகும். போராட்டகரமான அரசியல் வாழ்விலே, புரட்சிகரமான மாற்றங்கள் எக்கணத்திலும் நிகழலாம். புரட்சிகள் அரசியல் ரீதியாகவும், இராணுவ ரீதியாகவும், சாதகமாகவும், பாதகமாகவும் அமையக்கூடும். ஆனால், புரட்சிகள் எப்போது, என்ன வடிவத்தில் இடம்பெறலாம் எனக் கூறமுடியாது.

ஆகவே, தமிழர்களின் சமகால நிலையை கவனத்திற்கொண்டு சிறப்பான எதிர்காலத்துக்கு திட்டமிட வேண்டும். மாறாக, இன்றைய சவால்களை காரணமாகக் கொண்டு தமிழர்களின் எதிர்காலத்தை மீளமுடியாத வகையில் அடமானம் வைக்கமுடியாது.

தமிழர்கள் பூகோள அரசியலில் சக்திமிக்க நாடுகளின் தேசிய நலன்களை கவனத்திற்கொண்டு, தமது தேசநலன்களுக்கான காய்களை அரசியல் சாணக்கியத்துடன் நகர்த்த வேண்டும். இது, சக்திமிக்க நாடுகளுடனான பொதுப்புள்ளி சந்திப்பின் ஆரம்பமாக அமையக்கூடிய வகையில் இருத்தல் வேண்டும். அதிலிருந்து, அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கலாம்.

எந்த சக்தியுமே, தமிழினம் ஒரு இனப்படுகொலையை எதிர்கொண்டு நிற்கிறது, நீண்டகாலமாக அவலங்களை சுமந்துகொண்டு வாழ்கின்றனர் என்ற அடிப்படையில் தமிழர்களுக்கு ஒரு தீர்வை வழங்க முன்வரப்போவதில்லை. ஆனால், தமிழர்களுடனான உறவு தமது தேசியநலனுக்கு சாதகமாக அமையும் என எண்ணினால், அதற்கேற்ற வகையில் காய்களை நகர்த்துவார்கள்.

தமிழர்கள் மனநிலை ரீதியான பலவீனமானவர்களாக இருக்கும் பட்சத்தில் அந்த பலவீனமான மனநிலையைப் பயன்படுத்தி தமது தேசியநலன்களை அடைவதற்கான கருவிகளாக தமிழர்களை பயன்படுத்திவிடுவார்கள். இதன் காரணமாக, தமிழர்களது நலன் புறக்கணிக்கப்படக்கூடிய சூழலுக்கான சாத்தியப்பாடுள்ளது.

ஆகவே, தமிழர்கள் தாம் பலவீனமானவர்கள் என்ற மனநிலையை முதலில் உதறித் தள்ளவேண்டும். சவால்களுக்கு மத்தியிலும் தமிழர்களுக்கு சந்தர்ப்பங்களும், வாய்ப்புக்களும் கனிந்திருக்கின்றன. அவற்றை சரிவர இனம் கண்டு, அதற்கேற்ற நடவடிக்கைகளை விரைந்து முன்னெடுக்க வேண்டும்.

யதார்த்தபூர்வமாக சிந்திக்கும் தன்மையும், சுயவிமர்சனமும் இருக்க வேண்டும். ஆனால், அவை ஒரு தேசத்தையோ, அமைப்பையோ, இனத்தையோ அல்லது தனிமனிதர்களையோ நகரமுடியாத சகதிக்குள் அமிழ்த்தி பின்னோக்கி நகர்த்துவதாக அல்லாமல், குறிப்பிட்டவற்றை உயர்ந்த நோக்கத்திற்காக முன் நோக்கி நகர்த்த வேண்டும். எதை எண்ணுகிறாயோ, அதுவே ஆகிவிடுகிறாய் என்ற கூற்றை நினைவிற்கொள்ளல் நன்று.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் பூகோள அரசியலையும், புதிய அனைத்துலக ஒழுங்கையும் சரிவர புரிந்துகொள்ளவில்லை என்ற கருத்தை புலிகள் களத்திலே இராணுவ ரீதியாக தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்னர் முன்வைக்கத் தொடங்கியிருப்போருக்கும், புலிகள் இராணுவரீதியாக தோற்கடிக்கப்பட்ட காரணத்தால், தமிழ்த் தேசிய உரிமைப் போராட்டம் வெற்றிபெறுவது கேள்விக்குறியே எனக் கருதுவோருக்கும் பொதுவானதும், பொருத்தமானதுமான கருத்தொன்றை இப்பத்தியிலே பதிவுசெய்வது அவசியம் எனக் கருதுகிறேன்.

மேற்கூறிய இரு சாரருக்குமான பதில் அமெரிக்காவின் படை மற்றும் படைக்கல குறைப்புச் சொல்லும் சேதி என்ற பகுதிக்குள்ளும் பரவி நிற்கின்றது.

முதலாவதாக, பூகோள அரசியலையும், புதிய அனைத்துலக ஒழுங்கையும் புலிகள் சரிவர புரிந்துகொள்ளாததால்தான் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள் என்ற கருத்தை முன்வைப்பவர்களில் பலர், நான்காம் ஈழப்போரின் இறுதிக்கட்டம் வரை புலிகளின் இராணுவத் திறனில் நம்பிக்கை வைத்திருந்ததோடு, அதற்கேற்ற வகையிலேயே தமது கருத்துக்களையும் பதிவுசெய்து வந்தனர். அதற்கு முன்னர், அத்தகைய விமர்சனங்களை முன்வைத்திருந்ததாக அறிய முடியவில்லை. அத்தகையவர்கள், இராணுவ பலம் இல்லாத ஒரு காரணத்தினை முன்வைத்து தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்தை இனி முன்னெடுக்க முடியாதென வாதிட்டு வருகின்றனர்.

தமிழ்த் தேசியப் போராட்டத்திற்கான முகவரியாக, அதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துவதாக ஆயுதப் போராட்டம் விளங்கியது. ஆனால், அதன் அழிவோடு, தமிழ்த் தேசியப் போராட்டமும் அழிந்து விட்டதாகவோ அல்லது இனி அது சாத்தியப்பாடான விடயம் இல்லையென்றோ கூறமுடியாது.

உண்மையிலேயே,பலகோணங்களிலும், ஆழமாகவும், விஞ்ஞானபூர்வமாகவும் சிந்திப்பதன் அடிப்படையில் முள்ளிவாய்க்காலில் நடந்த விடயங்களைப் பார்ப்போமானால், அங்கு இடம்பெற்ற செயற்பாடுகள் ஊடாகவே அடுத்த கட்ட போராட்டத்திற்கான சேதி சொல்லப்பட்டுவிட்டது.

ஒரு போராட்டத்தில் சில ஆனால் முக்கியமான விடயங்கள் எழுத்திலும், உரையிலும் சொல்லப்படுபவையல்ல. மாறாக, குறித்த செயல்கள் ஊடாக புரியப்பட வேண்டிய சூழலை உருவாக்குகின்றன. இது ஈழப்போராட்டத்தில் இதற்கு முன்னரும் இடம்பெற்றிருக்கிறது.

முன்னைய காலங்களின் செயல்கள், பின்னர் உரைகளாக, ஆவணங்களாக வெளிவந்தது. ஆனால், முள்ளிவாய்காலில் அடுத்த கட்ட போராட்டத்துக்காக இடப்பட்ட அத்திபாராம் மௌனத்தின் ஊடாக சொல்லி செல்லப்பட்டுள்ளது.

புரிந்தவர்களால், உலக அரசியல் நிலவரங்களுக்கு ஏற்ப தமிழ்த் தேசிய அரசியல் போராட்டத்தை அடுத்த கட்டத்துக்கு நகர்த்த முடியும். புரியமுடியாதவர்கள், புரிந்துள்ளவர்களை அல்லது புரிய முற்படுபவர்களை குழப்பத்திற்குள் ஆழ்த்தி தமிழ்மக்களின் உரிமைக்கான போராட்டத்தை அழிப்தற்கு முற்படுவார்கள்.

போராட்டத்தின் தளங்கள், களங்கள், கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் அதன் வடிவங்கள் மாற்றமடையலாம். ஆனால், பாரிய இழப்புக்களுக்கு மத்தியிலும் உரிமைக்காக போராடும் ஒரு இனத்தின் மனஉறுதியும், ஆத்மபலமும் தளர்வடையக்கூடாது. நாளை என்பது, விடாமுயற்சியும், தன்னம்பிக்கையும் உடையவர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது. அந்த நாளைக்கான மாற்றத்திற்கான ஆரம்பத்தை அறிவியல் ரீதியாக சிந்திப்பதால் உண்டாகும் சிந்தனைப் புரட்சியால் உண்டாக்க முடியும். இந்த சிந்தனைப் புரட்சியில் முற்போக்கு சிந்தனையும், நம்மால் முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கையும் முன்னணி வகிக்க வேண்டும்.

அமெரிக்காவின் படை மற்றும் படைக்கல குறைப்புச் சொல்லும் சேதி

எதிர்கால போர்க்களங்கள், ஆட்பல எண்ணிக்கையால் வெல்லப்படக் கூடியவையல்ல. மாறாக, தொழில்நுட்ப ஆளுமையே இனி போர்க்களங்களில் மேலாண்மை செலுத்தப் போகிறது. இதன் அடிப்படையிலேயே, அமெரிக்காவின் அடுத்த பத்தாண்டுக்கான பாதுகாப்பு திட்டத்த்தின்படி, அமெரிக்க இராணுவத்தின் எண்ணிக்கை சுமார் நூறாயிரம் இராணுவத்தால் குறைக்கப்படவிருக்கிறது. அதுமட்டுமன்றி, அண்மையில் லிபியா மீது மேற்கொண்ட தாக்குதல் வரை, அமெரிக்காவின் படைப்பல ஆளுமையை வெளிப்படுத்துவதாக அவர்களின் வான்படை இருந்து வந்தது.

சேர்பியா, ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈராக் மீதான தாக்குதல்களில் எல்லாம் அமெரிக்கா வான்படையின் பங்கு முக்கியமானது. அத்தகைய வான்படையின் சுமார் இருநூறு வானூர்திகளையும் அமெரிக்காவின் புதிய பாதுகாப்புத் திட்டம் குறைத்துள்ளது. இந்த இருவிடயங்களும், எதிர்கால போர்களங்களில் அதிநவீன இராணுவத் தொழில்நுட்பம் மேலாண்மை செலுத்த போவதையே கட்டியங்கூறுகின்றன.

அதேவேளை, உலக சமாதானத்துக்கும், பாதுகாப்புக்கும் அச்சுறுத்தலாக விளங்கும் நாடுகள் என அடையாளாப்படுத்தப்படும் சில நாடுகளில், அனைத்துலக ரீதியான இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு பதிலாக மக்கள் புரட்சிகளை தூண்டிவிடும் நடவடிக்கைகளும் மும்முரமடைகின்றன.

இவையெல்லாம், ஆளணி வளத்தாலும், சாதாரண மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க நவீனரக ஆயுதங்களாலும் எதிர்காலப் போர் அரங்குகளில் செல்வாக்கு செலுத்தமுடியாது என்பதையே வெளிப்படுத்துகின்றன. ஆகவே, தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவமும், விரல் நுனி தகவல்களுமே இனிவரும் கால போர்களங்களின் முடிவை நிர்ணயிக்கப் போகின்றன என்பதை எடுத்துக் கூறுகின்றன.

வரலாறு என்றுமே நேர்கோட்டில் பயணிப்பதில்லை

அனைத்துலக உறவுகள் காலத்திற்கு காலம் மாற்றமடைபவை என்பதை கடந்த பத்தியிலே குறிப்பிட்டிருந்தேன். இது, வரலாறு என்றுமே நேர்கோட்டில் பயணிப்பதில்லை என்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதற்கான சில அனைத்துலக உதாரணங்களைப் பார்ப்போம்.

பொஸ்னியாவின் செர்பனிக்காவில் 1995ம் ஆண்டு இடம்பெற்ற இனப்படுகொலையையோஇ அல்லது பொஸ்னியாவில் 1992 தொடக்கம் 1995 வரை நடைபெற்ற போர்க்குற்றம் மற்றும் மானுட குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்களையோ மேற்குலகு தடுத்து நிறுத்தவில்லையென்ற குற்றச் சாட்டுக்கள் பரவலாகவுள்ளன.

இத்தனைக்கும், பொஸ்னியா ஐரோப்பாவிற்கான நுழைவாசல்களில் ஒன்று. அத்துடன், அமெரிக்காவுக்கு சவால் விடும் ரஸ்யாவும் இதே பிராந்தியத்திலேயே உள்ளது. அப்படியிருந்தும், அமெரிக்கா, பிரித்தானிய மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற சக்திமிக்க மேற்குநாடுகள் பாரிய மனித உரிமை மீறல்கள் நடைபெறுவதனை தடுக்கவில்லையென்ற குற்றச் சாட்டினை மேல்குலக ஆய்வாளர்களே முன்வைத்துள்ளனர்.

போர் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்திருந்த காலப்பகுதியில், அமெரிக்காவின் தலையீட்டை வலியுறுத்தி அப்போதைய பிரான்ஸ் அதிபர் ஜக் சிராக் [Jacques Chirac] அவர்கள் அழுத்தத்தை காட்டிய போது கூட, அமெரிக்கா தயக்கத்துடனயே சம்மதம் தெரிவித்ததாக ஆய்வுகள் ஊடாக அறியமுடிகிறது.

பாரிய மனித அழிவுகளுக்கு பின்னர், பொஸ்னியாவிலிருந்த இனக்குழும மோதுகைக்கு முடிவுகட்டி சமாதானத்தை உருவாக்கும் முகமாக 1995ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் மேற்குலகால் கொண்டுவரப்பட்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் ஒன்றில், சேர்பிய அதிபர் சுலோபோடன் மிலோசோவிக் [Slobodan Milošević], குறோசிய அதிபர் பிரான்ஜோ ருட்மன் [Franjo Tuđman], பொஸ்னிய அதிபர் அலியா செற்போவிக் [Alija Izetbegović] மற்றும் பொஸ்னிய வெளிவிவகார அமைச்சர் முகமட் சசிர்வெ [Muhamed Sacirbey] ஆகியோர் கையெழுத்திட்டனர்.

இந்த உடன்படிக்கையானது அமெரிக்காவின் டேற்றன் பிராந்தியத்தில் கைச்சாத்திடப்பட்டதால், டேற்றன் உடன்படிக்கை [Dayton Agreement] என பரவலாக அறியப்படுகிறது. இதில், குறிப்பிடத்தக்க விடயம் என்னவென்றால், ஆரம்பத்தில் பொஸ்னியா போரில் தலையிடுவது தமது தேசிய நலனுக்கு பெருமளவில் உகந்தது அல்ல என்பதால், அதில் தலையிடுவதற்கு ஆரம்பத்தில் தயக்கம் காட்டிய மேற்குலகு, பின்னர் டேற்றன் உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திட்ட முக்கியமானவர்களில் ஒருவரான சுலோபோடன் மிலோசோவிக்குக்கு அனைத்துலக சட்டத்திற்கு அமைவாக மரண தண்டனை பெற்றுக்கொடுத்தமைக்கு பின்னணியிலிருந்தமை குறிப்பிடத்தக்கது.

கடந்த ஆண்டு கொல்லப்பட்ட லிபியாவின் அதிபர் கடாபி ஒரு காலத்தில் மேற்குலகோடு விரோதப் போக்கை கடைப்பிடித்து வந்தார். பின்னர், மேற்குலகுக்கும் அவருக்கும் இடையிலான உறவுகள் அந்நியோன்யம் மிக்கதாக மாற்றமடைந்தது. இறுதியில், கடாபி அந்நியோன்யத்தோடு பழகிய நாடுகளின் துணையுடனே கொல்லப்பட்டார்.

மேற்குறித்த உதாரணங்கள், பூகோள அரசியலிலே எதுவும், எக்கணமும் நடக்கும் என்பதை எடுத்துக் காட்டுகின்றன. அடுத்த பத்தியிலே, ஈழத்தமிழர்களின் சாதகமான எதிர்காலத்திற்கு ஏற்றவகையில் நிகழக் கூடிய மாற்றங்களுக்கான சாத்தியப்பாடுகள் தொடர்பாக ஆராய்வோம்.

நன்றி -புதினப்பலகை

இலங்கை அரச தரப்பினரால் பந்தாடப்படும் அதிகாரப் பரவலாக்கம்!

2012-01-29T09:51:00.002+01:00

இவ்வார ராவய பத்திரிகையில் வெளியாகியிருந்த கார்ட்டூன் அதிகாரப்பலாக்கல் குறித்த உண்மைநிலையை தெளிவுபடுத்தி நிற்கின்றது. இந்த உண்மைநிலை குறித்து பல தடவைகள் இப்பத்தியில் மிகத் தெளிவாக குறிப்பிட்டிருந்தோம்.

முள்ளிவாய்க்கால் போருடனும் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளின் மறைவுடனும் தென்னிலங்கையில் பேசப்படும் அதிகாரப் பரவலாக்கல் என்பது பம்மாத்தாகவே இருக்கும் என்ற உண்மை தமிழ் மக்கள் அறியாத ஒன்றல்ல. அது மிகத் தெளிவாக நிதர்சனமாகியுள்ளது.

13வது அரசியல் சீர்திருத்தம் அதற்கு மேல் பிளஸ் என்றெல்லாம் கூறப்படுவது 21ம் நூற்றாண்டில் பெரும் நகைச்சுவைக் காட்சிகளாகும்.

கடந்த ஒரு வருடத்திற்கு மேலாக தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்புடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய அரசாங்கம் அதிகாரப் பகிர்வு குறித்து எவ்வித இணக்கப்பாட்டையும் எட்டாத நிலையில் தொடர்ந்தும் 13, 13 பிளஸ் என்று பேசி வருகின்றது.

அண்மையில் இலங்கை வந்துசென்ற இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் 13 பிளஸிற்கு ஜனாதிபதி இணங்கியதாக அறிவித்தார். இந்த இணக்கம் 13 உடன் அதற்கும் மேல் அதிகாரப்பரவலாக்கலின் எல்லை விரிவடையப் போகின்றது என்ற தோற்றப்பாட்டை உருவாக்கியது.

தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பினரும் 13 பிளஸிற்கு ஜனாதிபதி இணங்கியுள்ளதால் 13 வது திருத்தச் சட்டம் குறித்துப் பேசத் தேவையில்லை என்ற கருதுகோளின் அடிப்படையில் கருத்துக்களையும் தெரிவித்தனர்.

ஆனால் இப்பொழுது அந்த அறிவிப்புகள் அனைத்தும் வெறும் கண்துடைப்பாக உள்ளன என்பதை மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன.

13 வது திருத்தச் சட்டத்தில் உள்ளடங்கிய காணி, பொலிஸ் அதிகார விடயங்களில் காணி அதிகாரம் குறித்து பரிசீலிக்கத் தயாரென அரசாங்கம் அறிவித்துள்ளது. பொலிஸ் அதிகாரம் குறித்து அது இன்னும் பிரச்சினைக்குரியதாகவே இருக்கின்றது எனவும் அறிவித்துள்ளது.

அதேவேளையில் 13 பிளஸ் என்பது மேல்சபை அல்லது செனட் சபையின் அறிமுகமே தவிர வேறொன்றும் இல்லை.

இது குறித்து ஜனாதிபதி ஏற்கனவே இந்திய உயர்பீடத்திற்கு தெளிவுபடுத்தி இணக்கப்பாட்டையும் பெற்றுள்ளார் என்றும் அரசாங்கத் தரப்பு தெரிவிக்கின்றது. மொத்தத்தில் அதிகாரப்பரவலாக்கல் என்பது நடைமுறைச் சாத்தியமற்றது என்பதை அரசாங்கம் மீண்டும் மீண்டும் தமிழ் மக்களுக்கு வலியுறுத்தி நிற்கின்றது.

இந்நிலையில் கடந்த ஒரு வருட பேச்சுவார்த்தையில் எந்தவொரு தீர்வு குறித்தும் இணக்கப்பாட்டுக்கு வராத அரசாங்கம் தெரிவுக்குழுவில் எதை சாதிக்கப் போகின்றது என்பதே தமிழ் மக்களின் கேள்வியாகும்.

அரசாங்கத்தில் ஒரு பகுதியினர் 13 வது திருத்தச் சட்டத்தையே அமுல்படுத்தக் கூடாது என்ற கடுங் கோட்பாட்டில் உள்ளனர்.

இன்னொரு பகுதியினர் காணி, பொலிஸ் அதிகாரங்கள் மற்றும் வடக்கு கிழக்கு இணைப்பு என்பன குறித்த கோரிக்கை தமிழ் மக்களின் கோரிக்கை அல்ல, அது தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் கோரிக்கைகள் எனக் கூறுகின்றனர்.

மொத்தத்தில் அரசாங்கத் தரப்பு பிரிந்து நின்று அதிகாரப் பரவலாக்கல் குறித்து பந்தாடிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் பந்தாட்டம் மார்ச் மாதம் நடைபெறவுள்ள ஐ.நா. மனித உரிமை பேரவை கூட்டத்தொடர் முடிவடையும் வரை அரங்கேற்றப்படும்.

வி.தேவராஜ்

செனட் சபைக்குள் ஒளிந்திருக்கும் தீர்வு பொறிகள்

2012-01-28T22:36:00.001+01:00

சைக்கிள்கள் டோக்கன்களாக உருமாறிய கதையை, இந்திய வெளிநாட்டமைச்சர் யாழ்ப்பாணத்தில் நின்றபோது பார்த்தோம். காவல்துறை, காணி, நிதி, கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்பு உட்பட்ட பல முக்கிய விடயங்களை நாமே நிர்வகிக்கக் கூடிய தீர்வையே எதிர்பார்க்கின்றோமென கூட்டமைப்பின் உத்தியோகபூர்வ பேச்சாளர் சுரேஷ் பிரேமச்சந்திரன் கூறும்போது, "செனட் சபை' என்கிற டோக்கனை காட்டுகிறது அரசு.

இந்த டோக்கன் விளையாட்டு, மாவட்ட அபிவிருத்திச் சபையிலிருந்து ஆரம்பமாகிறது. தங்கத்திற்கு மாற்றீடாக டொலர் தாள்களை அச்சடித்து, உலக வளங்களை தனதாக்கி, பெரும் வல்லரசான அமெரிக்காவின் வரலாறுதான் நினைவிற்கு வருகிறது. ஒரு வகையில் அமெரிக்க டொலரின் நிலையும் டோக்கன் போலாகி விட்டது.

நடைமுறையில் இல்லாத, "அரசகரும மொழி தமிழ்' என்கிற விடயமும் ஒரு டோக்கன்தான். இப்போது இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் 13 ஆவது திருத்தச் சட்டத்திற்கு, "பிளஸ்' என்ற இணைப்பைச் சேர்த்து அதுதான் "செனற் சபை' என்கிறார் அரசின் பேச்சாளர் கெஹகலிய ரம்புக்கவல.

எல்லாச் சீட்டுகளையும் ஒவ்வொன்றாக இறக்கிக் கொண்டிருக்கிறது இலங்கை அரசு. நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கையை தமிழர் தரப்பு நிராகரித்து விட்டது. எம்மோடு பேசி தீர்வொன்றினை எட்டாவிட்டால் நாடாளுமன்றத் தெரிவுக் குழுப் பக்கம் தலை வைத்தும் படுக்கமாட்டோமென கூட்டமைப்பு உறுதிபடக் கூறிவிட்டது. ஆகவே சர்வதேசத்தை ஏமாற்ற மாற்று டோக்கன் ஒன்றினை மேசையில் போட முயல்கிறது அரசு. எட்டப்படும் தீர்வினை நடைமுறைப்படுத்தும் போது செனட் சபையானது அதற்கு துணையாக இருக்கலாமென்பதுதான் சம்பந்தனின் பதில்.

ஆனால் இந்த "செனட் சபை' டோக்கனின் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் சூத்திரம் விசித்திரமானது. அமெரிக்க செனட் சபை போன்றதொரு மேல் சபையை இலங்கையில் நிறுவி, இனப்பிரச்சினைக்கு தீர்வு காண்போமென ரொபேர்ட் ஓ பிளேக்கிடம் மஹிந்த ராஜபக்ஷ கூறியதாக விசில் ஊதி துயில் எழுப்பும் விக்கிலீக்ஸ் கேபிள், ஆதாரங்களை வெளியிடுகிறது. சிறுபான்மைத் தேசிய இனங்கள் தமது பிரச்சினைகளை பேசித் தீர்க்குமிடமாக இச்சபை இருக்குமென்று கூற முற்படும் அரசு, சுயாட்சி அதிகாரம் கொண்ட நிர்வாகத்தை தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு வழங்கக்கூடாது என்பதில் உறுதியாகவிருப்பதைக் காணலாம்.

அதேவேளை சிங்கள அரசறிவியலாளர்கள் தற்போதைய தீர்வு குறித்தான விவாதங்கள் பற்றி என்ன கூறுகின்றார்கள் என்பதை அறிந்து கொண்டால், செனட் சபை டோக்கனின் சூத்திரத்தை புரிந்து கொள்ளலாம். 13+ தருவோமென ஜனாதிபதி கூறியது, இரண்டாவது சபையான "செனட் சபை' யைத்தான் என்று நம்புகின்றார்கள். தமது விருப்பின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு, அந்த நம்பிக்கை மீது காதல் கொள்வது, மகாவம்ச கருத்தியலாளர்களின் விருப்பத் தெரிவாக எப்போதும் அமைந்து விடுகிறது. இதனடிப்படையில் 13+ என்பது, செனட் சபையாக மட்டும் இருக்க வேண்டுமென நம்புகிறார்கள்.

அடுத்ததாக சிங்களத்தின் உளவியலில், நாடாளுமன்ற அனைத்துக் கட்சிகளின் தெரிவுக் குழு என்பது, தமது பெரும்பான்மைப் பலத்தை தக்க வைக்கும் அரங்கமாக எப்போதும் திகழும் என்கிற நம்பிக்கை ஆழமாகப் பதிந்திருக்கிறது. காணி அதிகாரம் குறித்த விடயம் மத்திய, மாகாண சபைகள் இணைந்த பொறுப்புமிக்க கூட்டு மையத்தால் கையாளப்பட வேண்டுமெனவும், அதனை நாடாளுமன்ற தெரிவுக் குழுவில் விவாதிக்கலாம் என்றும் பரிந்துரை செய்யப்படுகிறது. அதேவேளை, காணி தொடர்பான தெளிவான கொள்கை ஒன்றின் உருவாக்கத்தினை, மத்திய மற்றும் மாகாணப் பிரதி நிதிகளை உள்ளடக்கிய செனட் சபையானது மேற்கொள்ளலாமெனவும் இந்த சிங்கள அரசறிவியலாளர் கூறுகின்றார்கள்.

ஆகவே காணி அதிகாரப் பகிர்வு தொடர்பான விடயத்தை நாடாளுமன்றத் தெரிவுக் குழு அல்லது செனட் சபையிடம் கையளிப்பதே பொருத்தமானதென பெருந்தேசியவாதிகள் கருதுவது போல் தெரிகிறது. ஆனாலும் நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை மற்றும் நாடாளுமன்ற தெரிவுக் குழுவினை நிராகரித்தது போன்று செனட் சபையையும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தால், இதை வைத்து தீர்வு முயற்சியில் கூட்டமைப்பிற்கு நம்பிக்கையில்லை என்கிற பரப்புரையில் ஈடுபடலாமென அரசு திட்டம் போடுகிறது.

செனட் சபையா அல்லது நாடாளுமன்றத் தெரிவுக் குழுவா என்கிற இரண்டிலொரு விரலைத் தொடும் பொறிக்குள் கூட்டமைப்பை மாட்ட வேண்டுமென்பதே சிங்களத்தின் திட்டம். இருப்பினும் தம்மோடு பேசியே, எந்தத் தீர்வினையும் எட்ட வேண்டுமென்கிற கூட்டமைப்பின் நிலைப்பாடு குறித்து, எதிர்மறையான கருத்தினை வெளிப்படுத்த முடியாத கையறு நிலையில் சர்வதேசம் இருப்பதையும் சிங்களம் நன்குணரும். ஆகவே மார்ச் மாதம் நடைபெறவுள்ள ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவையின் 19 ஆவது கூட்டத் தொடர் முடிவுறும் வரைக்கும், செனட் சபை போன்று வேறு பல டோக்கன்களை, கூட்டமைப்பிற்கு இலங்கை அரசு விநியோகித்துக் கொண்டிருக்கும்.

இவை தவிர காணி அதிகாரத்தோடு பரவலாக உரையாடப்படும் இன்னொரு விவாதப் பொருளும் இருக்கிறது. அதுதான் காவல் துறை உரிமை. இதற்கும் சிங்கள இறைமையைத் தக்க வைக்கும் தீர்வு டோக்கன் ஒன்றை வைத்திருக்கிறார்கள் சிங்கள ஆய்வாளர்கள். அதாவது இலண்டன் மற்றும் நியூஸிலாந்து போன்ற நாடுகளில் இன்று நடைமுறையிலுள்ள சமூகப் பொலிஸ் பிரிவு (Community Police Division) ஒன்றினை உருவாக்கி, காவல் துறை அதிகாரத்திற்கும் ஒரு டோக்கன் கொடுக்கலாமென்பதே இவர்களின் திட்டம்.

குறிப்பாக இந்த சமூகப் பொலிஸின் கரங்களில் ஆயுதம் இருக்காது. மத்திய அரசின் நேரடி வழி நடத்தலில் உள்ள ஆயுதம் ஏந்திய மாகாண மட்டப் பொலிஸாரின் கீழ் இவர்கள் பணியாற்றுவார்கள். வேறுவிதமாக் கூறுவதாயின், ஆயுதம் ஏந்தாத ஊர்காவல் படைஎன்றும்சொல்லலாம். சைக்கிள்களில் வீதி உலா வருவதே இவர்களின் வேலை. சமூக எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவோர் குறித்து, பொலிஸாரிடம் தகவல் சொல்வார்கள், யாரையும் கைது செய்யும் உரிமையும் இவர்களுக்கில்லை.

சொல்லப் போனால், 13+ என்கிற டோக்கனில், செனட் சபை ஊடாக மேற்கொள்ள உத்தேசித்துள்ள காணி மற்றும் காவல்துறைக்கு வழங்கவிருக்கும் அதிகாரங்கள் இவ்வாறாக அமையுமென்பதே உண்மை. அதிகாரங்களின் வீரியத்தை ஐதாக்கும் பொறிமுறை எவ்வாறு இருக்க வேண்டுமென்பது குறித்து, சிங்கள "புத்திமத்' கள் (தமிழில் புத்திஜீவி) சிந்திக்கத் தலைப்படுவது, பண்டா செல்வா ஒப்பந்த காலத்திலிருந்து தொடர்ந்து வருகிறது.

ஆகவே மத்திய பெருந்தேசிய இனவாதத்தின் அரசியல் அதிகாரத்தோடு இணக்கப்பாடொன்றினை ஏற்படுத்தி, தன்னாட்சி என்கிற பெயரில் செனட் சபையை ஏற்றுக் கொள்வதோ அல்லது காணி விவகாரங்களைக் கையாள கூட்டு ஆணைக்குழுக்களை அமைப்பதோ, நிரந்தரத் தீர்விற்கு வழிவகுக்காது. அதேவேளை, காணி அதிகாரத்தை வடக்கு, கிழக்கு மக்கள் கோரவில்லையென்று அபிவிருத்தி அமைச்சர் பஷில் ராஜபக்ஷ கூறும் ஜனநாயக மறுப்பு வாதத்தையும் உற்று நோக்க வேண்டும்.

77இல் நடைபெற்ற நாடாளுமன்ற தேர்தலில் கூட்டணி முன் வைத்த வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தை, அதாவது பிரிந்து போகும் சுய நிர்ணய உரிமை முழக்கத்தை, முதலாளித்துவ ஜனநாயக வாக்கெடுப்பின் ஊடாக மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டதை பஷில் மறந்து விட்டார். ஒரு வாதத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டால், கல்லோயாவிலிருந்து அம்பாறை வரை மேற்கொள்ளப்பட்ட திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்கள் மற்றும் தற்போது பட்டிப்பளையிலும் மன்னாரின் சன்னார் கிராமத்திலும் நாவற்குழியிலும் தீவிரமாக உருவாக்கப்படும் குடியேற்றங்கள் அனைத்தும், நடாத்தப்பட வேண்டுமென சிங்கள மக்கள் கேட்பதாக அவரால் கூற முடியுமா?

அதாவது மக்களின் விருப்பும், தமிழ்த் தேசியத் தலைமையின் உரிமைக் கோரிக்கைகளும் வெவ்வேறானதென அமைச்சர் கூற முற்படுவதன் காரணமென்ன? முழு இலங்கையும் சிங்கள இறைமைக்கு உரித்தானதென பேரினவாத ஆட்சியாளர் கொண்டிருக்கும் மகாவம்ச கருத்து நிலையானது மாறவில்லை என்பதையே இவ்வாறான குதர்க்க நியாயங்கள் வெளிப்படுத்துகிறதெனலாம்.

ஊடக சுதந்திரத்தைப் பேணுவதில் 163 ஆவது இடத்தில் இருக்கும் இலங்கை அரசானது, சிறுபான்மை தேசிய இனங்களின் இறைமை சார்ந்த பிறப்புரிமையை அவர்களின் அரசியல் அபிலாஷையை ஏற்றுக் கொள்ள மறுப்பதில் ஆச்சரியமேதுமில்லை. ஆகவே சுய நிர்ணய உரிமையோடு கூடிய தன்னாட்சி என்கிற அடிப்படையிலிருந்து விலகிச் செல்லாமல், தீர்வொன்றினை எட்டுவதே, அடக்கப்படும் தேசிய இனங்களின் நலனிற்கு உத்தரவாதமளிக்கும்.

தருவதைப் பெறும் சரணாகதி அரசியல் போக்கு, இனத்தின் இருப்பினை அடியழித்துவிடும் என்கிற வரலாற்று உண்மைகளை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இதயச்சந்திரன்

ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தில் எரிந்துபோகாத எழுத்துக்கள்

2012-01-28T19:55:00.000+01:00

சிங்கள பேரினவாதப்படைகளும் அதன் கூட்டு சக்தியான வல்லாதிக்கமும் கிளிநொச்சியை கைப்பற்றி சாளையை நோக்கி இனப்படுகொலையை நடாத்தி, எங்களின் ரத்த உறவுகளை சிதறடித்தபடியே முன்னேறிவந்த ஒரு பொழுது அது. மரணவலயத்தை நோக்கி எமது மக்கள் கூட்டம கூட்டமாக நகர்ந்துகொண்டிருந்த நேரம் அது. தமிழ் மொழியை தாய்மொழியாக கொண்டிருந்த ஒரே காரணத்துக்காக அடக்கப்பட்டு உரிமை மறுக்கப்பட்ட தேசிய இனமொன்றின் உன்னதமான விடுதலைப்போராட்டம் உலகின் கண்களுக்கு முன்னாலேயே கருவறுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பொழுதும் அதுதான்.

வன்னிப்பெருநிலத்தின் ஒரு சிறுநிலத்துண்டில் சின்னஞ் சிறுசுகளும் குழந்தைகளும் பெண்களும் முதியோரும் ஆக்கிரமிப்புப்படைகளின் குண்டுவீச்சுக்களால் உடல் சிதறி வீழ்ந்துகொண்டிருந்த காட்சிகளை தமிழகத்தின் முக்கிய தொலைக்காட்சிகளான கலைஞர் , ஜெயா, சண் தொலைக்காட்சிகள் திட்டமிட்டே இருட்டடிப்பு செய்து எமது தொப்புக்கொடி உறவுகளுக்கு உண்மையை மூடிமறைத்துநின்ற ஒரு சதிப்பொழுது அது.

எப்போதும் போன்ற ஒரு இரைச்சல்நாள் அன்றும் சென்னையில். எல்லோருக்கும் ஏதேதோ அலுவல்கள் வேலைகள். யாரையும் பெரிதாக ஈழத்தின் படுகொலைகள் சுட்டதாய் தெரியவில்லை. மத்திய அரசின் நிர்வாக அலகு ஒன்றின் உயர் அலுவலகமான ‘சாஸ்திரிபவனுக்குள்’ நுழையும் அந்த இளைஞன் மிகப்பெரிய பெற்றோல்கான் ஒன்றை காவியம் படியும் கைகளில் சில காகிததுண்டுகளுடன் வருகிறான்.

யாருக்கும் யாரையும் நின்று நிதானித்தது கவனிக்க முடியாத அந்த இயந்திர நகர்வுப்பொழுதில் மிகநிதானமாக தன்மீது எரிபொருளை ஊற்றிவிட்டு தீமூட்டிக் கொள்கிறான். எரியும் எல்லோரும் பெற்றோலை தம்மீது தெளித்த பின்னரே தீ மூட்டிக்கொள்வதே வழமையாக இருந்தபோது இவன் பெற்றோலில் குளித்த பின்னரே தீ ஏற்றிக்கொள்கிறான்.தீயுடன் அவன் அந்த இடம் எங்கும் ஓடி ஓடி இறுதியில் தீ தின்ற உடலுடன் நிலத்தில் வீழ்ந்துபடுகிறான். அவனின் உடலைச் சுற்றி வரவும் ஏதேதோ எழுதப்பட்ட காகிதங்கள்.

மிகமோசமாக அறுபது வீதமான தீக்காயத்துக்கு உள்ளாகும் மனிதர்களே ஓரிரண்டு நாட்கள் உயிரோடு இருந்தே உயிர்துறக்கும் வழமைக்குமாறாக முத்துக்குமாரன் எரிந்த 45 நிமிடத்துக்குள் விழி மூடிப்போகின்றான்.

எல்லோருக்கும் அது வழமையானதொரு தீக்குளிப்பாகவே தெரிந்தது அவனின் கடைசிக்க டிதத்தை படிக்கும் வரைக்கும். அதைப்படித்த பொழுதில் தீ ஒரு அற்புதமான அறிவாளனை தின்று தீய்த்துவிட்டது என்று எல்லோரும் திகைத்து நின்றனர்.

எவ்வளவு நிதானமானவன் முத்துக்குமாரன். அவனின் கடிதத்தின் எந்த இடத்திலும் தனது தியாகத்தை ஏற்றிச்சொல்லும் வசனங்களோ தனது சுய தகனத்தின் வலிகளை சொல்லும் சொற்களோ இருந்திருக்கவில்லை.

அவனின் கடிதத்தின் தலைப்பே உலகத்தை நோக்கியும் ஆதிக்கசக்திகளை நோக்கியும் வீசிய நெருப்புக் கேள்வியாகவே இருந்தது. ‘விதியே விதியே என்செய் நினைத்திட்டாய் என் தமிழ்ச் சாதியை’ என்ற தலைப்பே அவனின் ஆதங்கத்தினதும், ஆத்திரத்தினதும் ஒட்டுமொத்தமாய் இருந்தது.

அவனது கடிதம் எல்லாத் தரப்பினரையும் நோக்கிய அறைகூவலாகவும் அவர்களுக்கான செய்திகளாகவும் அவர்களுக்கான வேண்டுகொள்களாகவும் மிகச் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. அன்பார்ந்த ஏழைக்கும் தமிழ்மக்களே என்று கூவும்கடிதம் அதன் பின்னர்.

பட்டினிப் போராட்டத்தின் மூலம் களம் இறங்கியிருக்கும் சட்டக்கல்லூரி மாணவர்களே இன்று நீண்டு தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்துவரும் வெளிமாநிலங்களை சேர்ந்த சகோதரர்களே..என்றும் தமிழ்நாடு காவல்துறையில் இருக்கும் இளைஞர்களே..! என்று தொடர்கிறது.. அதன் பின்னர் எங்கள் மக்களை நோக்கிய அறைகூவலாக,

களத்தில் நிற்கும் தமிழீழ மக்களே விடுதலைப்புலிகளே…என்றும் எழுதுகிறான். இறுதியான சர்வதேச சமூகத்தை விழித்து.. “அன்பிற்குரிய சர்தேச சமூகமே நம்பிக்கைகககுரிய ஒபாமாவே” என்று முடிக்கிறான்.

நம்பிக்கைக்குரிய ஒபாமா என்ற சொற்றொடர் மிக முதிர்ந்த ஒரு ராஜதந்திரியின் வாசகம் போலவே அமைத்திருந்த முத்துக்குமாரனின் ஆற்றல் வியப்புக்குரியது. ஒரு மௌனத்தின் மூலமே ஒரு பெரும் விடுதலைப்போராட்டமும் ஒரு தேசிய இனமும் படுகொலை செய்யப்படுகிறது .இந்த மௌனம் எங்கும் நிறைந்திருக்கிற து.இந்த மௌனத்தை உடைத்து உண்மையை வெளிக் கொண்டுவரும் கேள்வியே முத்துக்குமாரனின் கடிதத்தின் முதலாவது பந்தியில் எட்டிநிற்கிறது.

“சொந்த ரத்தம் ஈழத்தில் சாகிறது.அதை தடுத்து நிறுத்துங்கள் என்று குரல் கொடுத்தால் ஆம் என்றோ இல்லை என்றோ எந்தப் பதிலும் இல்லாமல் கள்ள மௌனம் சாதிக்கிறது இந்திய ஏகாதிபத்தியம்” என்ற முத்துக்குமாரனின் வாசகத்தில் ‘கள்ள மௌனம்’ என்ற வசனத்தின் பின்னால் உள்ள அர்த்தங்களை இனி வரும் ஏதோ ஒரு காலத்தில் உலகம் உணரத்தான் போகின்றது. எல்லாவற்றையும் நடாத்திக்கொண்டே அமைதிக்காக ஓடித்திரிவதுபோல சிவசங்கர்மேனனையும் பிரணாப்பையும் முன்னிறுத்தி நாடகமாடிக்கொண்டே இனப் படுகொலையை கண்டிக்காமல் காத்துவந்த ‘கள்ளமௌனம்’ ஒருநாளில் கிழியும்.

அத்துடன் அதே வரியில் முத்துக்குமாரன் “இந்திய ஏகாதிபத்தியம்” என்ற வசனத் தையும் மிக இயல்பாகவே புகுத்தி அவர்களின் மேலாதிக்க எண்ணத்தை உடைத்து எறிகின்றான் தன் கடிதத்தில். இந்திய வலல்லாதிக்கத்தின் தமிழ்நாட்டு ஏஜென்ட் கருணாநிதி மீது முத்துக்குமாரனின் கோபம் வலுவானது.

கலைஞரா? என்ற கேள்வியுடன் ஆரம்பிக்கும் கருணாநிதி பற்றிய பத்தி அவரை ஒரு மிகமோசமான ஏமாற்று அரசியல்வாதியாக தோலுரித்துக்காட்டியது. ராஜினாமா, சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் என்றும் குறுகியநேர உண்ணாவிரதம் என்றும் ஏமாற்றிய கபடமான கருணாநிதியை பற்றிய முத்துக்குமாரனின் கணிப்பும் கருத்தும் ஆழமான உணர்வுகொண்ட தமிழன் ஒருவனின் ஆதங்கம். இன்னொரு விடயத்திலும் மிகவும் தெளிவாகவே முத்துக்குமாரன் தனது பார்வையை கொண்டிருந்தது தெரிகிறது. அதுதான் போராட்டத்தின் பலன்!

தமிழ்நாட்டு அரசியலில் போராட்டத்தின் பலன்கள் எப்போதும் ஆட்சி அதிகாரத்து அரசியல்வாதிகளால் திருடப்பட்டே வந்திருக்கினறது. அதையே முத்துக்குமாரனும் தனது கடிதத்தில் ‘உங்கள் போராட்டத்தின் பலன்களை சுயநலமிகள் திருடிக் கொள்ள விட்டுவிடாதீர்கள்’ என்று எழுதி போராடும் சக்திகளுக்கு உணர்வூட்டு கிறான்.உண்மையான போராட்டத்தை திசை திருப்புவதற்காகவே மகஜர் வழங்கல் “மனுக்கொடுத்தல்” என்று வழிகாட்டிய கலைஞர் கடிதம் எழுதுவதையும் ஒரு போராட்டமுறையாக சொல்வதை மறுதலித்து முத்துக்குமாரன் இன்னுமொரு இடத்தில் அக்கடிதத்தில் எழுதுகிறான் ‘ஒட்டுமொத்த தமிழ் இனத்தையும் மகஜர் கொடுக்கும் ஜாதியாக மாற்றியது.

அந்த மரபை அடித்து உடையுங்கள். மனுக்கொடுக்கச் சொல்பவன் எவனாக இருந்தாலும் அவனை நம்பாதீர்கள். உண்ணா விரதத்தை எல்லாம் தூக்கியெறிந்துவிட்டு களம் காணுங்கள் என்று. அழிந்து கொண்டிருக்கும் தமிழினத்தையும் சிதறடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தையும் காப்பாற்றும் மிக அவசரம் அவனது கடிதத்தின் ஒவ்வொரு வசனத்திலும் உள் உறைந்து நிற்கிறது. அதனால்தான் களம்காணும்படி எல்லோரையும் அழைத்தான் அந்த மாவீரன்.

இந்த இன அழிப்புக்கு எதிராக அனைத்து இந்திய மக்களையும் போராட்டத்தில் இறங்க கோரும் மரணசாசனமாகவே முத்துக்குமாரனின் கடிதம் இருக்கின்றது.

அசாமில் விடுதலைப்போராட்டத்தை ஒடுக்கும் போர்வையில் அப்பாவிப் பெண்கள் மீதான பாலியல் வன்முறைக்காக குரல்தரும் முத்துக்குமாரன் பிறிதொரு இடத்தில் இந்தியாவின் வட-கிழக்கு மாநில விடுதலைப் போராளிகள் மீதான ராணுவ வன்முறைக்காகவும் கவலை கொள்கிறது.

இப்படி எல்லாவற்றுக்குள்ளாகவும் நிதானமாகவும் ஆணித்தரமாகவும் புகுந்து செல்லும் முத்துக்குமாரனின் இறுதிக்கடிதம் இறுதியில் தமிழ்நாட்டில் அடைக்கலம் கோரியிருக்கும் சிங்கள தம்பதிகளுக்காகவும் கண்ணீர் விடுகிறது. எத்தனை முறை படித்தாலும் புதிது புதிதாக ஏதோ அர்த்தங்களும் அதனூடான செய்திகளும் எங்கள் ஆன்மத்தை கேள்விகளால் குடைகிறது.என்னைப் பொறுத்த வரையில் எங்களின் தேசிய தலைவரின் சிந்தனை மொழிகளுக்கு அடுத்ததாக தமிழினம் முழுவதும் தங்கள் இதயத்தில் செதுக்கிவைக்க வேண்டியதும் மனதினுள் உள்வாங்கியே தீரவேண்டியதுமான ஒரு சாசனம் அது.

முத்துக்குமாரன் வெறுமனே தனது ஆதங்கங்களையும் வெறுப்பையும் கோபத்தையும் எழுதிவைத்துச் சென்றவன் அல்ல. இனிவரும் காலங்களிலும் ஒரு போராட்டம் என்பது எப்படி தமிழ் நாட்டுத்தெருக்களில் நடாத்தப்படவேண்டும் என்றும் ஓய்வே இல்லாத முயற்சியாக தமிழ்இனம் போராடியே தீரவேண்டும் என்றும் தெளிவாகவே சொல்லிக்கொண்டே இருக்கும் பட்டயம்தான் முத்துக்குமாரனின் இறுதிக்கடிதம்.இது இறுதிக்கடிதம் என்பது அல்ல. இந்தக் கடிதத்தின் ஒவ்வொரு வசனத்துக்கும் இன்று இல்லாது விட்டாலும் என்றாவது ஒருநாள் தமிழ்நாட்டின்

மக்கள் புதுவிளக்கம் தருவார்கள்.

முத்துக்குமாரன் எரிந்து சாம்பலாகி முடிந்துவிட்டான்.ஆனால் அவனது கடிதம் மீண்டும் மீண்டும் எங்கள் மனதோடு பேசும். எல்லோரினதும் மனச்சாட்சியை அது தொட்டும் துருவியும் உலுப்பும். தமிழீழ விடுதலைக்கானதும் தமிழின விடுதலைக்கானதுமான ஒரு ஒப்பற்ற ஆயுதம்தான் முத்துக்குமாரனின் இறுதிக் கடிதம்.

எங்கள் எல்லோருடனும் தோழனாகவும் சகோதரனாகவும் உறவினனாகவும் வழி காட்டியாகவும் தோழமையுடன் பேசும் இந்தக்கடிதத்தின் எழுத்துக்களை எழுதியவன் இல்லாமல் போய்விட்டான். ஆனால் அந்த எழுத்துக்கள் எந்த நெருப்பிலும் எரியாதவை. அந்த எழுத்துக்களே நெருப்புக்கள்தான். காலம்பல கடந்தாலும் அவை ஆதிக்க முகமூடியை அறுத்தெறிந்து விடுதலைக்கான வழியை அமைக்க ஒளிகாட்டும் முத்துக்குமாரனை போலவே ஈழத்தில் நடந்த தமிழின அழிப்பை தடுத்து நிறுத்தவென தீயுடன் சங்கமித்த அனைத்து ஈகியர்களையும் என்றென்றும் நினைவில் வைப்போம்.

ச.ச.முத்து

ilamparavai@hotmail.com

குற்றங்களின் களமாகும் யாழ்ப்பாணம்- பொறுப்புக்கூறவேண்டியவர்கள் நாங்களே!

2012-01-28T12:15:00.000+01:00

யாழ். குடாநாட்டில் அண்மைக்காலமாக இடம்பெற்று வரும் சமூக விரோதச் செயல்கள், படுகொலைகள் பேரதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துபவையாகவே உள்ளன. கடந்த ஒரு வாரகாலத்திற்குள் மட்டும் மூன்றுக்கு மேற்பட்ட கொலைச் சம்பவங்கள் நடந்து விட்ட நிலையில் கிணறுகள், பற்றைகளுக்குள்ளிருந்து உடல்கள் மீட்கப்படுவதும் எலும்புக் கூடுகள் கண்டு பிடிக்கப்படுவதும் தொடர் கதையாகவே உள்ளன. கடந்த புதன்கிழமை வடமராட்சி சக்கோட்டைப் பகுதியில் 17 வயது மாணவி ஒருவர் கடத்தப்பட்டு வாயில் பிளாஸ்டர் ஒட்டி கத்திரிக்கோலால் குத்திப் படுகொலை செய்யப்பட்ட சம்பவமும் சில நாட்களுக்கு முன்னர் காணாமல் போன யுவதி ஒருவர் கூட்டு பாலியல் வல்லுறவுக்குட்படுத்தப்பட்ட பின்னர் கொலை செய்யப்பட்ட நிலையில் தனங்கிளப்பு பகுதியில் மண்ணரன் ஒன்றுக்கு அருகிலிருந்து எலும்புக் கூடாக கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சம்பவமும் குடாநாட்டு மக்களை அச்சத்தில் உறைய வைத்துள்ளதுடன் இச்சம்பவங்கள் தொடர்பிலான பின்னணிகள் குறித்த சந்தேகங்களையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இராணுவத்தின் ஆளணியினரில் அரைவாசிக்கு மேற்பட்டோர் யாழ். குடாநாட்டிலேயே குவிக்கப்பட்டுள்ளனர். சகல இடங்களிலும் பொலிஸ் நிலையங்கள், சந்திக்கு சந்தி சோதனைச் சாவடிகள், காவலரண்கள், படையினர், பொலிஸாரின் இரவு நேர ரோந்து என குடாநாடு முற்று முழுதாக இராணுவ மயமாக்கப்பட்டு கடும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்பட்ட நிலையில் சமூக விரோத செயல்களும், படுகொலைகள், ஆட்கடத்தல்கள், பாலியல் வல்லுறவுகள் எந்தவித தங்குதடையுமின்றி நடைபெறுவதும் இவ்வாறான குற்றச் செயல்களுடன் தொடர்புடையவர்கள் சுதந்திர மனிதர்களாகச் சுற்றித் திரிவதும், தப்பிச் செல்வதும்தான் குடாநாட்டின் இன்றைய கால நிலவரமாகவுள்ளது. குற்றச் செயல்கள் முன்னரெப்போதும் இல்லாத வகையில் அதிகரித்துச் செல்கின்ற நிலையில் அவற்றுடன் தொடர்புபட்டவர்கள் கைது செய்யப்படுவது என்பது பூஜ்ஜிய நிலையில் உள்ளதையே காணக்கூடியதாகவுள்ளது. இவ்வாறான நிலைக்கு காரணம் தான் என்ன? குற்றச் செயல்களுடன் படையினருக்கும் தொடர்புள்ளதா அல்லது அவர்களிடம் குற்றவாளிகளைக் கண்டுபிடிக்கும் திறமை இல்லையா அல்லது குற்றவாளிகளை கண்டுபிடிக்க மக்களின் ஆதரவு கிடைப்பதில்லையா?

நினைத்துக் கூடப் பார்க்கமுடியாத சமூக விரோத செயல்கள் எல்லாம் இன்று கண்முன்னால் நடந்தேறும் குற்றம் பெருகிய மாவட்டமாக யாழ்.குடாநாடு மாறி வருவதற்கு நாமும் ஒரு காரணமாகவுள்ளோம். கட்டுப்பாடின்றிய சுதந்திரம், கைநிறையப் பணம், தென்னிலங்கையிலிருந்து படையெடுக்கும் விலைமாதர்கள், போதைப் பொருட்கள், தட்டிக் கேட்க ஆளில்லாத நிலை, பார்க்குமிடமெல்லாம் மதுபான சாலைகள், உல்லாச விடுதிகள் என கலாசார சீர்கேட்டுக்கும் சமூக விரோத செயல்களுக்கும் கட்டியம் கூறும் மாவட்டமாக இன்று யாழ்.குடாநாடு மாறிவிட்டதற்கு ஒருவரையோ அல்லது ஒரு தரப்பையோ மட்டும் குற்றம் சாட்டிவிட முடியாது. இவ்வாறானதொரு பயங்கர நிலைக்கு நாம் ஒவ்வொருவரும் பாத்திரவாளிகளாகவுள்ளோம், பங்களிப்பு செய்கின்றோம் என்பதனை முதலில் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறானதொரு நிலைக்கு எதிராக நாம் என்ன காரியங்களைச் செய்தோம் என ஒரு தடவையாவது சிந்திக்க வேண்டும்.

சமூக விரோத செயல்களை கட்டுப்படுத்துவது பாதுகாப்புத் தரப்பினருக்கு மட்டும் எழுதி வைக்கப்பட்ட பணியல்ல. அவர்களின் கடமை அதுவாக இருந்தாலும் பொது மக்கள், சமூக அமைப்புகள், மதஸ்தானங்களுக்கும் இவ்வாறான சமூக விரோத செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு உதவ வேண்டிய பொறுப்பும் கடமையும் உண்டு. இன்றுவரை குடாநாட்டில் ஏதாவதொரு சமூக அமைப்புகளோ மதஸ்தானங்களோ சமூக விரோத செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு தம்மால் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகள் ஏதாவது என்று ஒன்றையாவது கூறமுடியுமா? குற்றச் செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துவது பாதுகாப்புத் தரப்பினரின் பணியாகவிருந்தாலும் அவர்ளுக்கு நாம் ஒவ்வொரு வரும் எம்மால் முடிந்த உதவிகளை, ஒத்துழைப்புக்களை வழங்க வேண்டும். பக்கத்து வீட்டில் நடந்த சம்பவத்தைக் கூட மறுநாள் ஊடகங்கள் மூலமாக அறிந்து கொள்ளும் ஒரு மனநிலையிலேயே இன்று குடா நாட்டில் பெருமளவானவர் உள்ளனர். தமக்கு நாடக்கும் வரை எந்த சம்பவத்தைப் பற்றியும் அக்கறைப்பட அவர்கள் தயாரில்லை.

யாழ். குடாநாட்டைக் கலக்கிய கீறிஸ் பூதங்களையே ஒன்று திரண்டு எதிர்த்துப் போராடிய மக்களால் ஏன் இவ்வாறான சமூக விரோத சக்திகளுக்கு எதிராகப் போராடவோ அல்லது நடவடிக்கை எடுக்கவோ முடியவில்லை. கிறீஸ் பூதங்களுக்காக விழிப்புக்களை அமைத்த மக்களால் ஏன் இந்தக் குற்றவாளிகளுக்காக விழிப்புக்குழுக்களை அமைக்க முடியவில்லை. இன்று பக்கத்து வீட்டில் நடந்தது நாளை எமது வீட்டிலும் நடக்கலாம் என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ளும் வரை சமூக விரோத செயல்களும் கொலைகளும் பாலியல் வல்லுறவுகளும் தொடரவே செய்யும். இதனைத் தடுப்பது குடாநாட்டில் அதிகரிக்கும் சமூக விரோத செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துவது தொடர்பில் சமூக அமைப்புகளும் மத ஸ்தானங்களும் ஒன்று கூடி ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டும். இதற்கு நிச்சயம் பொது மக்களினதும் ஊடகங்களினதும் ஆதரவு அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். எனவே சமூக அமைப்புகள், மதஸ்தானங்கள், பொது மக்கள், பாதுகாப்புத் தரப்பினர் என ஒவ்வொருவரும் தமது பொறுப்பை உணர்ந்து செயற்பட்டால் மட்டுமே சமூக விரோத செயல்களையும் சமூக விரோத சக்திகளையும் குடாநாட்டிலிருந்து இல்லாது செய்ய முடியும்.

நன்றி தினக்குரல்

இந்திய விசுவாசம், விரிவடையும் அமெரிக்க மேலாதிக்கம், சுற்றி வளைக்கப்படும் சீனா

2012-01-28T09:28:00.000+01:00

சீனாவுக்குத் தேவையான மூல வளங்கள் எடுத்துச் செல்லப்படும் பாதைகளில் தனது இராணுவ ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்த முயலுகிறது அமெரிக்கா. லிபியாவை மறு கொலனியாக்கி புதிய உத்தியுடன் ஆபிரிக்கக் கண்டத்தில் தனது கொலனியாதிக்க ஆக்கிரமிப்பையும் மேலாதிக்கத்தையும் நிறுவியுள்ள அமெரிக்க வல்லரசு இப்போது தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்காசியாவின் மீது தனது மேலாதிக்க இரும்புப் பிடியை உறுதிப்படுத்தக் கிளம்பியுள்ளது. குறிப்பாக இப்பிராந்தியத்தில் சீனாவின் செல்வாக்கைத் தகர்த்து அமெரிக்காவின் மேலாதிக்கத்தை நிறுவும் நோக்கத்துடன் இப்போது போர்த் தாக்குதல்களுக்கான ஏற்பாடுகளை வேகமாகச் செய்து வருகிறது. மேற்காசியா, ஆபிரிக்கா, அவுஸ்திரேலியா ஆகியவற்றிலிருந்து சீனா மூலப் பொருட்களை பெறுவதை முடக்குவது. இதற்காக கடற்பாதைகளில் முற்றுகையிடுவது என சீனாவுடன் மோதல் போக்கை மேற்கொள்வதே அமெரிக்காவின் உடனடித் திட்டமாக உள்ளது. அமெரிக்காவின் இம்மேலாதிக்கத் தாக்குதலுக்கு விசுவாசமாக அடியாள் வேலை செய்ய இந்திய ஆளும் வர்க்கம் கிளம்பியுள்ளது.

கடந்த நவம்பரில் அவுஸ்திரேலிய பாராளுமன்றத்தில் அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா நிகழ்த்திய உரையில் அமெரிக்காவின் வெளியுறவுக் கொள்கை தற்போது ஆசியா நோக்கி திரும்பியிருப்பதாக வெளிப்படையாக அறிவித்தார். வடக்கு அவுஸ்திரேலியாவிலுள்ள டார்வின் துறைமுகத்தில் அமெரிக்கப் படைகள் நிலை கொள்ளும் என்றும் அத்துடன் அவுஸ்திரேலியாவின் இதர விமான மற்றும் கடற்படைத் தளங்களை அமெரிக்க இராணுவம் அதிகமாகப் பயன்படுத்தும் என்றும் அறிவித்துள்ளார். இது ஆசியாவில் வியட்நாம் போருக்குப் பின்னர் அமெரிக்க இராணுவத்தின் குறிப்பிடத்தக்க வரிவாக்கமாகும்.

மேற்குலக நாடுகளுடனான சீனாவின் ஏற்றுமதிஇறக்குமதி பெரும்பாலும் மலேசியாவின் மலாக்கா நீரிணை (ஜலசந்தி) வழியாகவே நடைபெறுகிறது. குறிப்பாக மேற்காசியா மற்றும் ஆபிரிக்காவிலிருந்து சீனா இறக்குமதி செய்யும் எண்ணெய், மலாக்கா நீரிணை வழியாகக் கப்பல் மூலம் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. குறுகிய பாதை கொண்ட மலாக்கா நீரிணை வழியே பெரிய கப்பல்கள் செல்ல முடியாத நிலையில் இன்னும் ஆழமான சுந்தா நீரிணை வழியாகத் தான் செல்ல வேண்டியிருக்கும். வடக்கு அவுஸ்திரேலிய நகரமான டார்வின் இந்த நீரிணைகளுக்கு அருகாமையில் உள்ளதால் தான், அமெரிக்க இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்காக இந்த இடம் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதுதவிர இந்தியப் பெருங்கடலில் உள்ள அவுஸ்திரேலியாவின் கோகோஸ் தீவுகள் மற்றும் கிறிஸ்மஸ் தீவுகளிலும் விமானத் தளங்களை அமைக்கும் திட்டம் அமெரிக்காவிடம் உள்ளது.

மலாக்கா வழியாகக் கப்பல்கள் மூலம் தென்சீனக் கடல் பகுதிக்கு எண்ணெயைக் கொண்டு செல்ல ஏறத்தாழ 1200 கி.மீ. சுற்றிக் கொண்டு செல்ல வேண்டியிருப்பதாலும் அமெரிக்காவுடன் மோதல் போக்கைத் தவிர்க்கும் நோக்கத்துடனும் மலாக்கா நீரிணையை மட்டும் சார்ந்திராமல் தரை வழியே எண்ணெயைக் கொண்டு செல்ல சீனா முயற்சிக்கிறது. இதற்காக வங்காள விரிகுடாவின் மேற்குப் பகுதியிலுள்ள தனது நட்பு நாடான மியன்மாரின் (பர்மாவின்) கியாவ்க்பியூ துறை முகத்தில் எண்ணெயை இறக்கி, அங்கிருந்து தரை வழியாக சீனாவின் யுன்னான் மாகாணத்திலுள்ள குன்மிங் வரை கொண்டு செல்ல தரை வழி எண்ணெய்க் குழாயை சீனா பதித்து வருகிறது. 2013 இல் நிறைவேறவுள்ள சீனாவின் இப் பெருந்திட்டத்தைத் தடுத்து நிறுத்தும் நோக்கத்தோடு மியான்மாரை தன் பிடியில் விரைவாகக் கொண்டுவர அமெரிக்கா கிளம்பியுள்ளது. கடந்த டிசம்பர் மாதத் தொடக்கத்தில் அமெரிக்க அரசுச் செயளாலரான ஹிலாரி, மியான்மாருக்குப் பறந்து சென்று எதிர்க்கட்சித் தலைவி ஆங் சான் சூ கி யையும் அந்நாட்டின் அதிபர் தியன் சியன் ஐ யும் சந்தித்தார். 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு உயர்மட்ட அமெரிக்க அரசுச் செயலர் மியன்மாருக்கு வருவது இதுவே முதன் முறையாகும்.

மியன்மாரில் ஜனநாயக உரிமைகளை நிலைநாட்ட அமெரிக்கா முயற்சிப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும் உண்மையில் சீனாவில் செல்வாக்கை ஆசிய வட்டகையிலிருந்து அகற்றும் அமெரிக்கப் போர்த்தந்திர திட்டத்தின் ஓர் அங்கமாகவே இது நடத்தப்பட்டுள்ளது. சீன உதவியுடன் கட்டியமைக்கப்படும் மியான்மாரின் அணு சக்தி திட்டத்தை சர்வதேச அணு சக்தி முகாமையின் கண்காணிப்பில் வைக்க வேண்டும் எனப் புதிய கெடுபிடிகளை விதித்துள்ள அமெரிக்கா, மேகாங் நதியின் கீழ்ப் பகுதி நாடுகளுடன் அதாவது வியட்நாம், லாவோஸ், கம்போடியா, தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளைக் கொண்ட 2009 இல் அமெரிக்காவால் உருவாக்கப்பட்ட கீழ் மேகாங் முன்முயற்சி என்ற கூட்டமைப்பில் மியன்மாரையும் சேருமாறு நிர்ப்பந்திக்கிறது.

ஹிலாரியின் பயணத்துக்குப் பின்னர் இப்போது மியான்மார் மீதான பொருளாதாரத் தடைகளை அமெரிக்கவும் மேற்கத்திய ஏகாதிபத்தியங்களும் அகற்றியுள்ளன. இதனால் மேற்கத்திய ஏகாதிபத்தியங்களின் முதலீடுகள் மட்டுமின்றி இந்தியக் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் முதலீடுகளும் மியன்மாரில் பெருக வாய்ப்புள்ள சூழல் நிலவுவதாக இந்தியப் பெரு முதலாளிகளின் சங்கமான ஃபிக்கி பூரிக்கிறது.

இவை ஒரு புறமிருக்க கடந்த ஈராண்டுகளில் பிலிப்பைன்ஸுக்கும் சிங்கப்பூருக்கும் அதிநவீன போர்க்கப்பல்களை அமெரிக்கா கொடுத்துள்ளதோடு வியட்நாமுடன் கூட்டுப் பயிற்சிகளையும் நடத்தியுள்ளது. சீனாவை அடுத்துள்ள தாய்வானுக்கு மிகப் பெரும் அளவிலான ஆயுதங்களை அளிக்க முன்வந்துள்ளது. மேலும் அண்மையில் சீனாவின் நட்பு நாடான வடகொரிய அதிபரின் மறைவையடுத்து எல்லையில் படைகளைக் குவித்துப் பதற்ற நிலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அமெரிக்காவின் விசுவாச நாடான தென்கொரியா இவையனைத்தும் இந்தியப் பெருங்கடல் மற்றும் பசுபிக் பெருங்கடல் பிராந்தியம் முழுவதும் அமெரிக்க இராணுவ பொருளாதார மேலாதிக்கத்தை வலுவாக நிலைநாட்டும் நோக்கத்தை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

அமெரிக்காவின் போர்த் தந்திரத் திட்டத்தின்படி அவுஸ்திரேலியாவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையே நெருக்கமான பொருளாதார, இராணுவ உறவுகள் அண்மையில் விரிவடையத் தொடங்கியுள்ளன. கடந்த டிசம்பர் 7 ஆம் திகதியன்று இந்தியாவுக்கு வருகை தந்த அவுஸ்திரேலியாவின் இராணுவ அமைச்சரான ஸ்டீபன் ஸ்மித், இந்தியாவுக்கு யுரேனியம் விற்பனை செய்வதில் உள்ள தடைகளை அவுஸ்திரேலிய அரசு அகற்றி விட்டது என்று அறிவித்துள்ளார். இந்தியாவின் அணு ஆயுத இருப்பு சீனாவுக்கு ஒப்பானதாக வரவேண்டும் என்பதே யுரேனிய விற்பனையின் நோக்கம் என்றும் அவுஸ்திரேலியாவும் இந்தியாவும் இராணுவப் பிரச்சினைகளில் நடைமுறை ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்தும் என்று பாரசீக வளைகுடாவில் உள்ள பஹ்ரைனில் அமெரிக்காவின் ஏழாம் கடற்படையுடன் இந்திய, அவுஸ்திரேலிய கடற்படைகள் முக்கூட்டுப் பயிற்சிகளை மேற்கொள்ளும் என்றும் அவர் அறிவித்துள்ளார். இந்தியப் பெருங்கடல் பிராந்தியத்தில் மிகப் பெரிய கடற்படைகளைக் கொண்டுள்ள நாடுகள் இந்தியாவும் அவுஸ்திரேலியாவுமாகும். சீனாவுக்கு எதிராகத் தாக்குதல் நடத்தும் நோக்கத்துடன் தான் இம் மூன்று நாடுகளின் கூட்டுப் பயிற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறது என்பதை அவர் மறுத்த போதிலும் அவரது ஒவ்வொரு அறிவிப்பும் இந்தத் திசையை நோக்கித் தான் உள்ளன.

இவையனைத்தும் அமெரிக்காவின் போர்த் தேரில் இந்தியா பிணைக்கப்படிருப்பதையும் சீனாவைச் சுற்றி வளைத்துத் தாக்கும் அமெரிக்காவின் மேலாதிக்கத் திட்டத்துக்கு விசுவாச அடியாளாக இந்தியா மாற்றப்பட்டிருப்பதையும் மெய்ப்பித்துக் காட்டுகின்றன. இந்தியா வல்லரசாக வளர்வதற்கு நாங்கள் உதவுவோம் என்று அமெரிக்கா கூறுவதன் பொருள் அமெரிக்காவின் உலக மேலாதிக்கத் திட்டத்துக்கு இந்தியா விசுவாசமாகச் செயற்பட வேண்டும் என்பது தான்.

ஏற்கனவே மறுகட்டுமானப் பணிகள் என்ற பெயரில் ஆப்கானிலும் கடற் கொள்ளையர்களிடமிருந்து கப்பல்களைப் பாதுகாப்பது என்ற பெயரில் சோமாலியாவிலும் அமைதிப்படை என்ற பெயரில் பல ஆபிரிக்க நாடுகளிலும் அமெரிக்காவுக்கு விசுவாச சேவை செய்து வரும் இந்தியப் படைகள், இனி சீனாவுக்கு எதிரான பதிலிப் போர்களிலும் ஈடுபடுத்தப்படும். சீனா பாரம்பரிய உரிமை கோரும். தற்போது வியட்நாமில் உரிமை கோரப்பட்டுள்ள தீவுப் பகுதிகளில் இருந்து எண்ணெய் தோண்டுவதில் வியட்நாமுடன் உடன்பாடுகளைச் செய்து கொண்டுள்ளதன் மூலம் இந்திய எண்ணெய் நிறுவனங்கள் தென்சீனக் கடலில் சீனாவின் இறையாண்மையுடன் பகிரங்கமாக மோதும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. அமெரிக்க மேலாதிக்க ஆக்கிரமிப்புக்கு ஊழியம் செய்யும் இந்திய அரசு, ஏற்கனவே ஆப்கானில் பல இந்தியர்களைக் காவு கொடுத்ததைப் போல சீனாவுக்கு எதிரான இத்தகைய ஆத்திரமூட்டும் நடவடிக்கைகளால் இன்னும் பலரைக்காவு கொடுக்கும் பேரபாயம் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஆசிய கண்டத்தில் அமெரிக்காவின் அடியாளாகச் சேவை செய்வதன் மூலம் இந்திய ஆளும் வர்க்கங்கள் தெற்கு தென்கிழக்காசிய நாடுகளில் தமது சந்தையை விரிவுபடுத்தி ஆதாயமடையத் துடிக்கின்றன. இதற்கேற்ப இந்திய அரசும் ஊடகங்களும் தேசபக்தியின் பெயரால் சீன எதிர்ப்புப் பிரசாரத்தை நடத்தி வருகின்றன. இந்தியாவின் அணு சக்தித் திறன் கொண்ட அக்னி 5 ஏவுகணை சீனாவைத் தாக்கி அழிக்கும் அரக்கன் என்று ஊடகங்களால் வர்ணிக்கப்பட்டது. தலாய்லாமாவின் புத்த மாநாட்டுக்கு இந்திய அரசு அனுமதியளித்து சீனாவை ஆத்திரமூட்டிய அதேநேரத்தில் ஏழாம் அறிவு போன்ற திரைப்படங்கள் தமிழனின் பெருமையைப் பறைச்சாற்றுவதாகக் காட்டிக் கொண்டு சீன எதிர்ப்பை உசுப்பி விடுகின்றன.

இந்நிலைமைகள் ஒருபுறமிருக்க அமெரிக்காவின் விசுவாச நாடான பாகிஸ்தானுக்கும் அமெரிக்காவுக்குமிடையே அண்மைக்காலமாக முறுகல் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. விசுவாச நாடாக இருந்த போதிலும் பாக்.கின் பெயரளவிலான சுயாதிபத்திய உரிமையை மிதித்து, அபோடாபாத் நகரில் அத்துமீறி தாக்குதல் நடத்தி ஒசாமா பின்லேடனை அமெரிக்கா தலைமையிலான நேட்டோ படைகள் கொன்றொழித்தன. ஆப்கான் எல்லையை ஒட்டியுள்ள வஜிரிஸ்தான் பகுதியில் நேட்டோ படைகள் நடத்தும் வான் வழித் தாக்குதலாலும் ஆளில்லா விமானத் தாக்குதலாலும் பாக். மக்களின் வாழ்வுரிமையையும் இழந்து கந்தலாகிக் கிடக்கின்றனர்.

இந்நிலையில் பாகிஸ்தானின் எல்லைப் பகுதியில் கடந்த நவம்பர் 26 அன்று அமெரிக்கா தலைமையிலான நேட்டோ படைகள் எவ்வித முன்னறிவிப்புமின்றி நடத்திய தாக்குதலில் 24 பாகிஸ்தானிய சிப்பாய்கள் கொல்லப்பட்டு 13 பேர் படுகாயமடைந்துள்ளனர். இப்படுகொலையை எதிர்த்து நாடெங்கும் அமெரிக்கக் கொடிகளை எரித்து மக்கள் ஆர்ப்பாட்டங்கள் பெருகியதால் மக்களின் பொதுக் கருத்துக்கு எதிராகச் செல்ல முடியாமல் பாக். அரசு ஆப்கானுக்குச் செல்லும் நேட்டோ படைகளுக்கான உணவு மற்றும் ஆயுத விநியோகப் பாதையை அடைத்து எதிர்ப்பைக் காட்டியுள்ளது. இப்படுகொலை பற்றி புலன் விசாரணை செய்யும் நேட்டோ தலைமையகத்துக்கும் பாக். அரசு ஒத்துழைப்பு தர மறுத்துவிட்டதோடு, ஜெர்மனியின் பான் நகரில் நடைபெறும் ஆப்கான் குறித்த மாநாட்டிலும் பங்கேற்க மறுத்துவிட்டது. இனி பாக். மீது அமெரிக்கா அல்லது நேட்டோ படைகள் தாக்குதல் நடத்தினால் திருப்பித் தாக்குவோம் என்று வெளிப்படையாக எச்சரித்துள்ளார் அந்நாட்டின் இராணுவத் தளபதியான கயானி. மறுபுறம் பாக். இராணுவக் கும்பலுக்கும் சிவிலியன் அரசாங்கத்துக்குமிடையிலான அதிகாரப் போட்டியும் இராணுவ ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு அபாயமும் நீடிப்பதால் அந்த நாட்டில் தீராத குழப்பமும் நிலையற்ற தன்மையும் நீடிக்கிறது.

அமெரிக்காவுக்கு நீண்ட காலம் விசுவாச அடியாளாக இருந்த பாகிஸ்தான் மீதே அமெரிக்கா தாக்குதல் நடத்தி அந்நாட்டை உருக்குலைத்திருக்கும் போது , இந்தியாவோ கொள்ளியை எடுத்து கூந்தலைச் சொறிந்த கதையாக நாட்டையும் மக்களையும் பேரழிவில் தள்ளி விட்டு அமெரிக்காவின் புதிய விசுவாச அடியாளாக மாறி தெற்காசியாவில் வல்லரசாக விரிவடையத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

நன்றி தினக்குரல்

எடுக்கவா?கோர்க்கவா? துரியோதனன் கேட்டது எதற்காக?

2012-01-28T08:25:00.003+01:00

குந்திக்கும் சூரியனுக்கும் பிறந்தவன் கர்ணன். திருமணத்திற்கு முன் ஏற்பட்ட காதல் வயத்தால் நடந்த விபத்து அது.நடக்கக்கூடாதது நடந்துவிட்டது. இருந்தும் பெற்றதன் குழந்தையை வளர்ப்பேன் என்று குந்தி சபதம் செய்திருந்தால் அது ஒரு புதுமையாக இருந்திருக்கும். எனினும் பழிக்கு அஞ்சி தான்பெற்ற குழந்தையை பேழையில் வைத்து ஆற்றிலே விடுகிறாள் குந்தி என்று பாரத இதிகாசம் சொல்கிறது. கதையில் துயரம் இருந்தாலும் கர்ணன் துரியோதனனுடன் நட்புக் கொள்வதும் கர்ணனை அங்க தேசத்தின் அதிதியாக்கும் துரியோதனனின் செயலும் குந்தியுடன் ஒப்பிடும் இடத்து உயர்ந்து நிற்பதை உணரமுடியும். அதிலும் இன்னுமோர் சம்பவம் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

ஒருமுறை கர்ணனும் துரியோதனனின் மனைவியும் சொக்கட்டான் (தாயம்) விளையாடிக்கொண்டு இருக்கின்றனர். அந்த நேரத்தில் துரியோதனன் வருகின்றான். அதனைக் கண்ட அவனின் மனைவி எழுந்து நிற்க முற்பட, துரியோதனின் வரவை அறியாத கர்ணன் அவளைத் தடுத்து நிறுத்தும் வகையில் அவள் ஆடையைப் பற்றி இழுக்கின்றான். ஆடையை இழுக்க அதிலிருந்த முத்துமணிகள் சிதறுகின்றன. இதனைத் துரியோதனன் அவதானிக்கின்றான். அந்த அவதானிப்பை கர்ணனும் கண்ணுற்றான்.

நிலைமை இப்போது மோசமாகிறது. இந்த இடத்தில்தான், துரியோதனன் நிலைமையை சுமுகப்படுத்துகின்றான். கர்ணா! சிதறிய மணிகளை எடுக்கவா? கோர்க்கவா? என்று கேட்கின்றான். எடுத்தல் என்பதற்கும் கோர்த்தல் என்பதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு. ஆடையில் இருந்து நிலத்தில் சிந்திய மணிகளை எடுக்கும்போது துரியோதனனின் மனதில் இருக்கக்கூடிய சலனத்தை அறிவது கடினம்.

ஆனால், எடுத்த மணிகளை ஊசியால் நூலில் கோர்ப்பதென்பது நிதானத்துடன் சம்பந்தப்பட்டது. தன் மனைவியின் ஆடையை கர்ணன் பற்றி இழுத்ததால் துரியோதனன் மனம் குழம்பி இருப்பானாயின், அவனால் மணிகளை நிதானமாகக் கோர்க்க முடியாது. ஆக, கர்ணா! நீ கலங்காதே! உன் செயலால் நான் இம்மியும் சலனப்படவில்லை என்பதை எடுத்தியம்பவே, எடுக்கவா? கோர்க்கவா? என்று கேட்டான்.

துரியோதனனின் சலனமற்ற மனத்திடத்தையும், இனப்பிரச்சினை தொடர்பில் இலங்கை அரசு முன்வைக்கின்ற தீர்வுத் திட்டங்களுக்கான செயல் முறைகள் பற்றியும் நினைக்கும் போது, இலங்கை அரசின் சலனம் தாராளமாகத் தெரிகிறது. அதனால்தான் பேச்சுவார்த்தை, தெரிவுக்குழு, செனட்சபை என்ற பிதட்டல் தொடர்கிறது.

சலனத்துடன் இருக்கும் எவராலும் எந்தப் பிரச்சினைக்கும் தீர்வு காண முடியாது என்பதும், அந்த மனநிலை பிரச்சினையை மேலும் மோசப்படுத்தும் என்பதையும் இவ்விடத்தில் குறிப்பிட்டுத்தான் ஆக வேண்டும்.

நன்றி வலம்புரி

கிருஸ்ணா வந்தாச்சு - “மேலதிகமாக ஒன்று“ பொருள்தேடும் அரசியல்வாதிகள்

2012-01-27T23:55:00.001+01:00

கிருஷ்ணா வந்தாச்சு அதிர்ஷ்டம் பிறந்தாச்சு என்றெண்ணுவது போன்று தூரதிருஷ்டி, அர்த்த புஷ்டி போன்றவற்றுக்கும் வழி பிறந்தாச்சு எனக்கருதுமளவுக்கு அரசியல் அரங்கும் அதிர்ஷ்டம் கண்டது போன்ற கருத்துகளை பல முனைகளிலும் பேசக்காணக் கூடியதாக இருந்தது. அந்த வகையில் கிருஷ்ணாவின் வருகையும் செல்வாக்கையும் ஒருவகை குளிரான தலைப்பு போன்று தென்பட்டது. ஆனால் நாட்கள் நகர நகர பலரதும் விமர்சனத்துக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டு பந்தாடப்படுகின்ற கடும் சூடான தலைப்பாக மாறிப் போயுள்ளது.

நல்லது நடக்க வேண்டும் என நினைக்கின்ற மிதவாதச் சிந்தனையாளர்களுக்கு கவலைப்பட்டுக் கொள்ள இன்னுமொரு குறிப்பிட்ட காலம் வந்து உதித்துள்ளது என்று கூறுவோரும் உளர். ஜனாதிபதியின் பேச்சாளர் போன்று கிருஷ்ணாவும் "கூறியது கூறல்' போன்று வடக்கிலும் தெற்கிலும் 13+ அணுகு முறை என்ற வார்த்தைப் பிரயோகத்தை அமுதம் போன்று அள்ளி வீசிவிட்டு சென்று விட்டார். இங்கு நம்மவர்கள் துள்ளிவிளையாடுவதைக் காண்கின்றபோது 13+ என்கின்ற தலைப்பு மாத்திரமன்றி ஆட்களும் சூடாகியுள்ளனர் என்பது புலனாகிக் கொண்டிருக்கின்றது.

13+ என்ற தலைப்பு முன்னரும் ஒரு தடவை அரசியல் அரங்கில் பலராலும் பலவிதமாக பேசப்பட்டு ஓய்ந்ததையும் பத்திரிகைகளில் எழுத்துக்களானதையும் துறைசார்ந்தோரும் அக்கறையுள்ளோரும் மறந்திருக்கமாட்டார்கள். அதனையே கிருஷ்ணாவின் வருகை புதுப்பித்துக் கொண்டுள்ளது. ஒருவர் மனம் திறந்துபேசுவதைக் கொண்டே அடுத்தடுத்த கருத்துகளையும் தீர்மானங்களையும் அபிப்பிராயங்களையும் முன்வைக்கலாம். ஆனால் மனதுக்குள் என்ன இருக்கிறது என்பதை எவருமே அறியார்.

இந்த மனதுக்குள் மறைந்திருக்கும் தாரகமந்திரமே பேச்சுக்களை மழுங்கடிக்கச் செய்கின்றன. ஒரு நல்ல ஆரம்பத்தின் தர்மத்தை முடிவுவரை கொண்டு செல்ல முடியாமல் பண்ணுகின்றன. உள்ளக முரண்பட்ட கருத்துகளை சரிபண்ணிக்க முடியாத தன்மையைக் கூட மேடைகளில் இருந்து வெளிவரும் வாய்வீச்சுக்களூடாகவும் ஒரே முகாமுக்குள் சமநிலையற்ற கருத்துகள் நிலவுவதன் ஊடாகவும் காணமுடிகிறது. 64 ஆவது சுதந்திர தினத்தைக் கொண்டாட தயாராகிக் கொண்டிருக்கின்ற தேசத்தில் பேச்சுகளுக்காக செலவிட்ட காலமும் அதிகமாகவே காணப்படுகிறது. பெருந்தலைப்பு, உபதலைப்பு, குறுந்தலைப்பு என பல தலைப்புகளையும் தாங்கி உச்சத்துக்கே போனதை எவரும் ஏற்காதிருக்கமுடியாது.

ஆனால், எச்ச சொச்சமாக மிச்சமானதுமான மனவேதனைகளும் மரணங்களுமே இவ்வாறு சோதனைகளையும் வேதனைகளையும் உள்வாங்கி தீர்க்கமான கட்டங்களையும் அடைந்த பேச்சு வார்த்தை தலைப்புகளும் தேசத்தின் நகர்வுகளும் அடி மனதில் புதைந்து கிடக்கும் குறிக்கோள்களை வெற்றி கொள்ள முடியாமல் போயிற்று. பிரித்தே ஆகவேண்டும், என்ற அடிமனச் சிந்தனையும் கொடுக்கவே கூடாது என்ற இன்னுமொரு அடிமனச் சிந்தனையுமே சமாந்தரமாக பயணித்திருப்பதை கற்றுக்கொண்ட பாடங்களாகக் கருதலாம். விட்டுக் கொடுப்பு, பரந்த மனப்பான்மை, வெளிப்படையான பொறுப்புக் கூறல் தன்மை, எதனையுமே ஒட்டுமொத்தமாக காணமுடியாமலாயிற்று இலங்கையின் பேச்சு வார்த்தைகள் பல்வேறு கால கட்டங்களில் பல்வேறு காரணங்களைக் கொண்டே ஆரம்பமாகின. ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் ஒவ்வொரு தேவையை உள்மனதில் வைத்துக் கொண்டு பேச்சுக்களைத் தொடர்ந்தால் அனைத்தும் புஸ்வாணமாகிக் கொண்டே இருந்தன.

பரஸ்பரம் நம்பிக்கையற்ற விதத்தில் தொடங்கிய பேச்சுக்கள் பரஸ்பரத்தாருக்கும் தோல்விகளையே கொடுத்தன. இந்த நிலையில் புலிகளை வென்ற தருணத்தோடு முதுகெலும்பு உடைந்தது. இனிமேலும் பேச்சுக்களுக்கோ, நிபந்தனைகளுக்கோ எத்தகைய வாய்ப்பும் கிடையாது. சர்ச்சைக்குரியதும், சமாச்சாரத்துக்கும் உரியவர்களான புலிகளே கிடையாது என்றால் பேச வேண்டிய கட்டாயமோ, கடப்பாடோ, களமோ கிடையாது என்று பெருந்தலைவர்கள் எண்ணியிருக்கக் கூடும்.

எண்ணத்தில் மண்ணள்ளி வைத்தது போன்று, இப்போது தான் புரிகிறது. புலிகளை ஒழித்துக்கட்டாமலே இருந்திருக்கலாம் என்று, ஏனெனில் புலிகளுக்குத் தேவையாக இருந்தது பேசி ஒரு முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதிலும் பார்க்க களத்தை சர்ச்சைக்குரியதாகவும் அச்சம் நிறைந்ததாகவும் பேணிக்கொள்வதற்கு உதவியது. ஆனால் மிதிவாதிகளுக்கு விருப்பம் மிதமாக இல்லாவிடினும் உள்ளதையாவது பெற்றுக் கொள்வதற்கு இந்த இலட்சணத்தில் அணுகியவர் கிருஷ்ணா 13+ அணுகு முறையை பிரஷ்தாபித்தவர் ஜனாதிபதி. ஆனால் இது தொடர்பில் ஜனாதிபதியே பொருட்படுத்திக் கொள்ளாதிருக்கும் நிலையில் ஒரே முகாமுக்குள் இருந்தும், பிற முகாம்களுக்குள் இருந்தும் பொருள் கோடல் தேடி அலைகின்றனர் அரசியல்வாதிகள். காணி, காவல் துறை அதிகாரங்களை வழங்க முடியாது என்று கூறுகின்ற முக்கியஸ்தர்களிடையே துலங்குவது யாதெனில் அத்தகைய அதிகாரங்கள் முறையாக பகிரப்படவில்லை என்பதை எடுத்தியம்புகின்ற யதார்த்தமாகும். ஆனால் 13 ஆவது திருத்தத்தின் கீழ் சுமாரானளவுக்கு காவல் துறைஅதிகாரங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளதாகவும் சட்டம் ஒழுங்கை பேணும் வகையில் மாகாணங்கள் தத்தமது ஆட்சேர்ப்பு நடவடிக்கைகளை செய்யும் வகையில் மாகாண பிரதி பொலிஸ் மா அதிபர் தலைமையில் ஒவ்வொரு மாகாணத்துக்கும் ஒரு மாகாண பொலிஸ் பிரிவு உருவாக்கப்பட்டதாகவும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

இதேவேளை, மாகாண முக்கியஸ்தர்களின் கூற்றுப் படி மேற்படி ஒரு கட்டமைப்பு உள்ளபோதிலும் தன்னிச்சையான மாகாண பொலிஸ் ஆட்சேர்ப்பு இடம்பெறுவதில்லை என்றும் சட்டம் ஒழுங்கு தொடர்பிலான காவல்துறை அதிகார ஆற்றுப்படுத்துகைக்கு வாய்ப்பே இல்லை என்றும் வாதிடப்படுகிறது. அதேவேளையில் காணி தொடர்பிலான அதிகாரங்கள் தாராளமானதாக இல்லை என்றும் மத்திய அரசாங்கம் அது சரியென கருதும் பட்சத்தில் மாத்திரமே காணி எல்லைகள் வரையறுத்துக் கூறும் அதிகாரம் மத்திக்கே இருந்தது.

எதிர்பார்க்கப்பட்ட 13 ஆவது திருத்தத்தில் இது இருந்தது என்றாலும் குறித்த காணி தொடர்பான சீர்திருத்தம் வெளிச்சம் காணவில்லை. நாட்டின் தென்பகுதியிலுள்ள மாகாணங்களின் முதலமைச்சர்கள் தத்தமது பிராந்தியங்களுக்கு கூடுதலான அதிகாரம் தேவை என்று கூக்குரலிட்ட சந்தர்ப்பங்களும் இருந்திருக்காமலில்லை. என்றாலும் சமகால முதலமைச்சர்கள் அப்படி அதிகாரம் ஒன்று தேவையற்றது என்ற கோதாவிலேயே கருத்துக் கூறியுள்ளதைக் காண முடிகிறது.

அதிகாரங்கள் 13 ஆவது திருத்தத்துக்கு அப்பால் அமைந்ததாக இருக்கும் என்று ஜனாதிபதி கூறியுள்ள நிலையில் ஒரு தனிச் சமூகத்தை சாந்தப்படுத்தும் வகையில் அதிகாரப் பகிர்வு இடம்பெறாமல் சகல சமூகங்களினதும் அபிலாஷைகளை நிறைவேற்றும் வகையில் அது செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் கூறிய அந்த முதலைமைச்சர் தற்போதுள்ள அதிகாரங்களை வைத்துக்கொண்டே மக்களுக்கு சிறந்த சேவையாற்றலாம் என்று கூறத்தவறவில்லை. காணி, காவல்துறை அதிகாரங்கள் இல்லாமல் கூட மாகாண சபைகள் சிறந்த சேவைகளை ஆற்ற முடிந்துள்ளதாகவும் தேவைப்படுவதெல்லாம் போதியளவு பணமே என்று தெரிவித்த அவர் ஜனாதிபதியினதும் கட்சியினதும் கொள்கைகளுக்கு இணங்கி செயற்பட தயாராக இருப்பதையும் கோடிட்டுக்காட்டியுள்ளார்.

எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உள்ளிட்ட முக்கியஸ்தர்களிடையே 13+ என்றால் என்னவென்று பொருள் கோடல் தேடவேண்டிய துர்ப்பாக்கிய நிலை இலங்கைக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. உண்மையிலேயே “கடூதண்“ (மேலும் ஒன்று) என்கின்றபோது 13 ஆவது திருத்தத்துடன் அல்லது 13 ஆவது திருத்தத்தையும் விட கூடுதலாக அல்லது மிகையாக எனக் கூறிக் கொள்ளக் கூடியதாக இருப்பினும் 13 க்கே ஒப்பிடுகின்றனர் நோக்கர்கள். தகவலளிக்கும் உரித்துடையோர் குறித்த விடயம் பற்றி குறிப்பிடுகையில் அது செனட் சபை என்று சிலாகிக்கின்றனர்.

வேறு சிலர் செனட் சபைக்கு மறுதலையாக வியாக்கியானம் அளிக்கின்றனர். கட்சிகள் சார்ந்தோர் 13+ என்றால் என்ன என்று அரசாங்கத்திடமும் ஜனாதிபதியிடமும் விளக்கம் கோருகின்றனர். தமிழ்க் கூட்டமைப்பினரோ ஜனாதிபதி உறுதிமொழியிலிருந்து விலகிவிட்டதாக பகிரங்கமாக் கூறிவிட்டு 13+ அணுகு முறை தொடர்பில் கேட்டு உரைத்த இந்திய வெளியுறவு அமைச்சரும் உள்ளிட்ட அந்த நாட்டு அரசங்கத்திடமே விளக்கமும் பொருள் கோடலும் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற அடிப்படையில் இந்திய அரசாங்கத்தை நாடிச் செல்வதைப் பற்றி யோசிப்பதாக அறியக்கிடக்கிறது. செனட் சபை நியமனத்தையும் பாராளுமன்றத் தெரிவுக் குழுவுக்கு பெயர் குறிப்பிடுவதையும் எதிர்க்கும் கூட்டமைப்பு இவ்விரண்டையும் செய்து பாருங்களேன் என்று இந்தியாவின் கோரிக்கைக்குள்ளாக்கமாட்டாது என்றும் கூறுவதற்கில்லை. அதேநேரம் இவற்றை நிராகரிக்கும் கூட்டமைப்பு இது தொடர்பான தங்களது கருத்துகளை அரசாங்கத்துக்கு அனுப்பியிருப்பதாக தெரிவிக்கப்படுகிறது.

இது இவ்வாறிருக்க அரசியலமைப்புக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட 13 ஆவது திருத்தம் இலங்கை இந்திய சமாதான உடன்படிக்கையை அடியொற்றியது. மாகாண சபை களைத் தோற்றுவிக்கும். சட்ட ரீதியான அந்தஸ்தை வழங்கியது. இரு மாகாணங்களான வடக்கையும், கிழக்கையும் ஒன்றிணைப்பதற்கான வாய்ப்பை தோற்றுவித்தது. 2006 இல் வடக்கு , கிழக்கு இணைப்பு சட்ட விரோதமானதும் வெற்று வெறிதானதுமாகும் என்று உயர் நீதிமன்றம் பிரகடனப்படுத்தும் வரை தற்காலிகமாகவே இணைந்திருந்தது. மேலும் 13 ஆவது திருத்தத்தின் கீழ் மாகாணங்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்பட வேண்டிய விடயங்கள் "மாகாண சபை நிரலிலும்' மத்திய அரசாங்கத்துக்கு என ஒதுக்கப்பட்ட அதிகார தலைப்புக்கள் "ஒதுக்கிய நிரலிலும்' பாராளுமன்றத்தின் அனுமதிபெறப்பட்டு கையாள வேண்டிய அதிகார விடயங்கள் புறம்பான ஒரு ஒருங்கியை நிரலிலும் காண்பிக்கப்பட்டுள்ளன. எவ்வாறாயினும் இவரது கருத்தோடு உடன்பட முடியாதிருப்பது சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. 13 ஆவது திருத்தத்தின் படியான மாகாண சபைகள் அமைப்பு வடக்கு, கிழக்குக்கு மாத்திரம் வழங்கப்படவில்லை. இது போன்று சமகால காணி,பொலிஸ் அதிகாரப் பகிர்வுக்கோரிக்கை நிறைவேறுமானால் அது வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களுக்கு என்ற போர்வைக்குள் அகப்படாது அவ்வாறு செய்யவும் முடியாது. அதிகாரச் சமநிலைக்கு குந்தகம் உண்டுபண்ணி அடிப்படை உரிமை மீறலுக்கு அழைத்துச் செல்லும். அந்த வகையில் தனியொரு சமூகத்தை சாந்தப்படுத்தும் என்ற வாதத்தை நியாயப்படுத்த முடியாது.

இதே மாதிரியான கருத்தையே கூறியுள்ள இன்னுமொரு முதலமைச்சரிடையே மற்றுமொரு முதலமைச்சர் எத்தகைய உடன்பாடுகள் கண்டடையப்பட்டுள்ளன என்ற விபரங்கள் தெரியாத நிலையில் அது தொடர்பான விடயங்களை வாசித்தறியாமல் கருத்துக் கூறமுடியாது என்று தெரிவித்துள்ளதையும் அறியமுடிகிறது.

இவைகள் இவ்வாறுள்ள போதிலும் ஒரு கட்டத்தில் ஜனாதிபதி தொடராக வழங்கிய இந்தியப் பத்திரிகைகளுடனான பேட்டியில் மறை பொருளின்றிய கூற்றுக்களில் குறிப்பிட்டதாவது உத்தரப் பிரதேச மாநிலத்தில் வைத்து முதலைமைச்சர் மாயாவதியின் பணிப்புரையின் பேரில் ஆளும் கட்சி அரசியல்வாதியான ராகுல் காந்தி மாநிலப் பொலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்டதை ஏன் காவல்துறை அதிகாரங்களை வழங்க முடியாது என்பதற்கு ஆதாரமாக சுட்டிக்காட்டினார். குறித்த அதிகாரங்களை வழங்குவதில் அச்சமும் குடிகொண்டுள்ள நிலையில் 13+ க்கு தற்போது ஜனாதிபதி இணங்கியதாக கதை தொடர்கிறது. நடக்குமா, நடக்காதா என்ற கேள்விக்கு இருக்கக் கூடிய ஒரே ஒரு பக்கவாத்தியம் 13+ அமுலாக்கத்துக்கோ, இணக்கப்பாடுகளை எட்டுவதற்கோ கால வரையறை நிர்ணயிக்கப்படவில்லை என்பதாகும்.

எவ்வாறாயிலும் 13+ உள்ளடக்குவது என்ன என்பதில் சரியான தெளிவு இல்லை. தற்போதுள்ள 13 ஆவது திருத்தம் தொட்டுக்காட்டுமளவுக்கு காவல்துறை அதிகாரங்கள் வழங்கியுள்ளதாக கூறப்படுகின்ற அதேநேரம் காணி அதிகாரங்கள் சற்றேனும் வழங்கப்படவில்லை என்றாலும் எவ்வாறு அரசாங்கம் 13+ ஐ கையாளப்போகிறது என்பது ஒரு கேள்வி மாத்திரமன்றி பொருள் கோடல் தேடலுக்கான சந்தர்ப்பத்தையும் தோற்றுவித்துள்ளது எனலாம்.

நன்றி தினக்குரல்

சிங்களத்தின் சுதந்திரதினம் - தமிழீழத்தின் துயரதினம்

2012-01-27T20:25:00.001+01:00

சிறிலங்கா ஒரு குற்றவாளி நாடு! இதை நாங்கள் சொல்லவில்லை-ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் செயலாளர் நாயகம் திரு பான் கி மூன் அவர்கள் விசாரணை குழு ஒன்றை நியமித்து, அதன் மூலம் சொன்னார், அமெரிக்க சொல்கிறது- கனடா சொல்கிறது- பிரிட்டின் சொல்கிறது- பிரான்ஸ் சொல்கிறது. பாதுகாப்பு சபையில் இருக்கும் மூன்று நாடுகள் சிறிலங்காவில் நடைபெற்ற இறுதிக்கட்டப் போரில் நடந்த படுகொலைகள் பற்றி சர்வதேச விசாரணை குழு ஒன்றின் மூலம் விசாரிக்க வேண்டும் என்று கூறுகின்றன. அத்துடன் நிற்காமல் சர்வதேச ஊடகங்கள் கூறுகின்றன. சர்வதேச மனித நேய அமைப்புகள் கூறுகின்றன. சர்வதேச அரசசார்பற்ற அமைப்புகள் கூறுகின்றன.

சிறிலங்கா அரசின் கற்றறிந்த பாடங்கள், நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை திருப்தி அளிப்பதாக இல்லை என்று கூறி இருக்கிறார்கள். இதன் அடிப்படையில் சிறிலங்கா அரசு ஒரு குற்றமிழைத்த நாடாகவே பார்க்கப் படுகிறது. சிறிலங்கா, மனித நேயத்திற்கு எதிராக குற்றம் இழைத்த நாடு என்று இந்த உலகமே கூறி நிற்கும்போது- சிறிலங்காவை சர்வதேச விசாரணையில் இருந்து காப்பாற்ற பாதுகாப்பு சபையில் இருக்கும் ரஷ்யா, சீனா, இந்திய போன்ற நாடுகளும் முன்னிலையில் நிற்கின்றன.

இந்த சர்வதேச போட்டியில் தமிழர் நாம் சிக்கி நிற்கின்றோம்.

இன்று உலகமே சிறிலங்கா குற்றமிழைத்த நாடு என்று கூறி இருக்கும் நிலையில், சிறிலங்கா போர்க்குற்றம் மட்டும் இழைக்கவில்லை, 1948ல் அல்ல, 1917ல் இருந்தே சிங்கள தேசிய இனவாதிகள் ஒரு திட்டமிடப்பட்ட செயற்பாட்டில் தமிழ் இன அழிப்பை மேற்கொண்டு வந்திருக்கின்றனர்.

யூதர்கள் எப்படி 1948ல் இருந்து பாலஸ்தீன மக்களை தமது நிலங்கள், குடிமனைகளில் இருந்து அப்புறப்படுத்தி அவர்கள் நிலங்களில் குடியேற்றங்களை உருவாக்கினார்களோ அதே வடிவத்தை நாம் சிறி லங்காவில் பார்க்க கூடியதாக இருக்கிறது. சிறிலங்காவில் 1948ல் ஆரம்பித்த இனவாத படுகொலைகள்,தொடர்ச்சியான இன அழிப்பு, சிங்களமயப்படுத்தல் என்பன 2009ல் முள்ளிவாய்க்காலில் ஆயுதப்போராட்டத்தின் முடிவின் பின் உச்ச நிலையைக் கண்டுள்ளன.

1948யில் இருந்து சிறிலங்காவில் தமிழர்களுக்கு என்ன நடந்தது?

அங்கு நடந்தது ஒரு இனத்தை அடியோடு அழிக்கும் நீண்டகால செயல் திட்டம். சிறிலங்கா சரித்திரத்தில், மகாவம்சத்தில் எழுதப்படாத திட்டமிடப்பட்ட இனப்படுகொலை. சிறிலங்காவில் நடந்தது, நடந்து கொண்டு இருப்பது ஒரு இனப்படுகொலை என்பதை இன்று நாம் உரத்து கூறவேண்டிய காலம். இலையேல் பாலஸ்தீன மக்கள் போல் 18% நிலப்பகுதியில் வாழும் அளவுக்கு தமிழர்கள் நாம் தள்ளப்பட்டு விடுவோம்.

உலக தமிழர்கள் அனைவருக்கும் ஒரு வேண்டுகோள், சிறிலங்கா ஒரு குற்றமிழைத்த நாடு என்று எல்லோரும் ஏற்று கொண்டிருக்கும் நிலையில், தொடர்ந்தும் சிறிலங்காவில் தமிழர்களை முற்றாக அழிக்கும் இனப்படுகொலை நடந்து கொண்டிருகிறது. உலத்தில் பல பகுதிகளில் நடந்து மறக்கப்பட்டிருக்கும் பல இனப்படுகொலைகளில் தமிழர்களின் இனப்படுகொலையும் ஒன்றாக மாறிவிடக்கூடாது.

உலகத்தில் மிகவும் பழமையான இனம், பழமையான கலாச்சாரம், பழமையான நாகரீகம்- தமிழர் அழிந்து விட நாம் காரணமாக இருந்து விடக்கூடாது. சிறிலங்காவில் நடைபெறும் இனப்படுகொலையை தடுக்கவும், தமிழர்களுக்கு நடந்து கொண்டிருப்பது இனப்படுகொலை என்பதை வலியுறுத்தவும், தமிழர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டிய கடமை சர்வதேசத்தினது என்பதையும் வலியுறுத்தி நாம் எமது மவுனம் கலைத்துப் போராடுவோம்.

பெப்ரவரி 4! சிறிலங்காவின் சுதந்திர தினம்!

பெப்ரவரி 4 சிறிலங்காவின் இனப்படுகொலை தினமாக மாற்றுவோம். எல்லோரும் ஒரே குரலாக பெப்ரவரி 4 சிறிலங்காவின் இனப்படுகொலை தினம் என்று வலியுறுத்துவோம். தமிழீழ மக்களை குற்றவாளியின் கையில் இருந்து விடுதலை செய்ய ஒரே குரல் கொடுப்போம். வடக்கு கிழக்கு தமிழீழ பிரதேசங்களை மீண்டும் இணைக்க குரல் கொடுப்போம்.

நன்றி ஈழதேசம்

"இலங்கை விரித்த வலையில்தான் தொடர்ந்து இந்தியா சிக்கியிருக்கிறது"

2012-01-27T19:19:00.000+01:00

தமிழகத்தில் இருந்து சிலர், 'ஐந்தாவது ஈழப் போர் வெடிக்கும்; பிரபாகரன் வருவார்’ என்கிறார்கள். இதை எல்லாம் துளியளவுகூட பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் ரசிக்கவில்லை. ரசிக்கும் நிலையிலும் அவர்கள் இல்லை. இவ்வாறு தமிழ்நாட்டிலிருந்து வெளியாகும் ஆனந்தவிகடன் வார இதழில் டி.அருள் எழிலனுக்கு வழங்கிய நேர்காணலில் 'ஆறாவடு' நாவலின் ஆசிரியர் சயந்தன் தெரிவித்துள்ளார்.

அந்த நேர்காணலின் முழுவிபரமாவது,

''இத்ரிஸ் என்கிற எரித்திரியக் கிழவனுக்கு 30 வருடங்களுக்கு முன்னர் கருமையும் திரண்ட தோள்களும் உருக்குலையாத கட்டான உடலும் வாய்த்துஇருந்தது. இப்போதுபோன்று இடுங்கிய கண்களும் ஒடுங்கிய கன்னங்களும் கோடுகளாகச் சுருங்கிய தோல்களும் இருக்க வில்லை. அகன்ற நெற்றியும் தலையோட்டினை ஒட்டிச் சுருள் சுருளாயிருந்த தலை மயிரும் அவனுக்கு இருந்தன. எப்போதும் எதையோ சொல்லத் துடிப்பதுபோலத் தடித்த உதடுகளை அவன் கொண்டு இருந்தான். உறுதியான கரங்கள் எத்தியோப்பியப் படைகளிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்ட துப்பாக்கிகளைத் தாங்கி இருந்தன. இருண்ட வானத்தில் இரண்டு சூரியன்களைப் போன்ற பிரகாசமான கண்கள் அவனுக்கு இருந்தன. அவற்றில் சதா காலத்துக்கும் ஒரேயரு கனவு மீதம் இருந்தது. அது தனி எரித்திரிய விடுதலை தேசம்!''

- தனது 'ஆறாவடு’ நாவலின் இறுதி அத்தியாயத்தை இப்படி ஆரம்பிக்கிறார் சயந்தன். 50 ஆண்டுகளாக ஈழத்தில் நடைபெறும் இன ஒடுக்குமுறை, 30 ஆண்டு கால ஆயுத யுத்தம் என நாடுநாடாக நிழல் தேடி ஓடிய ஈழ மக்களின் ஓட்டத்தையும் அதன் கொடும் வலியையும் மக்களின் பார்வையில் இருந்து தனது நாவலில் பதிவுசெய்திருக்கும் சயந்தன், அண்மையில் தனது நாவல் வெளியீட்டுக்காக சென்னை வந்திருந்தார். அவருடன் உரையாடியதில் இருந்து...

''இடப்பெயர்வுதான் ஈழ மக்கள் சந்தித்த இரண்டாவது பெரும் யுத்தம். ஒரு பக்கம் இனவாத அரசு, இன்னொரு பக்கம் ஊரைவிட்டுத் துரத்தும் இடப்பெயர்வுகள் என இயற்கையோடு மோதிய உயிர் விளையாட்டு அது. அப்படித்தான் எங்களின் இடப்பெயர்வும் நடந்தது. எனக்கு மூன்று வயதாக இருந்தபோது, 1983-ல் அப்பா சவுதி அரேபியாவுக்கு இடம்பெயர்ந்தார்.

1995-ல் நடந்த மாபெரும் இடப்பெயர்வில் நானும் அம்மாவும் தங்கையும் யாழ்ப்பாணத்தில் இருந்து முல்லைத்தீவில் காடுகள் சூழ்ந்த தேவிபுரம் எனும் கிராமத்துக்கு இடம்பெயர்ந்தோம். மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு 'வெற்றி நிச்சயம்’ என்ற பெயரில் வன்னி மீது இலங்கை ராணுவம் பெரும் எடுப்பில் போர் தொடுத்தது. மீண்டும் உயிர் வாழ்க்கை நிச்சயமற்றதாகியபோது, மன்னாரில் இலுப்பைக்கடவை என்னும் இடத்தில் இருந்து படகில் ராமேஸ்வரம் வந்தோம். சற்றே பெரிய மீன்பிடி வள்ளத்தில் சுமார் 40 பேர் பயணித்தோம். வெறும் 18 மைல் இடை வெளியில் இந்தியாவும் இலங்கையும் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால், அகதிகளுக்கு அந்தத் தூரம் கொடும் அமைதி சூழ்ந்த பெருந்தூரம். வாழ்தலுக்கான கனவைக் கடலுக்குக் காவு கொடுத்திடாமல் தப்பிப் பிழைப்பதே இயற்கையோடு நாங்கள் நடத்தும் போராட்டம்தான். இரவு 10 மணிக்குப் புறப்பட்ட வள்ளம் மறு நாள் காலை 10 மணி அளவில் கடலில் வைத்து ராமேஸ்வரத்தின் வெளிச்சக் கோபுரம் ஒன்றை மெல்லிய ஒளிக்கோடாகக் காட்டியபோதுதான் மீண்டும் நம்பிக்கை துளிர்விட்டது. ராமேஸ்வரத்தில் இருந்து அழைத்துச் சென்று, எங்களை மண்டபம் அகதி முகாமில் தங்கவைத்து இருந்தார்கள். அங்கு காலையில் எழுந்ததும் கடலை வெறித்துப் பார்த்தபடி இருந்தோம். பின்னர் மதியம், அந்தியிலும் கடலையே பார்த்தோம். கடலைப் பார்ப்பதைத் தவிர, ஒரு குடிமைச் சமூகத்தின் உரிமைகளான கல்வியோ, வேலையோ யாருக்கும் வழங்கப்படவில்லை. பெரும்பாலான குடும்பங்கள், 200 ரூபாயோடும் கொஞ்சம் பருப்பு, அரிசியோடும் வாழ முடியாது இருந்தனர். இவ்வாறான நிலையில், வேறு வழி இல்லா மல் நாங்கள் களவாக எங்கு இருந்து தப்பி வந்தோமோ, மீண்டும் அந்த தேசத்துக்குக் களவாகவே சென்றோம்.

இலங்கையில் இருந்து சுமார் 15 லட்சம் மக்கள் உலகெங்கும் இடம்பெயர்ந்து இருக்கிறார்கள். சொந்த நாட்டைவிட்டு ஓடவைத்ததில்... குண்டுகள், ஷெல்லடிகள், கடத்தல்கள், கொலைகள், ஆயுதங்களுக்குப் பெரும் பங்கு உண்டு. இந்த ஓட்டம் நிம்மதியான பயணம் அல்ல. கனவை, காதலை, காணியை, பிறந்த வீட்டை, நாட்டை என எல்லாவற்றையும் அப்படியே விட்டுவிட்டுத் துரத்தியிருக்கிறது யுத்தம். 80-களின்தொடக்கத்திலேயே மனிதர்களை இலங்கையை விட்டுத் துரத்தத் தொடங்கிய யுத்தம், இன்னமும் துரத்தியபடியே இருக்கிறது!''

''ஒரு பக்கம் போர் வெடிக்கும் என்கிறார்கள்... இன்னொரு பக்கம் ஈழம் சாத்தியம் இல்லை என்கிறார்கள்... நீங்கள் எந்தப் பக்கம்?''

''நான் எந்தப் பக்கமும் இல்லை. சில காயங்கள், கவலைகள் இருந்தாலும் என் மனைவி-குழந்தையோடு சுவிஸ்ஸில் ஓரளவு நிம்மதியாகவே வாழ்கிறேன். போர் வேண்டும் என நான் சொல்ல விரும் பினால், முதல் துப்பாக்கியை என் குழந்தையின் கைகளிலேயே கொடுக்கும் யோக்கியனாக நான் இருக்க வேண்டும். இன்னொரு பக்கம் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது என்கிறார்கள். நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. யாருமே விரும்பாத ஓர் இடத்துக்கு வன்னி மக்கள் வந்துவிட்டார்கள். புலிகளை விமர்சித்தவர்கள்கூட வன்னி மக்களின் இந்தத் துயரத்தை விரும்பவில்லை. பெரும் மரணத் துயருள் சிக்கி, போர் முடிந்து இரண்டு ஆண்டுகள் முடிந்துவிட்ட நிலை யிலும் மக்கள் வாழ்வில் எந்த மாற்றமும் தெரியவில்லை. யுத்தம் மக்களைத் தின்று தீர்த்ததே தவிர, அவர்களின் பிரச்னைகளைத் தீர்க்கவில்லை. யுத்தத்தின்போது இருந்த அதே பதற்றமும் உயிர்க் கொலை அச்சமுமே அவர்களிடம் எஞ்சியுள்ளது. வன்னியில் உள்ள ஒவ்வொரு குடும்பமும் காணாமல்போன யாரோ ஒருவரைத் தேடிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். எஞ்சிய கனவைத் தவிர, வேறு எதுவுமே அவர்களிடம் இல்லை. ஆகக் குறைந்தது, வீடுகளுக்கு முன்னால் நிற்கிற ராணுவத்தினர் கொஞ்சம் அப்பால் நகர வேண்டும்!''

''ஏகப்பட்ட தமிழ்த் தலைமைகள் ஈழ மக்களுக்காக உருவாகிவிட்டனவே?''

''ஆமாம்... மக்கள் எண்ணிக்கையைவிட தலைவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகமாகிவிட்டது. துரோகி, கைக்கூலிப் பட்டங்களும் அதிகம். பிரபாகரன் எடுத்த காரியத்தில் உண்மையாகவும் உறுதியாகவும் இருந்தார். அந்த இடத்தில் இன்னொருவரை வைத்துப் பார்க்க பெரும்பாலான ஈழ மக்களால் இயலாது. பந்தயத்தில் நாமும் இருக்க வேண்டும் என்றுதான் சிலர் நினைக்கிறார்கள். எல்லோருக்கும் ஈழம்தான் கனவாக இருக்கிறது. ஆனால், அதை அடையும் வழி தெரியாமல் குழுக்களாகப் பிரிந்து மல்லுக் கட்டுகிறார்கள். விடுதலைப் புலிகளுக்கோ, பிரபாகரனுக்கோ இருந்த ஒட்டுமொத்த தமிழ்ச் சமூகத்தின் ஆதரவு, இப்போது எந்த அமைப்புக்கும் இல்லை என்பதுதான் உண்மை. கசந்துபோன மனநிலையில் இருக்கும் ஈழ மக்கள், இன்று சில உண்மைகளை உணர்கிறார்கள். இனப்படுகொலை அறிக்கையை ஐ.நா. வெளியிடுகிறது என்றால், 'படுகொலையைத் தடுக்காத ஐ.நா. இப்போது அறிக்கை வெளியிடுகிறதா?’ என்று கேட்கிறார்கள். இந்தக் கேள்வி மட்டுமே எங்கள் மக்களின் நியாயமான உணர்வு என்று நான் நம்புகிறேன்!''

''ஈழ மக்களின் இன்றைய தேவை என்ன?''

''நிச்சயமாக அவர்களால் ஆயுதங்களை உண்ண முடியாது. உலகின் மிக மோசமான ஒரு ராணுவக் கண்காணிப்பின் கீழ் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள். தமிழகத்தில் இருந்து சிலர், 'ஐந்தாவது ஈழப் போர் வெடிக்கும்; பிரபாகரன் வருவார்’ என்கிறார்கள். இதை எல்லாம் துளியளவுகூட பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் ரசிக்கவில்லை. ரசிக்கும் நிலையிலும் அவர்கள் இல்லை. அவர்களின் நிலம், உணவு, வேலை, கல்வி எனச் சகல வாழ்வுரிமைகளும் பறிக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. எங்கும் பௌத்த விஹாரைகளை நிறுவுகிறது இலங்கை அரசு. ஈழத் தமிழர்களைச் சூழ்ந்துள்ள இருண்ட மேகங்கள் கலையாத வரை அவர்கள் இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்ப முடியாது. அவர்கள் இயல்பு வாழ்வுக்குத் திரும்பவும், இழந்தவற்றைப் பெற்றுக் கொடுக்கவுமே நாம் குரல் கொடுப்பது நேர்மையாக இருக்கும்!''

''இந்தியா இலங்கையைப் பயன்படுத்துகிறதா? இலங்கை இந்தியாவைப் பயன்படுத்துகிறதா?''

''இந்தியா தன் அரசியல் ராணுவ நலன்களுக்காக இலங்கையைப் பயன்படுத்த முயல்கிறது. மிகக் குறைந்த தூரத்தில் இலங்கை இருந்தாலும், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இந்தியாவின் அரசியல் ஆதிக்கம் இலங்கையில் அண்டவிடாமல் தனித்துவமிக்க ஒரு நாடாக இலங்கையைக் காத்துவருகிறார்கள் சிங்கள ஆட்சியாளர்கள். இது அவர்களின் தனித் திறமை என்றே சொல்லலாம். ஜெயவர்த்தனே தொடங்கி இன்றைய ராஜபக்ஷே வரை இலங்கை விரித்த வலையில்தான் தொடர்ந்து இந்தியா சிக்கியிருக்கிறது. வங்கதேசம், நேபாளம், மாலத்தீவு வரை செல்வாக்கு செலுத்தும் இந்தியாவை இலங்கை மிகத் தந்திரமாகக் கையாள்கிறது என்பதே உண்மை. தனக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் இந்தியாவிடம் இருந்து பெற்றுக் கொள்ளும் தந்திரத்தை இலங்கை மிக நுட்பமாகச் செய்துவருகிறது என்றே நினைக்கிறேன்!''

''சரி, இந்தியாவிடம் ஈழ மக்கள் என்ன எதிர் பார்க்கிறீர்கள்?''

''என்னது... மறுபடியும் முதல்ல இருந்தா? எதுவுமே வேண்டாம்... ஆளைவிடுங்க... பட்டதே போதும்!''

நன்றி புதினப்பலகை

யாழ்ப்பாணக் குடாநாடு இன்று மீண்டும் ஒரு முறை கதி கலங்கியிருக்கின்றது

2012-01-27T16:02:00.000+01:00

வட தமிழீழத்தின் நகரான யாழ் குடாநாட்டில் அதிகரித்து வரும் சம்பவங்கள் மக்களை அச்சங்கொள்ள வைத்துள்ள நிலையில் கடந்த சில நாட்களில் யாழில் இடம்பெற்ற படுகொலைச் சம்பவங்கள் மக்களை அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாகியுள்ளன. குடாநாட்டின் மூன்று பிராந்தியங்களில் இடம்பெற்ற மூன்று சம்பவங்கள் குடாநாட்டு மக்களை மீண்டும் அச்சத்திற்கும் பீதிக்குள்ளும் கொண்டு சென்றுள்ளன. வியாழக்கிழமை அதிகாலை வேளை (26..01.2012) பத்திரிகைகளைப் பர்த்த மக்கள் பேரதிர்ச்சியடைந்தனர். வலிகாமம், வடமராட்சி, தென்மராட்சி என்று மூன்று இடங்களில் மூன்று வேறு சம்பவங்களின்......... செய்திகளைப் பார்த்த மக்கள் மூர்ச்சையடைந்தனர். பிணங்களும் எலும்புக்கூடுகளும் மீடகப்படுகின்ற ஒரு பூமியாகவே இன்று யாழ்ப்பாணம் மாறியிருக்கின்றது என்ற வேதனையால் குடாநாடு மீண்டும் துடிக்கின்றது.

வடமராட்சியில் பருத்தித்துறை சக்கோட்டைப் பகுதியில் இடம்பெற்ற சம்பவமானது குடாநாட்டுப் பெற்றோரின் மனதில், பெண்பிள்ளைகளை வளர்க்கும் பெற்றோரின் மனதில் பெரும் இடியாக அமைந்துள்ளது. இரக்கமற்ற கொலை வெறியர்களின் செயலால் அப்பாவிச் சிறுமி ஒருவரின் உயிர் பறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சக்கோட்டையைச் சேர்ந்த இருதயநாதன் மேரி டிலக்சனா என்ற மாணவி (வயது – 17), அல்வாய் றோமன் கத்தோலிக்க தமிழ்க்கலவன் பாடசாலையில் கல்வி கற்பவர். கடந்த டிசம்பர் மாதம் நடைபெறற்ற க.பொ.த சாதாரண தரப் பரீட்சைக்குத் தோற்றிய அவர் பெறுபேற்றுக்காகக் காத்திருக்கின்றார். நேற்று முன்தினம் புதன்கிழமை பிற்பகல் 6.45 மணியளவில் தனது வீட்டுக்கு அண்மையிலிருந்த பெரியம்மா வீட்டுக்குச் சென்று விட்டு தனது வீட்டுக்குத் திரும்பும் போது காணாமல் போனார்.

பெரியம்மா வீட்டில் மூன்று பிள்ளைகளும் ஆண்கள். பெரியம்மாவிற்கும் அடிக்கடி சுகவீனம். இதனால் அங்கு சென்று சில உதவிகளைச் செய்து கொடுப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்த டிலக்ஸ்னா வழக்கம் போல அன்றைய தினமும் உதவி செய்து விட்டு நடந்து வந்து கொண்டிருக்கையிலேயே காணாமல் போயுள்ளார். வெளியே சென்றிருந்த வயதான தாயும் தந்தையும் வீட்டுக்கு வந்து டிலக்ஸ்னாவைத் தேடிய போது அவளைக் காணவில்லை. இரவு 7 மணிக்குப் பின்னர் அவளைத் தேடத் தொடங்கினார்.

வடமராட்சி சக்கோட்டைப் பகுதியில் டிலக்சனாவின் வீடு அமைந்துள்ள சூழல் வித்தியாசமானது. சுற்றாடலில் அதிக குடும்பங்கள் இல்லை. பாழடைந்த கட்டடங்களும் பற்றைகளும் சூழ்ந்த பிரதேசம். சற்றுத் தூரத்திலே மயானம். சுற்றுப்புறச் சூழலைச் சாதமாகப் பயன்படுத்தியே கடத்தப்பட்ட டிலக்ஸனா கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

டீலக்ஸனாவின் வீட்டுக்கு அருகேயுள்ள பழைய வீட்டிலிருந்து அவளின் சடலம் மீட்கப்பட்டிருக்கினற்து. வாயில் பிளாஸ்ரர் ஒட்டப்பட்ட நிiலியல், கழுத்தின் நடுவே கத்தரிக்கோலால் குத்தி அவர் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார். காணாமல் போய் ஒரு சில மணித்துளிகளில் கொல்லப்பட்டிருக்கின்றார்.

கொலைக்கான காரணம் எதுவும் தெரியவராத நிலையில் பருத்தித்துறைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞன் மீது சந்தேகம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இளைஞன், தலை மறைவாகியுள்ளமை சந்தேகத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியுள்ளது. இந்த இளைஞன் டிலக்ஸனாவின் அக்காவைக் காதலித்திருக்கிறான். ஆனால் அவள் வெளிநாடொன்றுக்குச் சென்று விட்டதால் டிலக்ஸனாவைப் பழிவாங்கியிருக்கலாமென்றும் கூறப்படுகின்றது. குறித்த இளைஞன் புதன்கிழமை மதியம் பருத்தித்துறை நகரிலுள்ள கடையொன்றில் தனது நண்பர்களுக்கு விருந்தளித்ததாகவும் கூறப்படுகின்றது.

யாழ். குடாநாட்டில் சட்டம், ஒழுங்கு முறையாக அமுல்ப்படுத்தப்படாத தன்மையினையே இந்தச் செயற்பாடு எடுத்துக் காட்டுகிறது. யாழ்ப்பாணத்தில் எல்லாமே நன்றாக நடக்கிறது என்று அரசாங்கம் சர்வதேசத்திற்கு பறை சாற்றிக் கொண்டிருக்கின்ற நிலையில் யாழில் எவரும் எதுவும் செய்து விட்டு சுதந்திரமாக நடமாடக்கூடிய சூழலே நிலவுகின்றது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் ஆயுத ரீதியாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து குடாநாட்டில் யாரும் எதுவும் செய்ய முடியுமென்ற நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. பொலிஸார் தற்செயலாக கைது செய்தால் கூட அவர்களுக்கு சில ஆயிரம் ரூபாய்களையும் மதுபானத்தையும் கொடுத்தால் அவர்கள் அடங்கிப்போகும் சூழ்நிலையயே காணப்படுகின்றது.

மேற்படி கொலைச் சம்பவத்திற்கு அப்பால் தனங்களப்பு- கேரதீவு வீதியில் மறவன்புலோவைச் சேர்ந்த இளம் பெண்ணொருவரின் எலும்புக்கூடும் மீட்கப்பட்ட சம்பவமும் குடாநாட்டில் பேரதிர்ச்சியைத் தோற்றுவித்துள்ளது. சுப்பிரமணியம் அற்புதமலர் என்ற 28 வயதுடைய மேறபடிப் பெண் கடந்த நவம்பர் மாத நடுப்பகுதியில் காணாமல் போயிருந்தார். அவர் காணாமல் போன சில தினங்களில் அவரது கையடக்கத் தொலைபேசியிலிருந்து ஒரு அழைப்பு வந்ததாகவும் ஆண் ஒருவர் உரையாடியதாகவும் தெரிய வருகின்றது.

இந்நிலையில் நேற்று முன்தினம் புதன்கிழமை தனங்கிளப்பு – கேரதீவு விதியில் கைவிடப்பட்ட காவலரனணுக்கு அருகில் மேற்படிப் பெண்ணின் எலும்புக்கூடு மீட்கப்பட்டுள்ளது. அவர் அணிந்து சென்ற ஆடைகளை வைத்து அது தமது மகளின் எலும்புக்கூடுதான் என்பதை பெற்றோர் அடையாளம் காட்டியுள்ளனர்.

மேலும் பண்டத்தரிப்பு- இளவாலை வீதியிலுள்ள கிணறொன்றிலிருந்தும் இரண்டு சடலங்களுக்கான எலும்புக்கூடுகள் மீட்கப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றில், ஒரு மண்டையோட்டினுள் முற்றாகச் சிதைவடையாமல், அரைகுறையான மூளை இருந்தது இவற்றை வைத்து நோக்குகின்ற போது அண்மைக்காலத்திலேயே இவர்கள் கொலை செய்யப்பட்டு கிணற்றில் வீசப்பட்டிருக்கலாமென்று தெரியவருகின்றது. குறித்த சடலத்துடன் ஆண்களுக்குரிய உள்ளாடைகளும், இராணுவச்சீருடையை ஒத்த துணி ஒன்றும் மீட்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆகையால் இராணுவத்தினரே இவர்களைக் கொலை செய்து கிணற்றில் விசியிருக்கலாமென்ற வலுவான சந்தேகமும் எழுப்பப்பட்டிருக்கின்றது.

மேற்படி எலும்புக்கூடுகள் மீட்கப்பட்டுள்ள நிலையில் யாழ். குடாநாட்டில் அண்மைக்காலமாக காணாமற் போனோரின் பெற்றோரும் உறவினர்களும் பெரும் கலக்கமடைந்துள்ளனர். கடத்தல்களும், காணாமற்போதல்களும் அதிகமாக இடம்பெற்ற யாழ். குடாநாட்டில் இன்று எலும்புக்கூடுகள் மீட்கப்படகின்ற சம்பவங்களானவை குடாநாட்டு மக்களின் மனங்களில் நிம்மதியற்ற தன்மையையே தோற்றுவித்துள்ளது. தமிழ் மக்களின் அமைதி என்பது மிக அருகில் இல்லை. அது வெகு தொலைவிலேயே உள்ளது என்பதையே இந்தச் சம்பவங்கள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

நன்றி நாதம்

சமத்துவத்துக்கான கலாமின் அறிவுரைகள்- சபையேறுமா தமிழ்மொழி?

2012-01-27T15:31:00.000+01:00

அரசாங்கம் இந்த 2012 ஆம் ஆண்டை மும்மொழி ஆண்டாக பிரகடனப்படுத்தி ஒரு பெரிய விழாவையும் நடத்த ஆரம்பித்துள்ளது. இந்த விழாவுக்கு பிரதம அதிதியாக இந்தியாவின் முன்னாள் ஜனாதிபதியும் புகழ்பெற்ற அணு விஞ்ஞானியுமான டாக்டர் அப்துல் கலாம் வருகை தந்து வாழ்த்தி ஆரம்பித்துள்ளார். இது ஒரு வகையில் மகிழ்ச்சியான விடயம்தான். உண்மையிலேயே எமது நாடு பல்லின மக்கள் வாழும் நாடு என்ற வகையில் நீண்டகாலமாகவே மொழி ரீதியிலான பிரச்சினைகளுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருப்பதையும் நாம் ஒருபோதும் மறக்கமுடியாது. அதிலும் தமிழ் பேசும் சிறுபான்மை சமூகங்கள் பட்ட காயங்களின் வடுக்கள் இன்றும் கூட தொடர்ந்த வண்ணமே இருக்கின்றன.

சிறிலங்காவின் அரசியலமைப்பில் சிங்களமும் தமிழும் அரசகரும மொழியாகப் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சிங்கள மொழிக்குரிய அதே அந்தஸ்து தமிழ் மொழிக்கும் அரசியலமைப்பில் வழங்கப்பட்டிருக்கின்ற போதிலும் இன்றளவும் கூட தமிழ் மொழி ஏதோவொரு வகையில் புறக்கணிக்கப்பட்டே வருகின்றது. அரசுகள் என்னதான் உத்தரவாதங்களையும் உறுதிமொழிகளையும் வழங்கினாலும் கூட தமிழ் மொழிக்கு உரிய இடம் இன்றளவும் வழங்கப்படவே இல்லை. அரச அலுவலகங்களுக்குச் சென்று தமிழ் மொழியில் காரியங்களைச் செய்துகொள்ள முற்படும் போது நாம் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல. சிலவேளைகளில் அரச அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் தமிழ் பேசும் மக்களை சுட்டெரிப்பது போன்ற பார்வையை செலுத்தி கொல்லாமல் கொல்லும் போக்கையே கடைப்பிடிக்கின்றனர். சட்ட ரீதியான அரச கரும மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழ் இருப்பதைக் கூட சிங்கள அதிகாரிகள் கண்டுகொள்வதில்லை. சிங்களம் மட்டும் தான் சட்டம் என்ற மனோபாவத்தில் தான் அவர்கள் நடந்து கொள்கின்றனர்.

இந்த மும்மொழி ஆண்டு விழாவில் டாக்டர் அப்துல் கலாம் உரையாற்றும் போது மேன்மையான தேசத்தைக் கட்டியெழுப்ப மகாத்மா காந்தியிடமும் தென்னாபிரிக்க முன்னாள் தலைவர் நெல்சன் மண்டேலாவிடமிருந்தும் கற்றுக்கொண்ட பாடங்களை நினைவூட்டினார். அவரது நீண்ட உரையின் போது புரிந்துணர்வு, விட்டுக்கொடுப்பு, சமத்துவம், சகோதரத்துவம் பற்றியெல்லாம் விளக்கிப் பேசினார். பல்வேறுபட்ட உதாரணங்களையும் வரலாறுகளையும் சுட்டிக்காட்டி நல்லதொரு அறிவுரையை அவர் இந்த நாட்டுக்கு வழங்கியுள்ளார். ஆனால் இந்த அறிவுரைகளை உள்வாங்கிக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் எமது நாட்டு மக்களிடம் குறிப்பாக சிங்கள மக்களில் பெரும்பாலானோரிடம் காணப்படுகின்றதா என்பது கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது. பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களின் தலைவர்கள் பலரிடம் கூட இந்த மனப்பக்குவத்தை எதிர்பார்க்க முடியுமா?

ஜனாதிபதி உட்பட எமது பெரும்பான்மைச் சமூகத்தலைவர்கள் மக்கள் மத்தியில் பேசும்போது சகோதரத்துவம், இன ஒற்றுமை, சமாதான சக வாழ்வு என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டிருக்கின்றனர். இனிக்கும் வார்த்தைகளையே வெளியிட்டு வருகின்றனர். ஆனால் யதார்த்தத்தில் எதிர்மறையான தன்மையையே காணமுடிகிறது. அமைச்சுக்கள், அலுவலகங்களில் சிங்கள மொழிக்கிருக்கும் இடம் தமிழ் மொழிக்கு இருக்கின்றதாவெனப் பார்த்தால் அது பூஜ்யமாகவே உள்ளது. தமிழ் பேசும் மக்களை மகிழ்ச்சிப்படுத்துவதற்காக நாட்டின் தலைவர்கள் தமிழ் மொழியை சிங்களத்தில் எழுதி வாசித்து கைதட்டல்களைப் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். இதனைச் செய்துவிட்டால் தமிழ் மொழிக்கு உரிய இடம் கிடைத்துவிட்டதாகக் கொள்ளமுடியுமா என்பதை சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டியுள்ளது.

இன்று மும்மொழி ஆண்டைப் பிரகடனப்படுத்தியுள்ள இந்த அரசாங்கம் தேசிய கீதத்தை சிங்களத்தில் மட்டும்தான் பாடவேண்டுமென கட்டாயப்படுத்தியதை இந்திய முன்னாள் தலைவர் அப்துல் கலாம் அறிவாரா என்பதையும் நாம் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டியுள்ளது. அரசியலமைப்பின் மூலம் உத்தரவாதப்படுத்தப்பட்டுள்ள தமிழ் மொழியை ஆரம்பம் முதலே சிங்கள மொழியோடு சேர்த்து சமமான முறையில் நடைமுறைச் சாத்தியமாக்கி இருந்தால் இந்த நாடு இந்தளவுக்கு சீரழிவுகளை எதிர்கொண்டிருக்க முடியாது. நாம் எவ்வளவு தூரம் முன்னேற்றமடைந்திருக்கலாம். அந்தச் சட்டம் அப்படியே அரசியலமைப்பிலிருக்கும் நிலையில் ஏதோ சாதனை புரிவதாகக் கருதி மும்மொழி ஆண்டு பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதில் கூட நாம் வெற்றிகொள்ள முடியுமா? தமிழ் பேசும் மக்களுக்கு உரிய முறையில் தமிழ் மொழி உரிமை கிட்டுமா அப்துல் கலாமின் அறிவுரைகளை இந்த நாடு ஏற்றுக்கொண்டு புதிய பாதையில் பிரவேசிக்கப் போகின்றதா அல்லது இதுவும் செவிடன் காதில் ஊதிய சங்கு போன்ற அவல நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுவிடுமா? இந்த முயற்சியையும் பொறுத்திருந்துதான் அவதானிக்க வேண்டியுள்ளது.

நன்றி தினக்குரல்

மீட்சிக்கான சமூக விழிப்புக் குழுக்களின் தேவை

2012-01-27T14:56:00.001+01:00

யுத்தத்தின் பின்பான வாழ்வியல் என்பது சிக்கல் நிறைந்துள்ளதாக இருந்துள்ளதை உலக வரலாற்றில் இருந்து அறிய முடியும். இந்த வரலாற்று உண்மைகள் எங்கள் மண்ணுக்கும் பொருத்துடையதாக இருப்பதை மறுப்ப தற்கில்லை. யுத்தத்தின் பின்பான வாழ்வியல் சிக்கல் நிறைந்ததாக, இடர்பாடு மிகுந்ததாக இருக்கின்ற வேளையில், அதில் இருந்தான மீட்சி என்பதைப் பொறுத்தே அபிவிருத்தி என்பதன் நிலைபேறு தங்கியுள்ளது. உலக யுத்தத்தில் மிகப்பெரும் அழிவைச் சந்தித்த ஜப்பானின் எழுச்சி என்பது, அங்கு நடந்த ஒழுங்குபடுத்தலும் மக்களின் மனவுறுதியும் இணைந்த வலிமையில் ஏற்பட்டதாகும்.

அதேபோன்றுதான் யுத்தத்தின் வடுக்களைச் சுமந்து எழுச்சி பெற்ற நாடுகளின் நிலைமையும் உள்ளது. எனவே எங்கள் வடபுலத்திலும் யுத்த நிலைமைகள் ஏற்படுத்திய அழிவுகள், இழப்புகளின் மத்தியில் தொடர்கின்ற கலாசார பிறழ்வுகள், குடும்ப முறிவுகள், தங்கி வாழ்வோரின் பரிதாப நிலைமைகள், தலைவனைப் பறிகொடுத்த குடும்பங்களின் துயரங்கள் என்பன எங்கள் எதிர்காலத்தை கேள்விக் குறியாக்கிவிடும் என்பதை ஏற்றுத்தான் ஆகவேண்டும்.

இங்குதான் பொறுப்புடன் கூடிய சமூக சிந்தனை தேவைப்படுகின்றது. சமூக சிந்தனை என்பது அரச அமைப்புக்கள், பாடசாலைகள், பொது நிறுவனங்கள், சனசமூக நிலையங்கள் எனப் பட்டிதொட்டியெங்கும் பரவி எழவேண்டும். அப்போதுதான் போருக்குப் பின்பான அபிவிருத்தி, இனத்துவ எழுச்சி, அறிவு பிரவாகம் என்பன சாத்தியமாகும். எனினும் துரதிர்ஷ்டவசமாக போருக்குப் பின்பான எங்கள் வாழ்வியல் இழப்புகள் குறித்து நாம் அக்கறையற்றவர்களாக இருந்துவிட்டோம் என்றே கூறவேண்டும். வீதியைத் திருத்த வேண்டும், பாலத்தைக் கட்டவேண்டும், புகையிரதப் பாதையை மீள அமைக்க வேண்டும் என்ற கீழ் கட்டுமானம் பற்றி சிந்தித்த அளவிற்கு சமூக குடும்ப உறவு, கலாசாரப் பேணுகை, கூட்டுக் குடும்பத்தின் அவசியம், பண்டிகைகளின் அனுஷ்டிப்பு, பெரியவர்களைக் கனம் பண்ணும் பண்பு என்பது தொடர்பில் நாம் அக்கறையற்றவர்களாக இருந்துள்ளோம்-இருக்கின்றோம் என்ற செய்தி வேதனைக்குரியதே.

இன்று எமது சமூகத்தில் நடக்கக்கூடிய கடத்தல்கள், பழிவாங்கல் படலங்கள், காழ்ப்புணர்வுகள், நன்றி மறப்புகள் என்பன தலைவிரித்தாடுவதற்கும் குடும்ப அமைப்புகள் குலைவுற்றுப் போவதற்கும் சமூக விழிப்புணர்வு இன்மையே அடிப்படைக் காரணமாகும். ஆகவே, போரினால் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் இனம் மீட்சியும் எழுச்சியும் பெறவேண்டுமாயின், மக்கள் மத்தியில் நம்பிக்கையும் அறிவுத் தேடலுக்கான வழிகாட்டல்களும், சமூக நெருக்கங்களையும் கட்டி வளர்ப்பதற்கான முயற்சிகளும் தேவை.

அதிலும் குறிப்பாக குடும்ப உறவுகள், பிள்ளைகள் மீதான பெற்றோரின் கண்காணிப்புகள் என்பன கவனத்தில் கொள்ளப்படுவது கட்டாயமானதாகும். இது தொடர்பில் சமூக விழிப்புக் குழுக்களை உருவாக்க வேண்டும். அதிலும் இளைஞர்கள் அடங்கிய குழுமங்கள் உருவாகும்போது அவர்களின் வழிகாட்டல்கள் நேர்மையானதாகவும் யதார்த்தத்துடன் பொருந்துவதாகவும், தூய சிந்தனை கொண்டதாகவும் இருக்கும். எனவே, போருக்குப் பின்பான எமது அபிவிருத்தி நோக்கிய பாதையில் பயணிப்பதற்கு தேவையான வழிகாட்டல்களை ஏற்படுத்துவது மிகவும் அவசியமானதாகும்.

நன்றி வலம்புரி

கிருஷ்ணாவின் சிறிலங்காவுக்கான பயணம்

2012-01-26T14:03:00.001+01:00

இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் எஸ்.எம். கிருஷ்ணாவின் சிறிலங்காவுக்கான பயணம் பெருவெற்றி என்பதெல்லாம் வெற்றுப்பேச்சு. இலங்கைத் தமிழர்கள் இன்னும் தூரப்படுத்தபபட்டுவிட்டார்கள் என்பது தான் உண்மை. இந்திய அரசைத் தம் விரல்நுனியில் கையாளக்கற்றுக் கொண்டிருக்கும் இலங்கை அரசு தன்னைத்தானே பாராட்டிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது செய்தி அவ்வளவு தான்.

இவ்வாறு இந்தியாவின் பாதுகாப்பு துணை ஆலோசகராகவும் விவேகானந்த நிறுவனத்தில் சிறப்பு ஆராய்சியாளராகவும் இருக்கின்ற சதிஷ் சந்திரா அவர்கள் Rediff ஊடகத்தில் பதிவு செய்துள்ளார். கிருஷ்ணாவின் இலங்கை பயணம் ஒரு அரசியல் வெற்றியாகக் கருதமுடியாதது ஏன்? என தலைப்பிட்டு வரையப்பட்டுள்ள சதிஷ் சந்திரா அவர்களின் கட்டுரையின் முழுவடிவம்.

கிருஷ்ணாவின் இலங்கை பயணம் ஒரு அரசியல் வெற்றியாகக் கருதமுடியாதது ஏன்?

நல்லிணக்க ஆணைக்குழு தொடர்பில் ‘ஆஹா, ஓஹோ’ என்று கிருஷ்ணா புகழ்ந்து தள்ளியதானது, ஏற்கெனவே இந்தியா மீது காழ்ப்புணர்வு அதிகரித்துக்கொண்டே வரும் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு அவரை ஒரு நேர்மையான அரசியற்தரகர் என்று எண்ண முடியாதபடியும் செய்துவிடும்.

வழமை போல் இந்தியாவின் அரசியல் வட்டாரங்கள் கிருஷ்ணாவின் 16-19 திகதிகளுக்கு இடையிலான இலங்கை பயணத்தை ஒரு அரசியல் வெற்றியாகப் புழுகித்தள்ள ஏற்கெனவே ஆரம்பித்துவிட்டன. ஆனாலும் இங்கே வெற்றி-தோல்வி முடிவு செய்யப்படவேண்டியது அங்கே என்ன நிகழ்ந்தது என்பதிலும், இந்தியாவின் அரசியல் தேவைப்பாடுகளுக்கு அங்கே உண்மையில் இடமளிக்கப்பட்டதா என்பதிலும் தான் என்பது கவனிக்கப்படவேண்டியதொன்று!

இலங்கை பயணத்தின்போது, கிருஷ்ணா அவர்கள், பேராசிரியர் பீரிசுடன் விரிவான பேச்சுவார்த்தைகளை நடாத்தியதுடன்,அரசுத் தலைவர் மகிந்தவையும், தமிழ்த் தேசியக் கூட்டணியின் பிரதிநிதிகளையும் சந்தித்திருக்கின்றார்.

கொழும்பு தவிரவும், காலி, யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி, போன்ற இடங்களுக்கும் பயணம் செய்து, முறையே

1) இந்தியாவினால் அமைக்கப்பட்ட 19 கிலொமீற்றர் இருப்புப் பாதை

2)அகதிகளுக்கானவீடுகள், மற்றும் வைத்தியசாலை உபகரணங்கள் என்பவற்றையும் வழங்கினார்.

மேலும் ஐந்து புதிய ஒப்பந்தங்கள்

1) இடம் பெயர்ந்தோர்க்காகப் புதிதாக 5000 வீடுகளைக்கட்டிமுடிப்பது

2)வடக்கு நோக்கிய இருப்புப்பாதக்கான திட்டங்களுக்காக 20 பில்லியன்இந்திய ரூபாய்களைக் கடனாக அளிப்பது.

3) டம்புல்ல மாநகர நீர் வினியோகத்திட்டத்துக்குக் கடனாக 3 பில்லியன் ரூபாய்களை அளிப்பது

4) விவசாயத்துறையில் ஒத்துழைப்பு

5) தொலைதொடர்புத் துறையில் ஒத்துழைப்பு

ஆகியன தொடர்பிலான ஒப்பந்தங்கள் கைச்சாத்திடப்பட்டன. இவற்றுடன், வெளிநாட்டமைச்சர் மேற்கொண்டது ஒரு நீண்ட பயணம் என்பதையும் பிணைத்துப் பார்த்தால், இது நல்ல விடயம்தான் என்று தான் சொல்லவேண்டும். ஆனாலும், துரதிட்டவசமாகப் பல்வேறு விடயங்களிலும் இப்பயணம் எதிர்பார்த்த பலனைத் தரவில்லை என்பதே உண்மை நிலையாகும்.

முதலாவதாக, ஐ நா. செயலாளர்நாயகத்தின் மதிவல்லுநர் குழுவினால் சுயாதீனம்இ சுதந்திரமான செயற்பாடு என்கின்ற விடயங்களில் அனைத்துலக நியமங்களுக்குக் கட்டுப்படாததொன்றென விவரிக்கப்பட்ட நல்லிணக்க ஆணைக்குழு அறிக்கையை யாருமே கேட்காமலேயே, புகழ்ந்து தள்ளுமாறு யாருமே அவரை வற்புறுத்தியதாகத் தெரியவில்லை.

இந்த அறிக்கையானது எல்லோருக்குமே நன்றாகத் தெரிந்ததொன்றான ’இராணுவத்தின் கொடுமை’களிலிருந்து அரசை விடுவித்துள்ள தோடமையாது பல்வேறு அரசு சாராதமைந்த அனைத்துலக அமைப்புக்களினாலும் ஐ நா அறிக்கையாலும்உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ள தமிழர் தரப்பு முறைப்பாடுகளைப் புறக்கணித்துமுள்ளது.

இந்தவகையில் ஆணைக்குழு அறிக்கையானது உண்மையான நல்லிணக்கமொன்றைப் பரிந்துரைக்க முடியாதெதொன்றாகவும், இரு தரப்பினருக்குமிடையிலான விரிசல்களைப் பெரிதுபடுத்த உதவும் ஒன்றாகவுமே இருக்கின்றதுஇ அதிகாரப்பகிர்வுக்கான அதன் பரிந்துரைப்பு எதுவிதமான விவரங்களையும் உள்ளடக்கி இல்லை.

த.தே.கூட்டமைப்பானது இந்த அறிக்கையைத் தூக்கி வீசிவிட்டதில் இங்கே வியப்பொன்றும் இல்லை. கிருஷ்ணாவின் பரிந்துரைப்பு இந்தவகையில் தான் இலங்கைத் தமிழர் பார்வையில் எம்மை ஒரு உண்மையான நம்பகமான ஒரு அரசியல்தரகராக ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாமல் தடுத்துள்ளது.

அவர்களுக்கு எம்மீதுள்ள கசப்புணர்வுதான் நாளாந்தம் கூடிக்கொண்டுவருமென்பதைத் தவிர வேறு எதுவுமில்லை. ஏற்கெனவே புகழ்ந்து தள்ளிவிட்டதால், இனி ஒரு தடவை ஆணைக்குழு விடயத்தில் எதிர்காலத்தில் நாம்அவர்களை வற்புறுத்தவோ, அவர்கள் மீதான மனித உரிமை மீறல்கள் சம்பந்தமாகச் சட்டநடவடிக்கை எடுக்கவோ எமக்கு முடியாமல் இருக்கும்.

இரண்டாவதாக 13வது யாப்புத் திருத்தத்தை ஏற்பதுடன் அதன் நடைமுறைப்படுத்தலிலும் தாராண்மையைக் கையாள்வதென மகிந்த ராஜபக்ச தனக்கு உறுதி தந்துள்ளதாகக் கிருஷ்ணா புழுகித்தள்ளியிருப்பது உண்மையில் சரியானதல்ல.

இங்கே எழுந்துள்ள பெரிய பிணக்கானது இந்த மாதிரியான உறுதிமொழிகள் முன்னரும் தரப்பட்டிருக்கின்றன என்பது பற்றியதல்ல. இம்முறை ‘அணுகுமுறை’ என்ற சொற்பிரயோகம் இடம்பெற்றிருப்பது, அதன் மூலம் அரசானது தகிடுதித்தங்களிலிருந்துதான் தப்பிக்கொள்ள இடம் வகுத்துள்ளதென்பதே இங்குள்ள பெரிய செய்தியாகும்.

காணி, மற்றும் காவல்துறை என்பன பற்றிய அதிகாரங்களில் தமிழ் தேசியக்கூட்டமைப்பின் நிலைப்பாடு அவர்களுக்கு ஒருபோதும் கிடைக்கப்போவதில்லை இப்போது நன்கு தெளிவு. விடுதலைப் புலிகள் தோற்கடிக்கப்பட்டு இரண்டாண்டுகள் ஆகியும், ராஜபக்சவுக்கு நாட்டில் இருக்கும் வெகுத்த ஆதரவு துணையாக இருந்தும், அவருக்குஅதிகாரப்பகிர்வு செய்ய முடியாமலுள்ள என்பதுடன் இந்திய அரசினாலும் அவரை வற்புறுத்த முடியாத நிலையே காணப்படுகிறது.

மனித உறிமை மீறல்கள், மற்றும் அதிகாரப்பரம்பல் ஆகிய விடயங்களில் தீர்வு காணப்படாத வரையில் நல்லிணக்கம் என்றபேச்சுக்கே இடமில்லை என்பதும் இந்தவகையில் காலத்தை இப்படி விரயம் செய்வெதென்பது மீண்டும் விடுதலைப்புலிகள் வேறொரு பெயரில் தலை தூக்குவதனையே நிச்சயப்படுத்தப்போகின்றது என்பதும் தெளிவு.

அரசு இருதரப்புப் பேச்சுவார்த்தைகளை இடையில் முடித்துவிட்டு நாடாளுமன்றத் தேர்வுக்குழு ஒன்றன் மூலம் தீர்வுக்கான விடயங்களை ஆராயலாம் என்கிறது. தமிழர் தரப்போ முக்கியமான விவரங்களில்இணக்கம் எட்டாத வரையில் வேறெந்த மார்க்கத்துக்கும் புறப்பட்டு வரத் தயாராகவில்லை என்கிறது.

இங்கே கிருஷ்ணாவினால் தகராற்றுச் சமநிலையை உடைத்து இருதரப்புச் சமரசம் என்ற புதுநிலையை உருவாக்க எதுவுமே செய்ய முடியாமற் போய்விட்டது. இது அரசினால் மேற்கொள்ளப்படும் இன்னொரு முடக்கு நடவடிக்கை என்று த.தே.கூட்டமைப்பினர் கருதுவதில் நியாயம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஆனாலும் கிருஷ்ணாவோ இங்கே அரசுடன் சார்ந்து நின்று பாராளுமன்றத் தேர்வுக்குழு ஒன்றின் மூலம் தீர்வு காண்பதென்ற கருத்திலே சிறப்பைக் காண்பது ஒற்றுமைக்கு வழி கோலாது.

மற்றுமொரு முக்கிய விடயம், இந்திய மீனவரின் சங்கடங்கள் பற்றிக்கூட இங்கே தீர்வெதுவும் முன்வைக்கப்படவில்லை என்பதாகும். இருதரப்பினரும் இணந்து இதுபற்றிய செயற்பாட்டுக் குழுவொன்றை நிறுவமுடிந்தமை பற்றி மார்தட்டுவதைத் தவிர வேறெந்தவித முன்னெற்றத்தையும் அவர்களால் நிறுவமுடியவில்லை. இந்த மாதிரியான உணர்ச்சிகளைத் தூண்டிவிடக்கூடிய விடயமொன்றில் அவரால் விரைவாகத் திட்டவட்டமான தீர்வுப்பாதை ஒன்றை முன்மொழிய வேண்டிய அவசியத்தை அவர்களுக்கு உணர்த்த முடியவில்லை என்பது எமது எதிர்பார்ப்புகளுக்கெல்லாம் எதிரானது.

இறுதியாக அனைத்துச் செயற்பாட்டையும் உள்ளடக்கிய ‘இருதரப்புப் பொருண்மியப் பங்காளர்களின் ஏற்பாடுகள்’ என்று இலங்கை – இந்திய வர்த்தகத் தொடர்புகளை மேம்படுத்தச் சில காலமாக எடுத்துக்கொண்ட முயற்சிகளில் முன்னேற்றம் காணப்படாமை வியப்பைத் தருகிறது. பன்னெடுங்காலமாகஇ இலங்கையுடன் இருதரப்புக்கும் பயன்தரும் வகையில் தாராளவர்த்தக ஏற்பாடு ஒன்று நிலவியிருந்துங்கூட அரசினால் இதனைமுன்னெடுக்க முடியாமல் போய்விட்டது துர்ப்பாக்கியமே!.

இவற்றையெல்லாம் நாம் இங்கே தொகுத்துச் சொல்வதானால், கிருஷ்ணாவின் பயணம் பெருவெற்றி என்பதெல்லாம் வெற்றுப்பேச்சுத்தான், இலங்கைத் தமிழர்கள் இன்னும் தூரப்படுத்தப்பட்டுவிட்டார்கள் என்பதுதான் உண்மை;. இந்திய அரசைத் தம் விரல்நுனியில் கையாளக் கற்றுக் கொண்டிருக்கும் இலங்கை அரசு தன்னைத் தானே பாராட்டிக் கொண்டிருக்கிறது என்பது செய்தி; அவ்வளவு தான்.

http://www.rediff.com/news/column/why-krishnas-visit-to-lanka-cant-be-termed-successful/20120124.htm

நன்றி - நாதம்

ஏமாற்றும் இந்தியா, ஏமாறும் தமிழினம்

2012-01-26T11:04:00.001+01:00

"........போர் முடிந்து மூன்றாண்டுகளாகப் போகின்ற நிலையில் இந்தியாவின் உதவிகள் மிகமெதுவாகவே நகர்கின்றன. இந்தப் பயணத்தின் மூலம் இந்தியா தமிழர்களுக்கு உதவுகிறது என்று உலகிற்குக் காட்டிவிட்டார் கிருஸ்ணா. ஆனால் அது தமிழர்களுக்கு எந்தளவுக்குப் பயன் நிறைந்தது என்ற கேள்விக்கான பதிலை வெளியே உள்ளவர்கள் எதிர்பார்க்கப் போவதில்லை. இந்தியாவின் அமைச்சர்கள், தூதுவர்கள் போன்று வழக்கம் போலவே, கிருஸ்ணாவும் வந்து போயுள்ளார்.அவரது பயணத்தினால் தமிழர்களுக்கு ஒன்றும் ஆகப் போவதில்லை என்பதை அவர் இங்கிருக்கும் போதே, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடனான பேச்சுக்களை அரசு புறக்கணித்ததில் இருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. இலங்கைக்கு இந்தியா அழுத்தம் கொடுக்காது என்று அவர் கூறியதும், எப்போதுமே இந்தியா எங்கள் பக்கம் தான் என்று அதே செய்தியாளர் மாநாட்டில் பீரிஸ் குறிப்பிட்டதும், ஒரே கோட்டில் தான் இருநாடுகளும் நிற்கின்றன என்பதை உறுதி செய்கின்றது......."

வெளிவிவகார அமைச்சராக நியமிக்கப்பட்ட பின்னர் - கடந்த 14 மாதங்களில் இரண்டாவது தடவையாக இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சர் எஸ்.எம். கிருஸ்ணா கடந்தவாரம் இலங்கைக்குப் பயணம் மேற்கொண்டிருந்தார். அவர் வரப்போகிறார் என்ற தகவல் சில வாரங்களுக்கு முன்னரே வெளியாகி விட்டதால், கொழும்பிலும் யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி ஆகிய இடங்களிலும் பரபரப்பான முன்னேற்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

கொழும்பு இரண்டு விதங்களில் தயார்படுத்தல்களை மேற்கொண்டது.

முதலாவது அதிக சிக்கலில்லாத விடயம்- இந்தியாவுக்கும், இலங்கைக்கும் இடையிலான இருதரப்பு உடன்பாடுகள் மற்றும் புரிந்துணர்வு உடன்பாடுகளில் கையெழுத்திடுவது பற்றியது.

இரண்டாவது விவகாரம் தான் முக்கியமானது- அரசியல்ரீதியாக அவர் என்ன விடயங்களைக் கலந்துரையாடப் போகிறார் என்பதை ஆராய்ந்து அதற்கேற்றவாறு சமாளிப்பதற்கான வழிமுறைகளைத் தேடிக் கொள்வது.

இதற்காகவே கொழும்பு அதிக நேரத்தை செலவிட்டது.

ஏனென்றால் நல்லிணக்க ஆணைக்குழு அறிக்கை தொடர்பாக இந்தியா வெளியிட்ட அறிக்கையில் இரண்டு விடயங்கள் இலங்கை அரசின் வயிற்றில் புளியைக் கரைக்கும் விதத்தில் அமைந்திருந்தன.

அதில் முதலாவது,

அரசியலமைப்பின் 13வது திருத்தத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்துவதுடன் அதற்கு அப்பால் சென்று அதிகாரங்களைப் பகிர்ந்து கொடுத்து அரசியல்தீர்வு ஒன்றை எட்டுவது.

இரண்டாவது,

போரின் போது இடம்பெற்ற மீறல்கள் குறித்து குறிப்பிட்ட காலவரம்புக்குள் விசாரணைகளை நடத்துவது.

இந்த இரண்டு விடயங்கள் குறித்தும் இந்தியா எத்தகைய அழுத்தங்களைக் கொடுக்குமோ என்ற கலக்கம் இலங்கை அரசுக்கு இருந்தது.

இத்தகைய பிரச்சினைகளை எஸ்.எம். கிருஸ்ணா எழுப்பினால், எவ்வாறு பதிலளிப்பது என்று ஏற்கனவே தாயார்படுத்தல்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தன.

கடந்த 16ம் திகதி இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சர் எஸ்.எம்.கிருஸ்ணா கட்டுநாயக்க விமான நிலையத்தை வந்தடைந்ததும் அங்கிருந்து ஹெலிகொப்டர் மூலம் நேரடியாக அலரி மாளிகைக்கு அழைத்து வரப்பட்டார். அங்கே பொங்கல் பானையுடன் ஜனாதிபதி தொடக்கம் அனைவரும் அவருக்காக காத்திருந்தனர். அவர் வந்ததும் தைப்பொங்கல் விழா நடந்தது. பொங்கல் பானையில் அரிசியிட்டார். மாலை மரியாதைகள், பூஜைகள், கலைநிகழ்வு என்று வரவேற்பு கிருஸ்ணாவை நெகிழ்வுக்குள்ளாக்கி விட்டது. இதனை அவர் செய்தியாளர்களிடமும் கூறியிருந்தார். அதன் பின்னர் தான் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பை அவர் சந்தித்துப் பேசினார். அதன்போது அவர்கள் கூறியதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டேயிருந்த எஸ்.எம்.கிருஸ்ணா பெரிதாக கதையும் கதைக்கவோ, வாக்குறுதிகளைக் கொடுக்கவோ இல்லை.

மறுநாள் ஜனாதிபதியை சந்தித்துப் பேசிய அவர், நல்லிணக்கத்துக்கான வாய்ப்பை பற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கூறியதாகவும், அதற்கு 13வது திருத்தத்துக்கு அப்பால் சென்று இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணத் தயாராக இருப்பதாக அவர் உறுதியளித்ததாகவும் செய்தியாளர்களிடம் கூறியிருந்தார்.

13வது திருத்தத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்துவது பற்றி பேசவுள்ளதாகக் கூறிய எஸ்.எம்.கிருஸ்ணாவுக்கு, அதற்கு மேலாக நாம் போகப் போகிறோம் என்று கூறி வாயை அடைத்து விட்டார் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஸ.

ஆனால் 13வது திருத்தத்துக்கு மேலாக என்றால் 13வது திருத்தத்தில் உள்ள அதிகாரங்களை விடவும் கூடிய அதிகாரங்கள் என்று தான் அர்த்தம். ஆனால் காணி, பொலிஸ் அதிகாரங்களை விட்டுக் கொடுக்க அரசாங்கம் இன்னமும் சம்மதிக்கவில்லை. இப்படியிருக்கும் போது எப்படி அதற்கு மேல் சென்று கொடுப்பீர்கள் என்றெல்லாம் கேள்வி கேட்டு ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்ஸவைச் சங்கடப்படுத்தவில்லை எஸ்.எம்.கிருஸ்ணா.

அதைவிட நல்லிணக்க ஆணைக்குழுவின் அறிக்கையின் பரிந்துரைகளை நடைமுறைப்படுத்தி நல்லிணக்கத்துக்கான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுமாறு கூறியுள்ளாரே தவிர, இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சின் அறிக்கையில் கூறியபடி குறிக்கப்பட்ட காலவரையறைக்குள் பொறுப்புக்கூறும் நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியதாகத் தெரியவில்லை.

இந்த இரண்டு விடயங்களிலும் வெற்றி பெற்றிருப்பது அரசாங்கம் தான்.

கிருஸ்ணாவிடம் இருந்து எதிர்பார்க்கப்பட்டது போல அழுத்தங்கள் ஏதும் வராத்தும், அதனை வெற்றிகரமாக சமாளித்துக் கொண்டதும் அரசுக்குப் பெரிய நிம்மதி.

அதிகாரப்பகிர்வு, அரசியல்தீர்வு அவசியம் என்று கூறிய எஸ்.எம்.கிருஸ்ணா, அதற்கு காலவரையறை நிர்ணயிக்க முடியாது என்றும், அதற்கு இந்தியா அழுத்தம் கொடுக்காது என்றும் கூறியுள்ளது கவனிக்கத்தக்கது. இலங்கைக்கு இந்தியா அழுத்தம் கொடுக்காது என்று அவர் கூறியதும், எப்போதுமே இந்தியா எங்கள் பக்கம் தான் என்று அதே செய்தியாளர் மாநாட்டில் பீரிஸ் குறிப்பிட்டதும், ஒரே கோட்டில் தான் இருநாடுகளும் நிற்கின்றன என்பதை உறுதி செய்கின்றது.

கிருஸ்ணாவின் பயணம் அரசியல்தீர்வை துரிதப்படுத்தும் என்று சில தரப்பினரால் எதிர்பார்க்கப்பட்ட போதும், அது சாத்தியமாகப் போவதில்லை என்பது கிருஸ்ணாவின் கொழும்பு நகர்வுகளும் சந்திப்புகளும் உறுதி செய்து விட்டன. அவர் யாழ்ப்பாணத்திலும் கூட அதிகாரப் பங்கீடு அவசியம் என்று தான் கூறியுள்ளார். அதைவிட அங்கு சொல்வதற்கு வேறு எந்தச் செய்தியும் அவரிடத்தில் இல்லை. அத்துடன் இந்திய உதவித் திட்டத்தில் கட்டப்பட்ட 48 வீடுகளை அவர் கையளித்திருந்தார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் 50 ஆயிரம் வீடுகளை வடக்கில் தமிழர்களுக்கு கட்டித் தருவதாக இந்தியா வாக்குறுதி கொடுத்தது. கடந்த 2010 நவம்பரில் இலங்கை வந்தபோது கிருஸ்ணா அடிக்கல் நாட்டி விட்டுப் போனார்.1000 முன்னோடி வீடுகளை அமைப்பதற்கு திட்டமிட்ட போதும் இதுவரை 48 வீடுகள் தான் கட்டப்பட்டு ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளன. இதற்கே 14 மாதங்கள் சென்றுள்ளன.

போர் முடிந்து மூன்றாண்டுகளாகப் போகின்ற நிலையில் இந்தியாவின் உதவிகள் மிகமெதுவாகவே நகர்கின்றன. இந்தப் பயணத்தின் மூலம் இந்தியா தமிழர்களுக்கு உதவுகிறது என்று உலகிற்குக் காட்டிவிட்டார் கிருஸ்ணா. ஆனால் அது தமிழர்களுக்கு எந்தளவுக்குப் பயன் நிறைந்தது என்ற கேள்விக்கான பதிலை வெளியே உள்ளவர்கள் எதிர்பார்க்கப் போவதில்லை. இந்தியாவின் அமைச்சர்கள், தூதுவர்கள் போன்று வழக்கம் போலவே, கிருஸ்ணாவும் வந்து போயுள்ளார்.அவரது பயணத்தினால் தமிழர்களுக்கு ஒன்றும் ஆகப் போவதில்லை என்பதை அவர் இங்கிருக்கும் போதே, தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்புடனான பேச்சுக்களை அரசு புறக்கணித்ததில் இருந்து புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

நன்றி இன்போ தமிழ்

பாகிஸ்தான், சிறிலங்கா உறவும் இந்திய, சீன காய்நகர்த்தல்களும்

2012-01-26T10:46:00.000+01:00

எப்போதெல்லாம் இந்தியா கடுமையான போக்கை எடுத்து கொள்கிறதோ அப்போதெல்லாம் இந்தியாவுக்க எதிரான நாட்டுடன் தமது கூட்டை உருவாக்கி கொள்வதில் இவ்விரு நாடுகளும் [பாகிஸ்தான், சிறிலங்கா] முனைப்பாக இருந்து வந்துள்ளன. தென்னாசிய நாடுகளிலே சிறிலங்காவிற்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையில் நெருங்கிய தொடர்புகள் இருப்பதை இருதரப்பு அரசாங்கங்களும் பலமுறை வெளிப்படுத்தி உள்ளன. தொடர்ச்சியான தமது உறவுநிலையை மிக திறந்த முறையிலே பேணிவருகின்றன.

இருநாடுகளுக்கும் இருக்கும் ஒற்றுமைக்கு உளார்த்தமாக அவற்றின் இந்திய எதிர்ப்பு போக்கு மிக முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாகும். தத்தமது நலன்களுக்கு ஏற்ற வகையில் இந்தியாவுடன் பேச்சுவார்த்தைகளும் ஒப்பந்தங்களும் அவ்வப்போது செய்து கொள்கின்றன. ஆனால் உள்நாட்டில் சமூக ரீதியாக கொண்டுள்ள இந்திய எதிர்ப்பு மனோநிலை காரணமாக பதவிக்கு வரும் எந்த அரசாங்கமும் இவ்விருநாடுகளிலும் இந்திய எதிர்ப்பு போக்கிலிருந்து தவறிப்போக முடியாத நிலையில் உள்ளன.

வுரலாற்று ரீதியாக இந்தியாவுக்கு இக்கட்டான காலங்களில் சிறிலங்காவும் பாகிஸ்தானும் இணைந்து செயற்பட்டதை காண்கிறோம். அத்துடன் எவ்வெப்போதெல்லாம் இந்தியா கடுமையான போக்கை எடுத்து கொள்கிறதோ அப்போதெல்லாம் இந்தியாவுக்க எதிரான நாட்டுடன் தமது கூட்டை உருவாக்கி கொள்வதில் இவ்விரு நாடுகளும் முனைப்பாக இருந்து வந்துள்ளன.

தனது நிலையை கடுமையுடன் எடுக்க முடியாத இந்தியாவோ தனது தேவை கருதி இவற்றுடன் கூட்டாக இயங்கி வருகிறது. இந்தியா தனது போக்கை மாற்றி உறுதியான வெளியுறவு கொள்கையை கையாள வேண்டும் என்பது பல ஆய்வாளர்களின் வேண்டுகோள்களாக இருந்து வருகிறன.

இந்நிலைக்குரிய சாதியப்பாடுகள் குறித்து ஆய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

பாகிஸ்தான் இந்தியாவுடன் சமபல நிலையை பேணும் பொருட்டு உலக ஒழுங்கிற்கு ஏற்றாற்போல் எண்பதுகளில் அமெரிக்காவுடனும். தற்போது சீனாவுடனும் சிறிலங்காவைப் போலவே தமது நலன்களின் அடிப்படையில் எதிராளியுடன் கூட்டு வைத்து இந்தியாவை கையாள முனைகின்றன.

அல் கைதா இயக்கத்தலைவர் பின் லாடன் பாகிஸ்தான் எல்லைக்குள் கொல்லப்பட்டதை தொடர்ந்து அரச ரீதியான உத்தரவு எதுமின்றி பாகிஸ்தானிய எல்லைக்குள் நுழைந்து அந்த தாக்குதலை செய்த அமெரிக்க போக்கின் மீது கோபம் கோபங்கொண்ட பாகிஸ்தானிய அரசியல்வாதிகள் உடனடியாக சீனாவுக்கு தமது பிரதமரை அனுப்பி வைத்தனர்.

அமெரிகாகாவுக்கு எதிர்பலமாக சீனாவை பார்க்கும் பாகிஸ்தான் சீனாவூடாக தனது அதிருப்தியை தெரிவித்தது. சீனாவும் தனது தரப்பிற்கு ஒருநாட்டின் ஆளுகைக்கு உட்பட்ட பகுதிக்குள் இந்னொருநாடு நுழைவதை கண்டித்திருந்தது.

இந்த போக்கை கருத்தில் எடுத்து கொண்ட அமெரிக்க ஆய்வு நிறுவனமான The Heritage Foundation சீனாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையில் உள்ள உறவு நிலை குறித்த ஆய்வு ஒன்றை நடாத்தி அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது.

இதிலே சீனா பாகிஸ்தானுக்கு வழங்கும் உதவியில் வரையறைகளை கடைப்பிடித்து வந்திருப்பது கண்டறியப்பட்டிருப்பதுடன். மிகவும் தேவையான காலப்பகுதிகளில் கூட சீன உதவிகள் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அளவிலேயே வளங்கப்பட்டு வந்திருப்பது தெரிய வந்திருக்கிறது.

இருந்த போதிலும் கடந்த காலங்களில் பயங்கரவாத முறியடிப்பு நடவடிக்கைகளின் போது பாகிஸ்தான் மீது மிக்கடுமையாக நடந்து கொண்ட போதெல்லாம் இஸ்லாமாபாத் தலைமை பீஜிங் பக்கம் அதீதமாக சார்ந்து விடக்கூடிய தன்மைகள் குறித்து எச்சரிக்கையாகவே இருந்து வந்தனர்.

இதன் பொருட்டு கணிசமான அளவு பொருளாதார இராணுவ உதவிகளை கடந்த பத்தாண்டுகளில் அமெரிக்கா பாகிஸ்தானுக்க வழங்கி வந்திருந்தது.

ஆனால் சீனாவின் கரிசனையோ பாகிஸ்தானில் அதீதமாக படர்ந்திருக்கும் இஸ்லாமிய அடிப்படை வாதத்திலேயே இருந்து வந்திருக்கிறது என்பது இந்த ஆய்வறிக்கை கண்டறிந்த விடயமாகும்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சீனாவின் வட மேற்கு மாநிலமான சிங் ஜியாங் [Xinjiang] பகுதியல் வாழும் உய்கிர் [Uighur] இன இஸ்லாமியர்கள் ஒரு போராட்டத்தை நடாத்தி இருந்தனர். பாகிஸ்தானில் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதத்திற்கு இருக்கும் செல்வாக்கின் அடிப்படையில் உய்கிர் இன போராளிகள் இராணுவப்பயிற்சி பெற்று கொள்வதற்குரிய வசதிகள் தென்பட்டதை தொடர்ந்து பாகிஸ்தானின் தயவு சீனாவுக்கு தேவைப்பட்டது.

பாகிஸ்தானிய வடகிழக்கு எல்லை மாநிலங்களில் பாதுகாப்பு நிலைமைகள் எப்பொழுதும் தளர்வுற்ற நிலையிலேயே இருப்பதால் போராளிகளின் நடமாட்டம் குறித்து சீனா பாகிஸ்தான் மீது குற்றம் சாட்டி வந்தது. இதனாலேயே மேற்கு சீன பகுதிகளில் வன்முறை அதிகரித்து வருகிறது என்பது சீன அதிகாரிகளின் குற்றசாட்டாகும்.

அதேவேளை அதீத பாதுகாப்ப நெருக்கடிகளை கொடுப்பதன் மூலம் உய்கிர் சமூகத்தினுள்ளே கிளர்ச்சிகள் ஏற்படலாம் என்பதை கருத்தில் கொண்ட சீன அரசு ஆப்கனிஸ்தானில் நிலைகொண்டு இருக்கும் நேட்டோ படைகளுக்கு தளபாடஉதவிகள் புரிவதன்மூலம் தனது எல்லைக்குள் இடம் பெறும் கிளர்ச்சிகளை கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது.

தனது உள்நாட்டு சமூக கிளர்ச்சிகளை கட்டுக்கள் வைத்திருக்க முனையும் சீன அரசுக்கு பாகிஸ்தானிய நிலையை கணிசமான அளவு தந்திரோபாயத்துடன் பரந்த அளவில் கையாள வேண்டிய தேவை உள்ளது.

இத்தகைய சீனாவின் பரந்தளவிலான பாகிஸ்தான் மீதான வெளியுறவுக் கொள்கைக்கு அயல் நாடான இந்தியாவும் முக்கியம் வாய்ந்தது. வல்லரசான அமெரிக்க ஒத்தாசையுடன் சீனாவுடன் சமபலநிலையை எட்ட முனையும் இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி முக்கியமான தாகும்.

சீன பாகிஸ்தானிய பாதுகாப்பு ஒப்பந்த உறவுநிலை கடந்த பல பத்தாண்டுகளாக உறுதியாக இருந்து வருகிறது. இந்தியாவை கொள்ளடக்கி வைக்கும் திட்டத்தில் பாகிஸ்தானிய ஆயுத பலப்பெருக்கம் முக்கியமான தந்திரோபாயமாக சீனாவுக்கு படுகிறது.

இதன் அடிப்படையில் சீனா, பாகிஸ்தானுக்கு அணு ஆய்வு தொழில் நுட்பங்களை விற்றது, இராணுவ தளவாட உற்பத்தி மையங்களை விற்றது, சீன தயாரிப்பு தாக்குதல் விமானங்களை கொடுத்தது.

ஒருகாலப்பகுதியில் இந்தியாவுடன் மோத வேண்டிய நிலை ஏற்படுமிடத்து மோதற்களத்தை இரு முனைப்பட்டதாக ஆக்கி விடும் சிந்தனை கொண்டது இந்த உதவிகள் என்பது இந்திய இரானுவ ஆய்வாளர்கள் கருத்தாகும்.

சீன அரசால் வழங்கப்பட்டவற்றில் அணுஆயுத தொழில்நுட்பமும் நீண்டதுர ஏவுகனை தொழில் நுட்பமும் மிக முக்கியமானதாகும். ஏனெனில் அடிப்படை வாதிகளின் கையில் அணுஆயுத தெழில் நுட்பமும் அவற்றை கையாழும் சக்தியும் சென்று விடக்கூடாது என்பது குறித்து மேலைதேய பாதுகாப்பு ஆய்வாளர்கள் பெரும் கவனம் செலுத்தி வருவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

மேலும் அணு செறிவுபடுத்தும் தொழில்நுட்பம் 2003ம் ஆண்டில் பாகிஸ்தானில் கள்ளச்சந்தையில் விற்கப்பட்டதை பாகிஸ்தானிய அணு விஞ்ஞானி Abdul Qadeer (A.Q.) Khan வெளிப்படுத்தியிருந்தார். இதன் மூலம் பாகிஸ்தானில் அணுதொழில் நுட்ப நடவடிக்கைகள் அமெரிக்காவினால் மிக கவனமாக கண்காணிக்கப்பட்டு வருகிறது.

சீனா அமைத்து தரவிருந்த மேலும் இரு அணுசேமிப்பு ஆலைகளை அமெரிக்கா மறுத்திருந்தது. புதிய அணு வழங்கல் கூட்டு நாடுகளில் அங்கம் வகிக்கும் சீனா இந்தமுயற்சியை கைவிட வேண்டும் என்பது அமெரிக்காவின் வேண்டு கோளாய் இருந்தது. ஆனால் சீனாவோ அணுசேமிப்பு ஆலைத் திட்டம் 200ம் ஆண்டு நிறுவகம் பெற்ற அணு வழங்கல் கூட்டு ஆரம்பிக்கப்பட்டதற்கு முன்பே தெடங்கப்பட்ட ஒப்பத்தத்தின் அடிப்படையிலே அமைக்கப்படுவதாக கூறி விட்டது.

ஊழல்கள் நிறைந்த நிர்வாக கட்மைப்புகள், பொறுப்புகளை உணர்ந்து செயற்பட முடியாத அரசியல் தலைவர்கள், இலகுவாக விலைபோகக்கூடிய விஞ்ஞானிகள், அடிப்படையில் மேலைத்தேய எதிப்பு மனோநிலை கொணட இஸ்லாமியவாத சமூக கடடமைப்பு என பல்வேறு அம்சங்களை கொண்ட பாகிஸ்தானில், அணுவிஞ்ஞானம் ஈரானின் பக்கம் திரும்பி விடுவதற்கோ அல்லது இந்திய மற்றும் மேலைத்தேய எதிர்ப்பு பண வலு கூடிய பயங்கரவாத கட்டமைப்புகள் கையில் சிக்கி விடுவதற்கோ மிக இலகுவான ஏதுகள் இருக்கிறன. இந்த நிலைமை இந்திய அமெரிக்க கூட்டு பாதுகாப்பு அதிகாரிகளுக்கு மிகவும் கரிசனைக்குரிய பகுதியாகும்.

சீனாவை அமெரிக்காவிற்கும் மேலான தனது பாதுகாப்பு நண்பனாக பாகிஸ்தான் கருதுவதாக அமெரிக்க ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். ஆனால் சீனாவோ பொருளாதார ரீதியாக பாகிஸ்தானுக்கு உதவிகளை கட்டுக்குள் வைத்து கொண்டு ஆயுத விற்பனைகளை அதிகரித்துள்ளது. இதன் அடிப்படையில் பாகிஸ்தானின் பொருளாதாரத்தில் பொறுப்பு எடுத்து கொள்ளவிரும்பாத சீனா பாகிஸ்தானை இந்திய மேலைதேய நாடுகளின் எதிரியாகவே காண முனைகிறது.

இங்கே ஆய்வாளர்களால் அதிகமாக பேசப்பட்டு வந்த குவாடார் துறைமுக கட்டுமானம் மிக முக்கியமானதாகும். 250 மில்லியன டொலர் செலவில்முதற்கட்ட வேலைகளில் எண்பது சத விகிதம் பூர்த்தியாகிய நிலையில் இரண்டாம்கட்ட வேலைகளுக்கு சீனா மேலும் 500 மில்லியன் டொலர் தேவையென கேட்டதால் பாகிஸ்தான் அரசு சிங்கப்பூர் துறைமுக அதிகாரசபையுடன் இந்த துறைமுகத்தை நடாத்துவதற்கான 25 ஆண்டு ஒப்பந்தத்தை செய்துள்ளது.

அதேவேளை இந்த துறை முகத்துடன் தொடர்புடைய வீதிகள். எரிபொருள் எண்ணைக் குழாய்கள் உட்பட துறைமுகத்தை சூழ உள்ள பகுதி ஏற்றுமதி வலயமாக பிரகடனப்படுத்த வேண்டிய நிலையில் பாதுகாப்பு காரணங்களால் நிலுவையில் உள்ளது.

இந்திய அமெரிக்க கவனத்திற்கு உட்பட்ட தமது துறைமுக திட்டத்தை முக்கியப்படுத்தும் விதமாக பாகிஸ்தானிய அதிகாரிகள் தாம் சீன கடற்படை முகாம் அமைப்பதற்குரிய அழைப்பை விடுத்துள்ளதாக அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது.இந்த அறிக்கையை சீனா மறுதலித்திருந்தது பாகிஸ்தானுக்கு பெரும் ஏமாற்றத்தை கொடுத்திருந்தது.

தனது உள்நாட்டு கிளர்ச்சிகளில் செல்வாக்க செலுத்த கூடிய நாடு பாகிஸ்தான் என்பதை நன்கு உணர்ந்த போதிலும் பிராந்திய அனைத்துலக நிலைமைகளுக்கு அமைவாக பாகிஸ்தானை கையாள்வதில் சீனா மிகவும் கவனம் செலுத்தி வருகிறது.

அதேவேளை இந்திய கொள்ளடக்கும் கொள்கைக்கு ஏற்ற வகையில் தனது எரிபொருள் வழங்கல் பாதையில் அமைந்துள்ள சிறிலங்காவை சீனா எவ்வாறு கையாள முனைகிறது என்பதையும் சிறிலங்கா பாகிஸ்தான் போக்குகளை இந்தியா கையாளும் நிலை குறித்தும் தெடர்ந்து பார்க்கலாம்.

நன்றி புதினப்பலகை